15-04-2007 02:19

Verhuisd!!!

aangezien ik helemaal krankjorum word van alle foutmeldingen, ongelukjes met teksten, het intypen van een code, etc, ben ik overgestapt naar een ander log. Voortaan kunnen jullie over onze beslommeringen lezen op http://djnemo.punt.nl

Passen jullie het adres aan in jullie favorieten?

Tot daar!!!!

geen reacties (reageer)

15-04-2007 02:19

Verhuisd!!!

aangezien ik helemaal krankjorum word van alle foutmeldingen, ongelukjes met teksten, het intypen van een code, etc, ben ik overgestapt naar een ander log. Voortaan kunnen jullie over onze beslommeringen lezen op http://djnemo.punt.nl

Passen jullie het adres aan in jullie favorieten?

Tot daar!!!!

geen reacties (reageer)

11 weken en 5 dagen - 14-04-2007 10:58

Waterpret

Nemo's naam komt niet van Finding Nemo. Je spreekt het dan ook niet uit als Niemo, maar gewoon als Nemo. Er is nog een andere bekende Nemo, namelijk kapitein Nemo uit het boek van Jules Verne, 20.000 mijl onder zee. Net als het visje heeft die ook iets met water dus. Nemo zelf is door zijn verlate komst niet zoals verwacht een steenbok, maar een waterman. En wat doet hij zijn eer aan!!!

We zijn vandaag voor het eerst met hem gaan zwemmen. In Utrecht heb je op zaterdagmorgen om 9 uur babyzwemmen. Waar ze dat tijdstip vandaan halen, weet ik ook echt niet. We moeten er al om half acht voor op, uitslapen is er dus niet bij. Maar dit is denk ik een van de weinige dingen waar ik 's ochtends graag mijn bed voor zal uitkomen. Want wat was het leuk! We zijn met zijn 3-en gegaan, natuurlijk te laat, en onderwerg kwamen we er ook nog eens achter dat we Nemo's zwembroekje en stuff thuis hadden laten liggen. Moesten we dus ook nog eens terug! Al met al hebben we maar een kwartiertje in het water doorgebracht. Maar dat was ook wel genoeg, want kleine baby's koelen snel af, vooral zo'n eerste keer. Bovendien zijn het ook wel veel indrukken, dus het was prima zo.

Onder het zwemmen was Nemo vooral aan het kijken, hij vond het allemaal reuze spannend en interessant. Dan kijkt ie echt met grote ogen om zich heen, en contact maken met ons is dan wel zijn laatste prioriteit. Maar toen we hem aan gingen kleden... sjongejonge, ik heb hem nog nooit zo veel zien lachen tijdens het aankleden. En maar kletsen en ouwehoeren! Toen we klaar waren zijn we een kopje koffie gaan drinken, en Nemo zat in zijn maxicosi lief in zichzelf te lachen. Ik denk dus dat we wel kunnen concluderen dat hij het ook naar zijn zin heeft gehad.

Nu ligt ie harstikke lief te slapen.

weergeven in nieuw venster

2 Reacties (reageer)

13-04-2007 00:52

Wat een weertje

Ik ben benieuwd hoeveel logjes er vandaag zijn begonnen met 'Wat een weertje'... Maar ja, het wás dan ook schitterend!

Ik ben vandaag met Nemo in de wandelwagen naar de stad gelopen, om met Renske en Ravi op een terrasje te belanden. Het eerste terrasje was alleen nogal op een drukke plek met veel auto's vlakbij, en ik merkte dat ik daar heel onrustig van werd. Dat had ik vroeger niet, sinds Nemo wel. Zou ik dan zelf onrustig worden? Of is het iets dat Nemo mij doorseint? Ik heb geen last van die auto's, en ik ben ook niet bang dat Nemo er wakker van wordt ofzo. Hoe het ook komt, we zijn in ieder geval naar een ander terrasje vertrokken. Wel nadat ik daar gevoed had, wat ik heel stoer van mezelf vond!

Op het tweede terras kwam Renske erachter dat ze een verkeerde speen mee had genomen voor Ravi, waardoor ze als de wiedeweerga naar het Kruidvat moest, met een huilend kindje op de arm.

Thuisgekomen kwam Irene langs, onze buuf, met zoontje Oscar. Die is nu een half jaar. Raar idee, nu is ie nog 'veeeeeel ouder', maar over een jaar boeien die 3 maanden ouder helemaal niet meer. Sterker nog, misschien komen ze wel bij elkaar in de klas ooit! Nadat Irene weg was, kwam buuf Suus nog langs. Allemaal heel gezellig, alleen viel ons plannetje om bij Luc's thuiskomst meteen uit eten te gaan daardoor een beetje in duigen. we zijn wel geweest, maar voor Nemo eigenlijk net te laat. Die is dan ook de hele tijd wakker geweest, en was een beetje wiebelig. Wat mij dan ook weer onrustig maakte. Niet zozeer omdat ik bang was dat ie zou gaan huilen, maar ik denk omdat ik weet dat ie dan niet in slaap kan vallen, dat het daar te onrustig voor hem is. Eenmaal weer buiten was ie binnen 5 seconden in dromenland, en is daar eigenlijk niet meer uitgekomen. Zijn laatste voeding heeft ie volgens mij niet eens bewust meegemaakt, hahaa!!

Al met al een superlekkere dag gehad!

weergeven in nieuw venster

1 Reactie (reageer)

12-04-2007 12:55

De babyclub

Vanaf het moment dat je voor het eerst de deur uitstapt na de bevalling, is het al duidelijk. Je hoort erbij. Ongevraagd, misschien zelfs wel ongewild. Een club zonder lidmaatschapspasje. Een club waar de halve wereldbevolking lid van is. De babyclub!

Als je achter een wandelwagen loopt, krijg je meewarige blikken van ouders van kleuters, blikken vol weemoed van ouderen, blikken van verre herkenning van tiener-ouders. Als je zelf opeens een maxicosi op een wagentje ziet, krijg je de onbedaarlijke neiging om te kijken. Als je een wandelwagen ziet, moet je al glimlachen.

Het liefst zou je die mensen het hemd van het lijf vragen. Maar natuurlijk doe je dat niet, dat hoort niet als kersverse ouder blijkbaar. Nee, vooral in je eigen schelp blijven en denken dat jouw kind het coolste is. En jijzelf ook. Tenminste, dat is hoe ik denk dat de meeste ouders denken. En als ze dan niet te beroerd zijn om te kletsen, dan kletsen ze alleen maar over zichzelf en hun ervaringen. Aandacht en interesse voor/in de ander is er niet bij.
Gisteren ontmoette ik een oma, dochter en kleinkind in de Ikea. Oma keek even in onze maxicosi, en begon te kletsen. Leuk, dacht ik nog. Maar nee, ze ratelde alleen maar over haar dochter en kleinkind. Wel 9 pond, rotzwangerschap door vocht vasthouden, beroerde bevalling, vacuümpomp verlossing, alles was zo erg. Wat kan mij dat schelen! Dat is toch geen gesprek? Alleen maar een beetje over jezelf lullen. Ik heb mezelf beloofd om eens goed na te denken over wat ik zo'n iemand nou de volgende keer zal zeggen.

Ik vraag mensen wel naar hoe ze het vinden, hoe oud hun kindje is, gewoon een beetje wederzijdse interesse is toch leuk? Een kindje is juist een leuke reden voor zo'n klein gesprekje dat het leven zo interessant maakt...

weergeven in nieuw venster

5 Reacties (reageer)

11-04-2007 11:22

Een weekendje weg

Verdorie… Nou had ik gisteren in het spaarzame uurtje vrij een heel verhaal geschreven over ons superweekend, maar door BNN is alles weg. Je kent het wel, een pagina die niet goed geladen is… Voor mij is dit wel echt de druppel. Ben nu bezig om een nieuw log te maken. Weg bij BNN.

Wat ik dus wilde vertellen: we zijn een weekendje weg geweest! Natuurlijk heel spannend, zo voor het eerst met zijn drietjes. Nouja, half dan. De eerste nacht hebben we alledrie in Oldenzaal bij oma doorgebracht. Op zaterdag zijn Luc en ik vertrokken naar Scherpenzeel, waar we op het terras een stelletje troffen van oude jongeren (hij was 73 en jazzmuzikant). Luc bleek wat mensen te kennen die die man dan ook kende. Was wel grappig, zo zie je maar hoe klein de wereld kan zijn! Helaas wel een Palmje teveel gedronken, wat eigenlijk zonde was, omdat we voor die avond een luxe diner zouden krijgen. De volgende morgen hadden we ontbijt op bed. Dat wil zeggen in het hemelbed van de bruissuite, waar ook nog eens een driepersoons bubbelbad midden in de kamer stond! Na het ontbijt begon het bij mij te kriebelen, ik was wel erg benieuwd naar Nemo. En het werd er niet beter op gedurende de dag. Toen ik wippend op mijn stoel rond drie uur voorzichtig vroeg hoe laat het was, vond Luc het welletjes, en zijn we langzaamaan naar mijn moeder gereden. En wat is dat raar zeg: de tranen biggelden over mijn wangen toen ik ons lieve schatje weer zag en hij direct begon te lachen. Heerlijk! Ik had hem echt gemist. En ik had van mezelf niet kunnen denken dat ik zo’n gevoel al zou hebben na één nacht!
Nemo en oma hebben het volgens mij prima naar hun zin gehad. Nemo had zich als een engeltje gedragen, dus oma was in haar nopjes.

Van daaruit zijn we weer terug gegaan naar het hotel, om samen met Nemo daar nog een nachtje te slapen. Een behoorlijke uitdaging, want wat doe je als ie moord en brand schreeuwt en het hele hotel wakker houdt? Gelukkig was Nemo lief als altijd en heeft zelfs niet een paar minuten gehuild. We zijn nog lekker met zijn drieën in bad geweest, echt heel leuk in zo’n groot bad met een baby! Da’s nog eens wat anders dan zo’n babybadje!
Op de terugweg zijn we langs het graf van Rasta, mijn beste vriend geweest. Die zou komende donderdag jarig zijn geweest. Bovendien had ik Nemo nog niet aan hem voorgesteld. Dus werd het tijd om hem een bezoekje te brengen. Dat was wel heel fijn. Volgens mij ligt hij ook nog eens op de mooiste begraafplaats van Nederland, namelijk midden in de bossen. En met dat zonnetje erbij word je helemaal weemoedig maar dan wel op een fijne manier, met fijne herinneringen.

Ik denk dat Nemo toch een beetje veel indrukken te verwerken heeft gehad, dus hij was huilerig en deed moeilijk met eten. Jaja, opeens weer moeite moeten doen voor drinken na twee nachten met flesvoeding! Bovendien had ie kunstvoeding gehad, omdat ik zo snugger was geweest om de met pijn en moeite bij elkaar gesprokkelde 6 flessen afgekolfde melk in de vriezer te laten staan!! Ik hoop dan ook dat ie vandaag weer wat makkelijker is….

Ik ben blij dat we er even tussenuit zijn geweest. Was toch wel fijn om weer even écht tijd voor elkaar te hebben, zonder geleefd te worden en dingen te moeten doen. Je komt weer echt tot elkaar. Nu is de volgende grote stap het reisje naar Sables d’Olonne in mei. Spannend!!

weergeven in nieuw venster

4 Reacties (reageer)

10 weken en 2 dagen - 04-04-2007 23:38

Fysio

Helemaal vergeten te vertellen... we hebben afgelopen maandag de tweede sessie fysiotherapie gehad. En de fysiotherapeute was verrast: Nemo is flink vooruit gegaan sinds vorige keer! Waar hij vorige week nog moest huilen bij het getrek aan hem, zat ie nu lekker te lachen naar de fysiotherapeute. Verder hebben we laten zien dat we alle oefeningen braaf hebben geoefend. Ze was dan ook dik tevreden, en we hoeven nu pas over drie weken terug te komen, zo goed vond ze het gaan! Ze heeft nog een band van Nemo's hoofdje gemaakt, zodat ze kon zien hoe scheef Nemo's hoofdje is. Zijn rechter oortje zit 8 mm meer naar voren in verhouding tot het linker oor. Dus dat moet rechtgetrokken worden. Bij wijze van spreken dan, ik zal niet meer per ongeluk aan zijn oortje trekken, hahaha!

Met de diameter die hij nu heeft, zou hij met 6 maanden een twijfelgeval voor een helmpje zijn. Maar goed, hij is nu nog maar 2 maanden, dus ze had erg goede hoop dat het goed zou komen. De botten worden vanaf een maand of 8 harder, en dan is het dus lastiger om het hoofdje weer goed te krijgen.

's Avonds waren we bang voor een herhaling van vorige week (van 8 tot half 2 huilen en gillen), dus hebben we geprobeerd het voor te zijn door hem een massage te geven en een lekker badje. Hij heeft als een roosje geslapen, en is sindsdien alleen maar vrolijk geweest!

9 Reacties (reageer)

03-04-2007 20:45

Lekker, taco\'s bij de thee

Vanmorgen had ik voor de laatste keer babymassage-cursus. Aangezien ik gisteren creatief met kokkerellen was geweest en een cake had gemaakt in een taartvorm, en niet alles alleen op wilde eten, had ik de helft die nog over was meegenomen naar de les. Gezellig, voor bij de thee. Ik had zelfs een mes meegenomen. Iedereen was natuurlijk erg blij. Maar toen de thee ingeschonken was, en Karin de docente de cake wilde aansnijden, bleek het niet de cake te zijn, maar de overgebleven wraps van de avond ervoor, dubbelgevouwen in alu-folie! Luc had de cake netjes opgeruimd gisteravond. Met mijn duffe hoofd keek ik vanmorgen in de koelkast, en dacht daar de cake te zien. Moest al lachen, want wie zet er nou een cake in de koelkast, die zet je meestal terug in de oven als ie afgekoeld is. En dat was dus precies wat Luc had gedaan...

Gisteren is ons tuinsetje geleverd, gekregen van Luc's moeder voor de verhuizing. Helaas was er in oktober geen tuinsetje meer te vinden (goh, wat raar!), dus moesten we op het voorjaar wachten. We hebben behoorlijk wat rondgekeken, en uiteindelijk deze besteld bij de Wehkamp. En wat zijn we er blij mee! Het bankje is alleen wat aan de kleine kant, daar hebben we ons een beetje op verkeken. De service bij Wehkamp is prima (kreeg zelfs een sms waarin stond wanneer en hoe laat er geleverd zou worden), alleen iets kopen van een plaatje blijft lastig. Maar we zijn er zo blij mee dat we meteen 's avonds buiten hebben gegeten. Ook al was het best een beetje frips toen de zon eenmaal onder was!

weergeven in nieuw venster

6 Reacties (reageer)

01-04-2007 12:50

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar...

... volgens mij begint Nemo het principe van doorslapen te begrijpen!

Hij sliep al door volgens de begrippen van babyland. Dat is dan zo'n 5 uur per nacht aan een gesloten. Maar ik heb het over het échte werk: slapen zoals wij dat vóór het Nemo-tijdperk ook deden. Maar goed, van één nacht kun je nog niet van doorslapen spreken. Da's een toevalstreffer. Maar hij doet het nu al sinds woensdag elke nacht!Hij krijgt zijn laatste voeding rond een uur of elf, en slaapt dan door tot half acht. Dus die zorgvuldig opgebouwde wallen beginnen nu langzaamaan te verdwijnen! Heerlijk!!

Gisteravond hebben we zowaar een film kunnen kijken zonder dat we er zelf te moe voor waren, of omdat we uit de film gehouden werden door Nemo met slaapperikelen. Want 's avonds in slaap vallen was ook altijd een feest. Nemo wilde vaak niet vóór 23 uur naar zijn bedje toe. Nu zonder problemen. Misschien dat die fysiotherapie toch echt zijn uitwerking begint te hebben?

We hebben Memoires of a Geisha gekeken. Had het boek ooit al gelezen, en was toen echt onder de indruk. Normaal heb ik het niet zo op boekverfilmingen, maar deze vond ik echt mooi. Heel sferisch!

Ik ga zo lekker even in de tuin werken. Daar is sinds de verhuizing nog helemaal niets aan gedaan. Hoognodig tijd dus!

4 Reacties (reageer)