 |
 |
 |
|||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | |||||
Journalisten zijn net echte mensen en hier is het bewijs! Stap in de wereld van een 29-jarige Amsterdamse schrijfster, die van oproer, vertier en theater houdt...
Amsterdam - 13-04-2004 09:01
Inpakken en...
Trouwe lezertjes,
wegens het doorslaand succes van mijn log maar de klachten over het lange adres en omdat ik de zaken graag zelf in de hand heb, ga ik verhuizen!
Komen jullie op mijn rozige housewarmingparty vandaag? Voor welkomstbriieven, kaarten en bloemetjes, noteer gauw mijn nieuwe adres:
www.rozig.com
Tot daar!
geen reacties (reageer)
Reacties
Amsterdam - 11-04-2004 10:42
Cadeau
Kijk, dat is nou een geweldig Paascadeau: Arjan Erkel is vrijgelaten! Soms blijkt het onmogelijke mogelijk en is hoop niet tevergeefs. In een maatschappij die almaar cynischer lijkt te worden, moeten zo nu en dan wondertjes gebeuren. Hoe hij er aan toe is weet niemand, maar al die mensen die dachten dat hij toch al lang dood was of waarschijnlijk altijd vermist zou blijven, hebben ongelijk gehad. Wat is het soms toch lekker om ongelijk te hebben.
En nu ga ik gelegitimeerd aan de eieren!
Reacties
Analia schreef op 24-05-2004 11:06:
Kan die mega irritante zwaar christelijke media geile Arjan Eikel van deze site af? Ik word misselijk van die kop. 2 jaar een beetje klaverjassen en op je gat zitten in een vakantiehuisje en je bent gelijk een bekende Nederlander. Jongens jongens...
clueless schreef op 11-04-2004 17:50:
Geniet van je eieren en fijne Pasen!
Menno Nicolai schreef op 11-04-2004 14:53:
Goed nieuws, ik lees het bij jou voor het eerst!
Amsterdam - 10-04-2004 17:28
Smikkelen
Het komt altijd op een slecht moment. De meest vervelende keer was tijdens een weekendje in Rome. Mijn moeder en ik waren opgelaten en uitgelaten in de stad gearriveerd en hadden ons naar goede familietraditie onmiddellijk op de lunch gestort. Ik nam een zeevruchtensalade. Al bij het ijsje, in zo’n typische fluorsalon naast de Trevifontein ging het mis. Mijn maag maakte een koprol en ik wist nog net op tijd het toilet te bereiken alvorens de hele frutti di mare weer rechtstreeks het riool in kon zwemmen, op zoek naar de vrijheid, terug naar de zee.
Een voedselvergiftiging oplopen als je ergens slechts drie dagen bent is op zijn zachtst gezegd niet praktisch, Op mijn kamer blijven wilde ik niet en dus ging ik er wel met moeders op uit om alle highlights van de stad te bezoeken, intussen een slijmerig spoor van braaksel achter me aan trekkend.
Uiteindelijk belandden we wanhopig bij een apotheker die wel een middeltje had, maar dat zelf beslist niet mocht toedienen. “Geeft niet”, antwoordde mijn plotseling bijzonder daadkrachtige moeder. “Doe ik zelf wel, ik ben niet voor niets verpleegster.” Prima, we kregen een joekel van een injectie mee, zo lang we maar beloofden dat we hem vooral niet in een straal van honderd meter rond de winkel zouden gebruiken. Met mij half kotsend, slap en bibberend aan de arm toog mijn moeder opgetogen naar het toilet van de eerste de beste McDonalds. En daar ging het snel. Broek naar beneden, voorover buigen en die spuit was in een bil gejast. Het leverde wat opgetrokken wenkbrauwen van andere bezoekers op, maar wat gaf het? Binnen vijf minuten was ik weer helemaal de oude. De spaghetti ’s avonds smaakte als nimmer tevoren.
Helaas hebben we nooit precies geweten wat er nou in die injectiespuit zat. En jammer genoeg konden we dus ook niet een voorraadje voor de toekomst aanleggen. Wat was dat fijn geweest toen ik door een foute haring het feestje van mijn lief moest missen enkele jaren geleden. En wat was dat vannacht prettig geweest.
Ironisch genoeg overkwam het me weer bij een Italiaan, dit keer een restaurant in De Pijp waar ik met een grote groep Toetssteners een reunietje had van een vorig stuk. Ik herinner me nog dat we tijdens het eten de geneugten van slakken proeven bespraken. En dat ik oprecht heb zitten smikkelen. Na de koffie ging het mis. Ik ben naar het toilet gestoven maar die zijn in tijden van nood altijd bezet, dat heeft ene meneer Murphy bepaald.
Ik wist nog net de lantaarnpaal voor het restaurant te bereiken. In twee enorme golven kwam het gedineerde eruit. Vannacht hebben mijn ingewanden een duw- en trekwedstrijdje in mijn binnenste gespeeld, blijkbaar allemaal voornemens mijn lichaam zo snel mogelijk te verlaten of het nou door de voor- of achteruitgang was.
Nu gaat het wel weer. Ik voel me eigenlijk nog het meest lullig vanwege het restaurant dat momenteel midden voor de deur een enorme geeloranje slakkenplas heeft liggen. Niet bepaald uitnodigend...
Overigens dank voor alle duimerds onder jullie! Lieflieflief, maar het heeft helaas niet geholpen, Indonesië gaat niet door. In plaats daarvan ga ik woensdag drie dagen met mijn moeder naar Barcelona. De rauwe vis laat ik staan en de slakken al helemaal. Ongedierte is het!
Reacties
Rico schreef op 12-04-2004 22:53:
Als je goed kijkt kun je de stukjes Calzone nog onderscheiden!
http://tijsen.net/vies.jpg
zeppo schreef op 12-04-2004 22:24:
Wordt zwáár overschat dat indonesië, barcelona is veel leuker!
;-)
clueless schreef op 11-04-2004 17:53:
Ik had het wel geweten hoor. Had Berlijn en Barcelona gelijk afgezegd cq. uitgesteld, want zo'n kans laat je toch niet schieten! Jammer dat het niet door is gegaan... maar toch veel plezier in Barcelona :-)
Amsterdam - 08-04-2004 14:52
Waarom?
Waarom waarom waarom wil iedereen altijd alles tegelijk? Waarom wil ik alles tegelijk? Is er ergens een wet ingesteld die heet ‘BelRoosallemaalopdezelfdedagmet leukedingenwaarzegeenneetegenkanzeggenenbelvervolgensweermaandenniet’? Pffft. Enkele weken geleden was ik ervan overtuigd dat de recessie ook mijn bedrijfje was binnengedenderd. Ik kreeg een stuk minder opdrachten en vaste opdrachtgevers waar ik altijd op kon rekenen gaven nu opeens aan in geldnood te zitten. Heb ik toch wel even hevig van wakergelegen (jeetje wat veel e’s achter elkaar trouwens).
Maar gelukkig, twee weken geleden stroomden de opdrachten weer binnen. Ik durfde nergens nee tegen te zeggen, want stel je voor dat ik straks toch recessie krijg, dan heb ik daar weer spijt van. Ik raakte wel een beetje moe van al die stukkies en besloot vorige weer drie dagen Barcelona te boeken. Kon best leek me.
Gisterenmiddag ging de telefoon. Of ik maandag ff naar Berlijn wil voor een interview. Cool! Kon net, want dinsdag weer terug en dan woensdag Barcelona. Twee uur later ging de telefoon weer. Een nieuwe opdrachtgever. Of ik tien dagen naar Indonesië wil voor een reisverhaal... Grrrr! Ik krijg nooit zomaar een reisverhaal aangeboden hoe graag ik ook zou willen. Maar ja, Barcelona stond al, Berlijn had ik toegezegd, dus met pijn in mijn hart zei ik voor het eerst sinds weken Nee. Ik wist niet dat ik het nog kon.
Vanmorgen weer een telefoontje. “Ja eeehm, we hebben besloten Berlijn een paar weekjes uit te stellen.” O God. Toen werd ik weer zenuwachtig. Want Barcelona viel eigenlijk ook wel uit te stellen.
De Indonesievrouw gebeld. Shit, riep zij heel hard. Dat meen je niet! Een half uur daarvoor had ze de opdracht al aan iemand anders gegeven. Waaaah! Heel, heel misschien zit er nog een kansje in als diegene het niet redt qua tijd. Ik hoor het morgenavond. Duimen jullie met me mee? Als beloning hier een foto van mij met mijn handen in mijn haar.
Reacties
Robin schreef op 11-04-2004 00:41:
Ik vind je truitje hip, hoor!!!
Linda schreef op 10-04-2004 13:26:
Je hebt al bijna 2000 bezoekers! Wow!
jacq schreef op 09-04-2004 13:12:
*duimt*
Muk schreef op 09-04-2004 13:03:
Aaaghhh.... Wat jammer nou... wat een buitenkans was dat geweest zeg: Indonesië.
Duim duim duim
Roos schreef op 09-04-2004 12:36:
Ahem dat is geen pyama maar een heel hip truitje Fokked! En neeee, aan depressies doen we niet ;-)
fokked schreef op 09-04-2004 12:09:
..hehe en je pyjama nog aan zie ik...
we worden toch niet depressief zo voor het paasweekend he!
Rico schreef op 09-04-2004 11:27:
Ik kan heel goed foto's maken!! ;-)
alies schreef op 09-04-2004 11:05:
Mijn voorgevoel zegt dat jij naar Indonesie gaat........
Johanna schreef op 08-04-2004 22:40:
Mijn duimen duimen voor je. En je weet: er is altijd nog de boot van de Bonte Dinsdagavondtrein...!
ria schreef op 08-04-2004 21:56:
zeg roos, als je weer eens zó iets vreselijks tegenkomt moet je eens aan een collega denken. of zo. ;-(
ria
Bas schreef op 08-04-2004 21:12:
Kzal voor je duimen. Al ben ik wel stikjaloers! Reisje naar mn roots...
Gerda schreef op 08-04-2004 16:42:
Ik zal voor je duimen tot ik erbij neerval.
Amsterdam - 07-04-2004 08:36
Sjoef
Gisteren sprak ik een man van meer dan 1 miljoen die zijn zaak had verkocht en nu op zijn lauweren kon rusten. Hij vertelde eerlijk dat hij wel even een potje had zitten janken, toen hij thuiskwam nadat hij voor t laatst zijn kantoordeuren achter zich had dichtgetrokken. Het was zo stil geweest, geen rinkelende telefoon, geen bliepende sms-jes, geen ratelende fax.
Nu, na een paar jaar, was eindelijk de onrust uit zijn lijf verdwenen en kon hij gaan genieten. "Het gaat om loslaten" zegt hij. "En om leegte in je hoofd."
Loslaten? Leegte in je hoofd? God, ik wou dat ik het kon. Tot het me zou vervelen. Eigenlijk zou ik wel parttime leeg in mijn hoofd willen zijn. De andere helft van de tijd mag het wel weer lekker drukdrukdruk.
Helaas, dat staat niet in mijn CAO. Als u de komende dagen een ietwat verwilderd meisje door Amsterdam ziet gaan, gevolgd door een exacte kloon, dan ben ik dat, die achter zichzelf aan aan het rennen is.
Reacties
Hannie schreef op 07-04-2004 23:10:
Roos doe rustig aan,ga aan de wandel met Lin. xx
Karina schreef op 07-04-2004 18:08:
meer drinken (en vroeger op de dag)!
Linda schreef op 07-04-2004 17:33:
Wandelen, zeg ik dan. ;-)
Amsterdam - 05-04-2004 18:48
Onze komiek2
Kinderen hebben soms heel erg gelijk.! Voor onze broodnodige portie Bush-bashing...
Reacties
ff schreef op 04-12-2005 16:59:
Dat jongentje heeft groot gelijk...
Hannie schreef op 07-04-2004 19:13:
Rustig aan Roos,ga af en toe met Lin aan de wandel..xx
Mandy schreef op 05-04-2004 20:49:
Hij is zo leuk, ik vond dat hij er wel 2 keer in mocht ;-)
Mandy schreef op 05-04-2004 20:48:
http://www.bushisms.com/index1a.html
Mandy schreef op 05-04-2004 20:48:
http://www.bushisms.com/index1a.html
Amsterdam - 05-04-2004 13:19
Deining
De eerste keer vond ik het echt zwaar belachelijk. Moest ik op de vraag “Wat ga je dit weekend doen?” antwoorden dat ik mensen die ik via internet kende ergens in een Hilversums huisje ging ontmoeten. En nee, die mensen had ik nog nooit gezien. Bloednerveus werd ik ervan. Misschien kwam ik wel in een zaal vol met bokkige zwijgerds of erger nog, vieze hijgerds terecht. Het bleek alleszins mee te vallen. Op mijn eerste irl van Deining (weblijst voor communicatieprofessionals, wat dat dan ook moge wezen) werd ik uiterlijk vriendelijk onthaald. De drank ging er per liter doorheen, de discussies waren luid en onzinnig, de gitaren werden uit de kast geplukt voor de zoveelste versie van Hotel California. Kortom: een heel geslaagde avond.
Afgelopen weekend vierden we dat Deining vijf jaar bestaat. In een zaal in Utrecht begroet ik veel bekende gezichten en bovendien laat ik me verrassen door een heleboel mensen van wie ik de naam al kende, maar de kop nog nooit had gezien. Het blijft apart. Die ene bijdehante tante blijkt een stille introverteling, die zuur mailende kerel van wie ik dacht dat hij een dikbuikige zestiger was is een aangename visuele verrassing, die gortdroge intellectueel een uiterst vermakelijke zuipschuit.
Het feestje gaat tot 4 uur door en de volgende morgen kunnen kantoormaatje Karina en ik ook nog even iedereen over de tong laten gaan, wat misschien nog wel het leukste is.
Gek idee dat zo’n club eigengereide individuen uiteindelijk toch een soort gemeenschap blijkt te zijn. En nog een gekker idee dat ik het gevoel heb dat ik daar helemaal bij hoor.
Reacties
jacq schreef op 06-04-2004 18:54:
het was een geanimeerd gezelschap, zeg je dat zo? maar shit ja, die gitaren heb ik wel gemist eigenlijk!
Bas schreef op 05-04-2004 21:41:
Tis inderdaad een vreemd soort mensen daar bij Deining. Was een leuk feest. Volgende keer zal ik kijken of ik je kan sparen ;-)
Roos schreef op 05-04-2004 18:37:
Neee, die heeft ze maar thuis gelaten, die laat veel te dodelijke winden!
Linda schreef op 05-04-2004 17:52:
Klinkt heel geslaagd. Was Karina's stoere hond ook mee?
Karina schreef op 05-04-2004 15:33:
Nakateren is een feest op zich. Tijd voor een afterpartypartyparty.
Amsterdam - 03-04-2004 09:52
Strik
Woehaa! Zit ik op de bank, ietwat uitgeteld, naar Sjaazia Moeralie te kijken die soapsterren uitwringt in De zwakste schakel (Sander Foppele, hoe spel je sinaasappel?), gezellig, glaasje wijn erbij, staat er plotseling een naakte kerel in mijn kamer met twee flessen champagne in zijn handen! Heel schuldbewust te kijken, bruine kop, hondenogen en verder vooral naakt. Ja, het was wel een beetje eng want hij had zich voor de deur helemaal uitgekleed. Hoe hij dat de buurman zou hebben uitgelegd als hij die was tegengekomen, vraag ik. Hij haalt zijn schouders op. Ik had gewoon gezegd, dat ik dit even moest doen, zegt hij. Gelukkig kwam hij niemand tegen behalve mij. Je kunt zeggen wat je wil, F heeft natuurlijk heel wat punten verspeeld, maar humor heeft hij wel en hij leest heel nauwgezet mijn weblog. Hij had namelijk een strik om zijn lul... Woehaa!
Reacties
Sijtze schreef op 05-04-2004 17:20:
Foto? Kleur strik? Enne, wat wij hier heel erg graag willen weten is: was'ie slap of stijf?
Herman schreef op 05-04-2004 09:54:
Fran. Goud. Puur goud.
Johanna schreef op 04-04-2004 10:50:
Ehm, een strik om z'n lul... De volgende keer dat ik die jongen zie hoop ik dat dàt plaatje weer een beetje is gewist...!
Welke kleur? En niet te strak hoop ik?
:)
Aliëtte schreef op 04-04-2004 02:17:
Waarom overkomen mij zulke dingen nooit?
Linda schreef op 03-04-2004 16:53:
Foto...? ;-)
Welkom thuis Frannie!
A'dam - 02-04-2004 12:52
Nog eentje
En dan nog even Frits in actie...
Reacties
Linda schreef op 02-04-2004 13:47:
Toch vinnik 't stoer. Jij was d'r bij!
Tonwinst nog gebeld?
Roos schreef op 02-04-2004 13:41:
Hihi, daar heb jij weer gelijk in. Sorry, foito komt anders op de site dan ik bedoelde. Nog even en ik heb een eigen homepage, dan kan ik alles lekker zelf doen. Maar voor nu, voor de duidelijkheid: 't is die kale man rechts...
Robin schreef op 02-04-2004 13:20:
Het is dat hij kaal is. Soort van zoek-Wally spel, deze foto, :).
Amsterdam - 02-04-2004 12:50
Voorlichterterreur
Ik vond het al wat veel eer. Gisterenochtend had ik een afspraak op het Lange Voorhout (kan iemand me trouwens uitleggen waarom de klemtóón op Hout ligt bij die straat? Het is toch ook een vóórhuid en geen voorhuíd???). Ik was een beetje te laat en had mijn auto dubbel geparkeerd voor ik naar mijn afspraak rende. Na het interview liep ik naar buiten en zag ik dat het halve terrein was afgezet, er zeker vijf politiebusjes stonden en er een helikopter boven de laan vloog. Gut, ik wist niet dat het Haagse parkeerbeheer zo grondig was.
Ik sprak een echte bromsnor aan met de vraag wat er aan de hand was. Uit de Spaanse ambassade kwam een bezorgde medewerker hollen die hetzelfde wilde weten. Nee, stelde de agent ons gerust, er was geen verdacht pakketje gevonden. Wat er wel gaande was, wilde hij niet zeggen, want hij leed aan voorlichterterreur.
“Alleen onze persvoorlichter kan mededelingen doen.”
“Waar is die dan?”
“Dat weet ik niet, maar het zal inmiddels ook wel op teletekst staan wat er is gebeurd.” “Maar-Wat-Is-Er-Dan-Gebeurd????”
“Kan ik niet zeggen.”
Juist. Het thuisfront maar gebeld met de vraag of die even op teletekst konden kijken. Gek idee, dat je als journalist in het heetst van de strijd staat maar naar huis moet bellen om te weten wat er is. Mijn vader informeerde me, zonder voorlichter gelukkig.
Plotseling had ik medelijden met mijn collega’s die het plein opsnelden en allemaal als eerste wilden weten van welke kant Van Aartsen dan wel niet was aangereden en wat nou het bewuste grasveldje was waar hij op had gestaan. De hele meute sprong op toen een technisch rechercheur zich over een grassprietje boog. Zou er een vingerafdruk op zitten? Helaas, geen mededelingen. Frits Wester ging de voorlichter ondervragen, die inmiddels was gesignaleerd en met een knalgeel voorlichterspak heel interessanterig rondbeende.
Ik besloot maar eens heel stiekem naar mijn auto te wandelen, me muisklein te maken en een normale parkeerplaats op te zoeken. Shit, dat gras was inmiddels al vergeven.
geen reacties (reageer)
Reacties
