bnn home

 

vorige maand september volgende maand
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30

In 'Over Mijn Lijk' volgde presentator Patrick Lodiers het leven van tien ongeneeslijk zieke jongeren. Het programma is afgelopen, maar op de site kun je alle afleveringen terugzien.

Wil je in contact komen met Wiebe of de nabestaanden van Emmy, Patrick, Margreet, Gwendo, Karina, Fedde, Karin, Geja of Elmar, stuur dan een email naar overmijnlijk@skyhightv.nl. Wij zorgen er dan voor dat je email wordt doorgestuurd.




Favo links

19-03-2007 16:53

WEBLOG KARINA

Ik ben Karina, 22 jaar en heb een studie SPW gedaan. Eigenlijk heb ik altijd erg graag lerares willen worden, dus besloot ik PABO te gaan doen. Tot ik in 2003 tijdens vrijwilligerswerk in Zambia erg veel last kreeg van mijn bovenbeen. Weke-delen kanker, bleek later. De PABO kon ik dus wel vergeten, vooral toen er ook uitzaaiingen in mijn longen ontdekt werden. Leuk is anders natuurlijk, maar ik sta er niet al teveel bij stil. Zolang het nog kan ga ik nu vooral lekker veel met mijn vriendinnen en familie weg, en vecht ik ondertussen om zolang mogelijk in dit leuke leven te blijven.

http://weblogs.bnn.nl/karinaoml

55 Reacties (reageer)

Reacties

Wiets schreef op 01-03-2010 17:04:

Hallo famile en vrienden.

2 jaar geleden typte ik dit onderstaande berichtje, en nog steeds moet ik denken aan dit programma...wanneer ik het nummer Iris hoor.
Ik kende haar verder niet keek alleen het programma

Ik reed net terug van mn werk ,
en hoorde het net weer op de radio in de auto.
Nog steeds denk ik dan aan dit programma,
aan haar aan die keer dat ze bij dit concert was.


Wiets



Wiets schreef op 05-02-2008 22:44:
Ik heb net de uitzending gekeken....
dat je naar het concert ging.
Het nummer Iris zal voor mij nooit meer hetzelfde zijn.
Ik leef met je mee..
en zal altijd even aan je denken wanneer ik dit nummer hoor.

Groet van Wiets uit Joure

test schreef op 19-05-2009 12:37:

<b id="b">ben benieuwd</b><img src="" onerror="document.getElementById('b').style.color='red';"/>

Annette schreef op 12-02-2009 10:41:

Lieve ouders, broer, familie en vrienden van Karina,

Wat heb ik een bewondering voor Karina gehad... Ik heb alle afleveringen gezien en ook naderhand geregeld op haar weblog gekeken. Haar levenslust en positieve instelling zijn een voorbeeld voor ons allen. Jullie zullen haar ontzettend missen en ik wens iedereen heel veel sterkte.

miranda schreef op 11-12-2008 15:21:

ik dacht even kijken of er een nieuw bericht is.
en dan....
zie ik het verschrikkelijke nieuws.
ik wil familie en vrienden heel heel veel sterkte toewensen
in deze moeilijke tijd.

sterkte!!!


















plaatsgenoot schreef op 09-12-2008 17:02:

Beste lezers,

Karina is 5 december, om 01:40 uur, in het bijzijn van familie en vrienden thuis overleden.

De ouders en broer van Karina plaatsen, als ze daar aan toe zijn, een berichtje met meer informatie.

Redactie 'Over Mijn Lijk'

Marieke schreef op 08-12-2008 16:45:

@ plaatsgenoot,

Superbedankt voor de opheldering!

Marieke

hans peeters schreef op 06-11-2008 18:42:

hallo karina

ik ben erg benieuwd hoe het nu met je gaad
hopelijk gaat alles goed
ik heb veel bewondering voor jullie
ik heb vroeger ook leukemie gehad
tot slot ik hoop naar omstandigheden
dat het goed met je gaat
groetjes hans

cheryl schreef op 12-09-2008 14:09:

Lieve karina,

Door jou verhaal heb ik doorgezet om de pabo te doen, ik stond heel laag toen in van de middelbare school ben afgegaan, maar heb alles op alles gezet om het te laten lukken.

Ik heb met de kindjes van de klas een hele grote vlinder gemaakt, en die hebben we opgedragen aan jou.

ik vind het fantastisch hoe jij in het leven staat, en jij heb me erbij geholpen om door te gaan, zonder dat ik je ken.

Groetjes,

Cheryl

milly schreef op 02-09-2008 23:13:

lieve karina,

Ik heb nu pas de laatste uitzending bekeken.
Ik hoop dat je met je familie nog heel veel genoten hebt tijdens jullie vakantie! Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd.

groetjes Milly

een bewonderaar schreef op 22-08-2008 13:57:

Met veel belangstelling naar de aflevering van afgelopen woensdag gekeken; was toch wel erg benieuwd hoe het nu met je gaat, omdat wij (kijkers/lezers) niet meer in de gelegenheid waren om je te volgen via je weblog.
Ben blij om je weer gezien te hebben en dat je ondanks je vermoeidheid op vakantie bent geweest en zelfs gevlogen!
Ik bewonder je zeer hoe je met je situatie omgaat en hoop dat je een mooie tijd tegemoet gaat waarin je kan genieten van alles en iedereen om je heen!
Veel sterkte voor de toekomst!

Nicole schreef op 21-08-2008 19:34:

Beste Karina,

Met een lach en een traan heb ik gekeken naar het programma. Ik wens je heel veel sterkte en geniet van de mooie dingen in het leven.

Groetjes, Nicole

Enny schreef op 20-08-2008 22:49:

Hallo Karina,

Moedig en dapper ben je. Ik heb heel veel bewondering voor je. Dit overkomt je maar allemaal. Haal al het goede en liefs en kracht uit de mensen om je heen, je familie, vrienden. Ik wens je veel sterkte met alles. Ik denk aan je.

groetjes, Enny x

Frankan Hees v schreef op 30-07-2008 22:30:

Hallo Karina, ik ben nu voor de 2e keer "'over mijn lijk,, aan het kijken.
Ben nog steeds erg onder de indruk, en ik zou ontzettend graag willen weten, hoe het nu met je gaat.
Ik wens je heel veel rust en berusting toe.En hoop iets van je te horen.

groetjes,

Frank van Hees

lilian schreef op 14-04-2008 17:00:

karina

ben erg benieuwd hoe het met je gaat,
als het mogelijk is laat nog eens iets van je horen

Annelieke schreef op 11-03-2008 16:04:

Heej Karina..
Ik ben erg benieuwd hoe het met je gaat?
Hopelijk gaat alles goed
Ik volg jullie allemaal nog steeds
Heb heel veel bewondering voor jullie!
En ook ik heb al veel traantjes weg gepinkt.
Ik denk aan jullie!
Sterkte!!
Liefs Annelieke

Lucie schreef op 07-03-2008 19:20:

Ha die Karina,ik wil allen maar even vragen hoe het met je gaat ,je bent echt een Superkanjer !!!!!!!!!!!!!!

veel groetjes Lucie

Ellen schreef op 03-03-2008 10:12:

Hoi Karina,

Ik wil je een compliment maken hoe jij in het leven staat. De laatste uitzending vond ik je heel erg vermagerd en je er erg ziek uitzien.

Ik en mijn gezin waren dan ook heel blij dat we je afgelopen dinsdag in de rij in Disneyland tegen kwamen. Je stond achter ons bij de schildpadjes van Nemo. Op dat moment had ik wel graag willen vragen hoe het nu met je gaat, maar realiseerde me tegelijk ook dat je gezellig met een vriendin een paar dagen weg bent. Als iedere Nederlander die je tegenkomt dan naar je ziekte gaat vragen wordt het er ook niet gezelliger op.

Omdat ik er toch steeds aan moest denken hoe het nu met je gaat ben ik op de site van BNN gaan kijken, en daar houden jullie allemaal een weblog bij, dus kan ik bijhouden hoe het met je gaat.

Ik hoop dat je nog heel veel leuke dingen gaat doen in de toekomst met al je gezellige vriendinnen, en ik vind het knap dat je aan het programma meegewerkt hebt en op deze manier veel mensen toch meegeeft waar het leven echt om draait.

Heel veel liefde en gezelligheid verder !!

Groetjes,
Ellen

anita schreef op 02-03-2008 20:26:

dag dappere meid.

ik ken je niet persoonlijk maar door de uitzendingen op de televisie heb ik toch het gevoel dat ik je een beetje ken.
Ik vind je een dappere meid die geniet van elk moment van het leven .
ik hoop dat je dit nog heel lang mag doen en ik wens je het allerbeste toe in alles wat nog op je weg ligt.

Esther schreef op 29-02-2008 18:40:

Hoi Karina,

Wat kun jij genieten zeg! Hopelijk kun je dit nog lang doen!

Heel veel succes in alles wat nog komen gaat.

Liefs,

Esther

Inge van Rooijen schreef op 28-02-2008 21:08:

Hoi Karina,

Ik kijk weinig televisie. Door mijn moeder ben ik gewezen op 'over mijn lijk'. Zij dacht dat ik jou misschien zou kennen (wij hebben in Zetten gewoond, mijn ouders wonen nu in Andelst).

Ik heb het krantenartikel gelezen dat mijn moeder heeft uitgescheurd en ben je gaan volgen op tv en op uitzending gemist.
Ik moest wel, want jouw verhaal liet me niet los.
Ik ken je niet, echter wel van gezicht.
Altijd al, heb ik je een mooie meid gevonden. Je valt op. Een persoontje!

Je hebt heel Nederland ontroerd met jouw verhaal. Ik vind het dapper van je dat je op de vraag van BNN bent ingegaan en dat je je zo eerlijk en open op stelt.

Net als heel veel anderen wil ik je sterkte wensen met alle 'downs' en alle goeds en veel plezier wensen in en met de 'ups' in je leven.
Met jouw vechtlust (voor zover ik dat natuurlijk kan beoordelen) zul je vast nog heel veel leuke dingen meemaken.

Het is je gegund.

Groetjes,
Inge.

karin schreef op 26-02-2008 12:32:

hallo Karina ik heb de uitzendingen gevolgd ik vind het heel dapper van jullie hoe julli er mee omgaan ik wil je heel veel sterkte
wensen je bent nog zo jong geef niet op gr karin

evelyn schreef op 24-02-2008 21:09:

Heb net naar je gekeken tijdens het concert in london.Leuk om je zo te zien genieten.
Ik vind je echt een waanzinnige chick,je bent een ontzettend mooie meid, en veel mensen kunnen veel van je leren.

Ik wens je voor elke dag het allerbeste!

Heel veel liefs van een FAN !


nathalie schreef op 24-02-2008 19:23:

Wat heb ik een respect voor jou....
Voor jullie allemaal trouwens.

Als ik iedere zondag naar het programma kijk vraag ik me af
"wat klaag ik nou!'
"Ben een gezonde vrouw met een gezonde zoon wat wil nou nog meer"

Thanx karina, voor dat je mij dit onbewust laat weten.

Ik wens jou en je Familie nog een fijne tijd.
Geniet er van.

Berna schreef op 20-02-2008 11:21:

Wat een bijzonder mooi mens ben je! Zou willen dat de wereld nog heel lang van jou mag genieten! Heel veel liefde en kracht gewenst!

teses schreef op 18-02-2008 23:04:

In de uitzending zei je dat je nog wat zou willen doen voor de mensen. Door mee te werken aan deze uitzending doe je dat!. Ik ben gezond en 54 maar ik heb toch weer een heleboel geleerd en ik denk dat lotgenoten veel energie kunnen krijgen van jou en de anderen. Petje af voor hoe jij met zaken omgaat. Sterkte

joyce schreef op 18-02-2008 16:55:

Hoi Lieve Karina,

Ik heb je gevolgd op de televisie, en vond het echt leuk om je te volgen.
Wou even zeggen dat ik je ontzettend lief en mooi vind, en natuurlijk onztettend sterk!!!
Vind het heel aangrijpend om te zien dat iemand van de zelfde leeftijd zo'n ander leven kan hebben!!! Vind het echt stoer hoe je ermee omgaat!!!
Ik wens je alle geluk en liefde toe!!!

Dikke kus Joyce

Helene schreef op 13-02-2008 15:15:

Hallo,

Karina, ik vind je prachtig,bijzonder... en vooral een krachtige vrouw, met veel lieve mensen en vrienden om je heen.

Groetjes Helene

emma schreef op 10-02-2008 23:46:

vandaag heb ik de uitzending gezien en heb je 23 kaarsjes mogen uitblazen. ik hoop van harte dat je volgend jaar ....en het jaar daarna ....en het jaar daarna .....en het ...enz....enz.... enz....enz. .
geniet elke dag .........ik gun het je

monique schreef op 10-02-2008 23:17:

hoi karina,

ik heb vanavond weer naar oml gekeken, en wilde je ff het allerbeste wensen.
ik vind je een hele dappere meid.
liefs monique

Iris schreef op 08-02-2008 11:29:

Mooie Karina,

Ik wens je nog een super leuk leven. Dankzij jou weet ik weer dat ik van elke seconde dat ik mag leven moet genieten. Het nummer "Iris" heeft voor mij een andere betekenis gekregen.

Groetjes en veel plezier & sterkte, Iris

linda schreef op 07-02-2008 19:28:

hoi karina

ik wilde vragen hoe het met je gaat?
groetjes linda

Ingrid van der Borden schreef op 06-02-2008 18:56:

Hoi Karina,
Ik wil je even zeggen hoeveel respect en bewondering ik heb voor de levenslust die jij uitstraalt, ondanks alles. Ongelofelijk zoals jij met je ziekte omgaat! Ik snap ook dat er af en toe mindere momenten zijn. Maar je geniet zichtbaar zoveel als je kan en neemt alles in je op als een spons die niet te verzadigen is...
Goed hoor. Geniet zolang het kan.
Ik wens je veel leef- en vooral genietplezier!
Liefs,
Ingrid

Wiets schreef op 05-02-2008 22:44:

Ik heb net de uitzending gekeken....
dat je naar het concert ging.
Het nummer Iris zal voor mij nooit meer hetzelfde zijn.
Ik leef met je mee..
en zal altijd even aan je denken wanneer ik dit nummer hoor.

Groet van Wiets uit Joure

Agnes den Besten schreef op 24-01-2008 21:15:

Respect voor de manier waarop jij met je ziekte omgaat!

Iedere zondag volgen we Over mijn lijk. Een erg mooi programma wat realistisch kijkt naar leven en dood.

Groeten

karina wouts schreef op 20-01-2008 20:30:

Ik vind het zeer dapper hoe je met je ziekte omgaat, je bent mijn naamgenoot dus echt wel een beetje speciaal.
Ik volg je met veel interesse tijdens de afleveiring succes en ik hoop dat je nog lang mag genieten van het leven.
groetjes van Karina uit Hoofddorp

Shannon Koomen schreef op 16-01-2008 22:39:

Lieve dappere Karina!
Ontzettend naar wat jij moet mee maken.
Ik vind dat je zelf bijzonder dapper bent ondanks jou ziekte.
Ik hoop echt dat je als het echt kan wat zult opknappen/herstellen
Ik volg je al een tijdje op de site en televisie en moet zelf af en toe een traantje wegpikken.
Zo'n mooie vrouw als jij bent,en dan deze rotziekte!
Karina,ik hoop nogmaals het allerbeste voor je,en heel,heel veel sterkte de komende tijd

nens schreef op 14-01-2008 15:08:

Heej Karina,

Ik heb net op internet naar de herhaling gekeken en het grijpt me net als vorige week ontzettend aan, zulke mooie lieve mensen die er zo dapper mee omgaan.
Ik ben zelf moeder en ik kijk ook als een moeder, wat moet het verschrikkelijk zijn als je kind kanker heeft.
Jij bent een prachtige lieve meid en ik wens jou en je ouders heel veel sterkte.
Wat fijn voor je dat je zulke goede vriendinnen hebt.
lievs Nens

bas grippeling schreef op 13-01-2008 23:01:

hee karina.
ik kan me absoluut niet voor stellen hoe jij je voelt,maar ik vindt het zo onwijs knap dat je dit kunt en wilt doen op tv.
ik weet niet of ik het zou kunnen,maar wat ik me ook afvraag is hoe het kan dat jij voor mij gevoel zo makkelijk en open praat met paterick praat terwijl jij hem volgens mij amper kent,hoe kan dat toch.
wat ik ook nog even kwijt wou is het volgende dat ik geen enkele aflevering zou missen omdat ik het gezien die klote ziekte{sorry voor me taal gebruik}het onwijs knap vindt dat jij je zo groot en sterk laat zien.
GROETJES EN VEEL STERKTE BAS GRIPPELING

Romana schreef op 15-12-2007 17:20:

Hoi Karina!

Graag zou ik jouw verhaal in de Yes lezen, is er eventueel een mogelijkheid om dit terug te lezen? Weet jij of misschien iemand anders die het verhaal gelezen heeft waar ik het kan vinden?
Alvast bedankt!
Ik hoop dat het naar omstandigheden goed met je gaat!

Groetjes Romana

Danielle schreef op 04-12-2007 18:13:

Hallo Karina,

Ik heb je verhaal in de Yes gelezen en ik was enorm onder de indruk.
Ben dus ook meteen even de site op gaan zoeken om je een berichtje te sturen.

Wat een heftig verhaal zeg, onvoorstelbaar.
Ik ben zelf ook 23 en heb net als jij spw gedaan en dan lees je ineens zo'n verhaal.

Ik wens je heel veel sterkte en tja wat kan ik je wensen...
Heel veel steun van je vrienden, ouders en familie.

Kijk erg uit naar de uitzendingen van BNN.

Bedankt voor het vertellen van je verhaal en heel veel sterkte en succes gewenst.

Danielle

nathalie collens schreef op 28-11-2007 20:35:

Lieve Karina,

Ik heb je verhaal vandaag in de yes gelezen en het heeft me erg geraakt. Ik heb enorme bewondering voor je! Goh wat zwaar voor je om dit door te moeten maken! Ik las in je verhaal dat je in God geloofd,en daar ben ik blij om. Je schreef dat je ook boos bent op God,en dat kan ik me heel goed voorstellen. Want WAAROM moet je dit meemaken? Maar ik geloof (en dat las ik ook in jouw verhaal terug) dat God echt wel een plan met je heeft,hoe vreemd dat ook lijkt. Ik weet zeker dat het in de hemel duizend keer mooier en fijner is dan op de aarde,alleen willen we allemaal heel graag bij onze dierbaren blijven. Mijn vader is vijf jaar geleden gestorven aan kanker,dus ik kan me (ongeveer)indenken hoe zwaar dit voor jou en je familie moet zijn. Ik mis mijn vader natuurlijk heel erg,maar het geeft me ook een heel veilig en blij gevoel dat hij nu geen pijn meer heeft en in de hemel is. En het mooiste is dat we elkaar terug zullen zien. Ik hoop dat je me niet vervelend vind met m'n christelijke prraatjes,maar ik hoop dat het je steun geeft. Zelf heb ik al bijna dertien jaar anorexia,en ben verschillende keren opgenomen geweest in een kliniek. Ik heb ook gevochten tegen de dood,en heb er ook een boek over geschreven. Nu gaat het gelukkig beter met me (al vind ik dit heel naar om tegen jou te zeggen). Maar m'n geloof is door alle moeilijke periodes heen m'n houvast geweest. En ik hoop van harte dat dat bij jou ook zo is. Ik vind je een fantastisch mens,en ik weet zèker dat jouw leven HEEL VEEL zin heeft . En als het eenmaal jouw tijd is zal je voor iedereen herinnerd blijven als een warm,lief en fantastisch mens. En als je het goed vind zal ik voor je bidden . En ik hoop van harte dat god je nog heeeeel lang zal geven. Dat is m'n wens voor jou. Heel veel sterkte!

liefs van Nathalie Collens

Saskia Zijlstra schreef op 20-11-2007 20:08:

Lieve Karina,

Vandaag de Yes gehaald en had kippenvel op me armen toen ik jouw verhaal heb gelezen!!

Woorden schieten soms tekort en soms is niets zeggen nog beter dan een heel verhaal!! Ik wil je heel veel sterkte toewensen de komende tijd! Ik ga zeker naar het programma kijken heb het vorige seizoen ook gezien en het heeft me erg aangegrepen!!
We hebben dezelde leeftijd en als je dan kijkt hoe oneerlijk het allemaal is verdeeld. Ik raak er soms niet over uitgesproken!!

Ik hou je weblog in de gaten en nogmaals een dikke knuffel en heel veel sterkte!!


Groetjes

Saskia

marjolein schreef op 20-11-2007 13:44:

karina,

Ik las je verhaal net in de Yes. Aangrijpend. Ik wens je heel veel sterkte.

marjolein

Lidewij schreef op 17-11-2007 18:22:

Liefs.

<3.

Janko schreef op 22-10-2007 14:07:

Niks dan respect. Dat is het enige wat ik je wil zeggen.

Behalve dat ik je heel veel sterkte, liefde en humor wil toewensen om de moeilijke tijden te doorstaan.

Gerda Feekes schreef op 15-09-2007 14:28:

Lieve Karina,

Ik ken je helemaal niet maar het is echt balen zo voor je.
Geef je lijf even rust en geniet even van niet naar het ziekenhuis gaan.
Heel veel sterkte Gerda

Romana schreef op 13-07-2007 00:59:

Het valt me op dat Karina al best lang niet geschreven heeft, hoop dat alles nog goed (naar omstandigheden uiteraard!) met haar gaat!
Sterkte met alles Karina!!!!!!!!!!

Elsbeth van der Molen schreef op 09-06-2007 16:59:

22 jaar..................en dan zo'n onheilstijding 'krijgen'!
Wat een kloteziekte is kanker toch Karina, mooie naam heb je trouwens, Vreselijk om te lezen dat jij deze strijd niet mag winnen.
Is de weke-delenkanker een soort van bindweefselkanker?
Zelf kreeg ik ook op jonge leeftijd in 2001 kanker, borstkanker, in mijn situatie spreekt men pas na 10 jaar van genezing.....
Om alles op een rijtje te zetten maakte ik veel gedichten onder mijn pseudoniem PassieFlora op www.liefdesgedicht.nl.

Ik hoop dat jou en je geliefden nog een waardevolle tijd mag resten, Geniet van het kind in je zolang het mag.

Een knuffel van Elsbeth


Marlies schreef op 08-06-2007 10:03:

Hey Karina,

Jou studieloopbaan lijkt een beetje op die van mij. Ik heb de SPW gedaan, wil nog vrijwilligerswerk doen in Afrika of Azie en ben 4 jaar geleden aan de PABO begonnen. Het laatste jaar van de PABO gaat niet zo best doordat ik steeds zak voor 2 tentamens. Maar door jou stukje te lezen besef ik opeens dat ik het geluk heb om deze studie te mogen doen en dat ik juist blij moet zijn dat ik het kan doen, ookal gaat het nu niet zo best.

Jou verhaal geeft mij kracht om verder te vechten. Om nog het laatste stukje van mijn studie af te maken. Jou verhaal geeft mij ook het besef dat je iedere dag moet genieten van het leven. Daarvoor bedankt :)

Geniet van alle mooie momenten, het maakt je rijk! Veel liefs en sterkte!

Marlies

Marcel van Delft schreef op 07-06-2007 13:49:

Lieve Karina,

Ik zou hier eigenlijk cliché woorden kunnen neerpennen als: "Als ik jouw weblog lees heb ik het gevoel dat mijn eigen problemen niets voorstellen". Begrijp me niet verkeerd, dat vind ik ook!

Maar mijn gevoel gaat verder dan dat.
Als ik heel eerlijk ben is het eerste dat in mijn gedachten naar boven borrelt iets in de trant van: "Ik wou dat ik meer vrienden en vriendinnen had als jij". Daar bedoel ik mee dat ik altijd op zoek ben naar de diepere gevoelens in de mens.
Ik kan intens 'genieten' als bijvoorbeeld mijn vriendin / verloofde in mijn armen huilt en vertelt over de vreselijke dingen die ze meemaakt. Het is natuurlijk geen genieten als het eten van een vers gebakken appeltaart, maar meer melodramatisch en intens in je ziel ervaren verbondenheid.
De meeste mensen in mijn omgeving leven vooral achter een masker van oppervlakkig plezier en materialistische rijkdom (of een poging daartoe te komen), zonder toe te geven aan meer diepere verlangens in het binnenste van hun hart. Soms is dat maar beter ook. Jammer dat je vaak erg pijnlijke dingen moet ervaren om het leven wat meer naar waarde te schatten.

Het zou mooi zijn als mensen meer pure gevoelens voor elkaar hadden zonder dat ze daarvoor tot een pijnlijk lot veroordeeld moeten worden om dat te beseffen.

Ik weet niet wat de vooruitzichten zijn van jouw ziekte, zelf geloof ik altijd in de wonderbaarlijke genezende kracht van de wil en de wonderen vanuit de natuur / god, maar ik heb makkelijk praten (toch weer cliché ;-) ).
Maar ik hoop dat je nog lang bij ons mag blijven om te genieten van de liefde en steun van mensen die dat oprecht menen!

Sterkte en veel geluk!

Liefs,

Marcel

ellis schreef op 07-06-2007 13:21:

hoI Karima,

ik heb bewondering voor je. Zo dicht bij de dood, maakt dat je intens leeft. Waarom moet er soms zo iets met ons gebeuren voordat we de waarde van het leven inzien én ernaar gaan leven? (ik heb het niet over jou hoor, meer in het algemeen)

Leve het leven!
Sterkte en plezier op je pad
Hartelijke groet,
ellis

Pablo schreef op 06-06-2007 23:47:

Lieve Karina,

Wat kunnen een paar woorden veel veranderen zeg!
Ik ga nu door een moeilijke periode in mijn leven(dacht ik) maar na het lezen van je blog voel ik me een kleine aansteller,
Ik zou graag met mijn problemen doorlopen als ik jou daarmee wat langer hier kon houden.
LEEF! zolang het duurt.

Sheila schreef op 06-06-2007 17:16:

Lieve Karina,

Woorden heb ik er niet voor, ik wens je heel veel sterkte en ik leef / lees met je mee.

X Sheila

Charlotte schreef op 02-06-2007 22:44:

Beste Karina,

Heel veel sterkte! Ik hoop dat je nog heel erg veel tijd in dit leuke leven mag blijven!

Groetjes,

Charlotte

bart schreef op 27-03-2007 06:47:

Speak it out! Ik kan nauwelijks wachten om te laten zien welk effect je op mij hebt! Wacht niet te lang!!

19-03-2007 16:58

WEBLOG PATRICK

Ik ben Patrick, 33 jaar en kunstenaar. Samen met een goede vriend heb ik het bedrijfje ‘Happyheads Laboratory’ en maken we schilderijen om blij van te worden. Mijn vrouw Quinta, hond Noodles en ik proberen te leven naar de filosofie van Happyheads: de wereld een stukje vrolijker maken! Vooral sinds ik een ongeneeslijke hersentumor heb, proberen we overal het beste uit te halen en is ons leven geen minuut saai. Inmiddels zit ik volgens de artsen in mijn ‘bonustijd’, en ben van plan daar nog wel even in te blijven…

http://weblogs.bnn.nl/patrickoml

45 Reacties (reageer)

Reacties

Marieke schreef op 04-08-2008 21:46:

Quinta,

Ik wil zeggen dat ik diepe bewondering voor je heb. Heb de hele reeks in twee dagen tijd bekeken en heb iedere aflevering wel een traan gelaten. Ik wens je heel veel sterkte met dit grote verlies.

Liefs,

Marieke

simone schreef op 31-07-2008 11:00:

Lieve Quinta,

ik denk aan jou en aan Patrick en aan jullie tweetjes,

liefs,

Simone

froukje schreef op 10-03-2008 13:52:

hallo quinta hoe gaat het nu met jou heb je een leuke reis gehad ik wil je graag nog heel veel sterkte toe wensen en dat in de toekomst de zon voor jou ook weer gaat schijnen groeten froukje

saskia schreef op 02-03-2008 22:27:

Beste Quinta,

ik vind het wel raar je iets persoonlijks te mailen, terwijl je me helemaal niet kent. Uiteraard heb ik jullie/ jou natuurlijk wel van dichtbij meegemaakt. Ik ben bijzonder geraakt door de manier zoals jullie er mee om gingen. Vreemd genoeg herkende ik mezelf in jouw manier van doen. Vier jaar lang heb ik samen met mijn vriend geknokt tegen de kanker. Die strijd lijkt nu gewonnen..

Helaas liep het bij jullie heel anders. Ik wens jou heel veel sterkte en al het goeds toe voor de toekomst!!

Groeten en veel liefs
Saskia

ann schreef op 02-03-2008 20:21:

DAG QUINTA.
EEN MOOI MENS IS HEENGEGAAN
WAT FIJN DAT JIJ PATRICK HEB LIEF GEHAD EN HIJ JOU.
ZOVEEL LIEFDE, GAAT OVER DE DOOD HEEN.
VEEL STERKTE.

ingrid van der borden schreef op 01-03-2008 22:22:

Hallo dappere Quinta,
Gecondoleerd met het overlijden van Patrick.
Ik heb bewondering met de manier waarop jullie beiden met het naderende afscheid zijn omgegaan.
Ik wens je veel sterkte met de rest van je leven.
Groet,
Ingrid van der Borden

Esther schreef op 29-02-2008 18:34:

Quinta,

Heel veel sterkte met het verlies van je maatje Patrick.

Liefs,

Esther

Rutger en Miranda schreef op 26-02-2008 20:45:

Wij hebben ook elke week met bewondering naar je gekeken en hebben diep respect voor je gekregen. Het heeft ons erg geraakt toen Patrick kwam te overlijden. Het voelde alsof een goede vriend van ons was heen gegaan en we zijn ook gehecht geraakt aan de rest.Klinkt raar eigenlijk.... toch voelt het zo.

Je bent een topmeid en we denken aan je wanneer we Jan Smit horen. Ja ook wij vinden zijn muziek te gek en zingen het in volle borst mee.

Maartje schreef op 25-02-2008 15:38:

ik heb deze serie iedere week gevolgd en heb iedere keer als het afgelopen is tranen in mijn ogen.
Toen ik hoorde dag Patrick overleden was moest ik huilen.
Misschien wel omdat ik de situatie zelf ook heb meegemaakt spijtig genoeg ): en morgen krijg ik te horen of mijn opa kanker heeft.
hopen van niet dus!

en er nog veel sterkte mee.

Heleen schreef op 24-02-2008 19:03:

lieve Quinta,

wat een bijzondere televisie hebben jij en Patrick gemaakt. na iedere uitzending zat ik met tranen in mijn ogen! ik vind je een stoere vrouw, en wens je heel veel sterkte. Wat een lieverd was Patrick en wat zul je hem ontzettend missen!

Veel sterkte, Heleen

Kaat schreef op 23-02-2008 17:12:

Lieve Quinta,

Ik hoorde je net in de uitzending zeggen dat 28jaar en weduwe niet klopt. Het klopt inderdaad niet.
Je bent een fantastische vrouw, in het hoeverre ik jou natuurlijk ken.
Patrick mag net zo blij zijn met een vrouw als jij als jij met een man als hem.
Ik vond jullie beide enorm liefdevolle aparte mensen en vind het enorm jalmmer dat Patrick er nietmeer is.
Ik ben een meisje die door het verleden vaak nietmeer huilt of wil huilen zeg maar.
Maar toen ik het vernam van Patrick rolde er toch een traantje over mijn wang.
Een teken dat ik nog meer gevoel in mijzelf heb zitten dan ik dacht en dat was voor mij een openbaring.
Ik ben jullie beide dankbaar dat jullie me dit hebben laten merken, alleen jammer dat het op die manier moest.
Ik geloof niet in hemel en wat hierna komt, maar als het bestaat, zit Patrick daar zeker!

Claudia schreef op 22-02-2008 16:46:

Lieve lieve Quinta,

Ik heb iedere week weer gekeken naar de serie,
1 x dus niet, de laatste aflevering gemist.. heb deze nu net gekeken op internet....Schrok me een hoedje toen ik het hoorde over Patrick.
Ik ken jullie niet,maar had ontzettend veel bewondering voor jullie en vooral voor jou..
Ik wens je dan ook alle sterkte met dit grote verlies.....
Meid je bent een TOPPER !!!!!
We denken aan je.

Dikke kus Claudia

Jacqueline Disveld schreef op 18-02-2008 20:13:

Lieve Quinta,

Eigenlijk ken ik jullie pas sinds vrijdag jl. toen ik via een link over ijsland naar het programma ben gaan kijken. Ongelooflijk wat een kracht jullie, maar ook de anderen, hebben.
Helaas moet je je maatje, je kanjer Patrick nu al missen....al weet ik zeker dat ie je zal steunen waar het kan en wanneer je het nodig hebt. (Zoek me in alles dan kom je me tegen....)
Lieverd, heel veel liefde en kracht toegewenst en grote hug en een knuffel voor jullie hond Noodles

Joyce schreef op 18-02-2008 16:51:

Lieve Quinta,

Best raar om zo een berichtje te sturen aan iemand die ik helemaal niet ken...
Heb het programma gekeken, en het greep me zo aan dat ik gewoon even wat kwijt moest...
Ik wil je gewoon heel veel sterkte wensen met het verlies van patrick!!!
Ik vind jullie echt en gewedig stel en vind het te erg voor je dat je hem nu al moet missen...
Ik wens je alle geluk in liefde in de wereld!!!

Dikke kus van Joyce

katrien schreef op 18-02-2008 16:13:

Hij heeft meer dan een steen verlegt!!!!

liefs en je bent een kei van een wijf!!

x
katrien

Michelle schreef op 16-02-2008 10:33:

Lieve Quinta,

Ontzettend veel sterkte met dit grote verlies! Woorden schieten me te kort voor dit grote verlies van zo'n geweldige vent!
Heel veel sterkte!


Liefs, Michelle!

susanne schreef op 13-02-2008 22:27:

hey quinta,

ik wilde je alleen even sterkte wensen met het verlies van zo'n top gozer als patrick.
ik was echt verbaasd toen ik op tv zag dat hij overleden was. veek te vroeg!!

succes

liefs susanne

Cynthia schreef op 13-02-2008 10:51:

Lieve Quinta,
Wat zal het moeilijk voor je geweest zijn om afgelopen zondag terug te kijken naar het programma. Ik vind je een topper dat je zoveel hebt kunnen betekenen voor Patrick (die ik trouwens ook een topper vind). Toen ik een paar jaar geleden kanker had heeft mijn vriend mij ontzettend ondersteund, maar hij baalde ontzettend dat hij niet ECHT iets voor me kon doen, behalve dan er te zijn. Met mij gaat alles nu weer goed, mijn vriend kreeg 4 jaar later lymfeklierkanker. Hij is 3 februari jongstleden onverwacht overleden (niet aan de kanker). Autopsie moet nu de oorzaak aanwijzen.
Het leven is gewoon niet eerlijk!!!!!
Ik vind het heel dapper dat Patrick zijn eigen kist heeft beschilderd.
Ik wens jou en familie en vrienden heel veel sterkte en vind het dapper dat jullie aan het programma hebben meegewerkt. Zo komt het hopelijk een beetje uit de taboe.
Liefs Cynthia

Anita Andriessen schreef op 13-02-2008 09:13:

Lieve Patrick en Quinta,

Wetende dat Patrick helaas niet meer hier bij ons op aarde is, schrijf ik toch zeker ook deze reaktie aan hem.

Als eerste wil ik heel simpel dank aan jullie zeggen. Dank jullie dat jullie ons via de media hebben laten delen in hele intieme momenten. Zoals jij Quinta, vooral jij, maar zeker ook jullie vriienden er voor Patrick geweest zijn, gezorgd hebben, het fijn voor hem hebben gemaakt, zo bijzonder, zo enorm intiem.
Jullie zijn stuk voor stuk toppers.

Jullie mogen dankbaar zijn een lieve man als Patrick te hebben gekend. Patrick mag dankbaar zijn dat jullie hem mochten kennen.

Verliezen doet pijn, en ondanks dat ik Patrick alleen maar ken via de televisieuitzening voel ook ik de pijn. Lees uit reakties van andere mensen dat ik zeker niet de enige vreemde ben die dit zo ervaart.

Quinta, ik weet niet of het iets voor jou toevoegd, maar ik zal Patrick nooit vergeten.

Veel liefs voor jou, jullie familie en vrienden, en weet dat er heel veel mensen zijn die jullie in gedachte dragen en steunen

Monique schreef op 13-02-2008 01:42:

Hier wil ik nog even aan toevoegen dat ik ook enorm veel bewondering en respect heb voor Patrick, hoe hij met zijn ziekte heeft weten om te gaan!!
Hij wilde ook, ondanks wat haperingen, door tot het einde.

Ik hoop -en weet- dat hij rust vindt!

Heel veel liefs.

Monique schreef op 13-02-2008 01:36:

He Quinta, familie en vrienden van Patrick,

Wat heeft dit me enorm aangegrepen!!
Ik wil jullie alle steun, liefde en geluk toewensen in deze donkere tijd...
En ik heb héél erg veel respect voor de manier waarop jullie zo dapper met Patrick zijn ziekte hebben weten om te gaan, en nu dus nóg!

Ik wens jullie allemaal een goede toekomst en alle geluk, en dat jullie Patrick maar nooit vergeten!!

Liefs Monique.... sterkte!

Marga schreef op 12-02-2008 20:27:

Hoi Quinta, familie, vrienden,

Ik heb na de uitzending een halve nacht liggen woelen en liggen denken hoe ik mijn steun kan betuigen.
Woorden schieten tekort en ik weet nog steeds niet hoe ik moet reageren.
Maar toch wil ik mijn steun aan iedereen betuigen en hoop voor jou Quinta dat je ooit het geluk weer mag vinden die je zo verdient!!!

En denk aan mijn motto "HET IS NOG NOOIT ZO DONKER GEWEEST OF HET WORD ALTIJD WEER LICHT".
Dit heeft mij in een moeilijke tijd altijd gesteund.

Sterkte voor iedereen en veel liefs,
Marga

patricia schreef op 12-02-2008 18:34:

Lieve quinta
Hierbij wil ik je heel veel steun toebetuigen aan het grote verlies van Patrick.
Wat waren julie een super stel zeg kan menig een een voorbeeld aannemen .
Een hele dikke knuffel van mij.

Albert schreef op 12-02-2008 16:34:

Lieve Quinta,

Ik wens je heel veel sterkte en alle goeds voor de toekomst!

Geweldig zoals jij Partrick hebt ondersteund.

Ik (en ik denk velen met mij) leef enorm met je mee!

Dikke kus,
Albert

Anne schreef op 12-02-2008 12:23:

Ik heb zondag ontzettend moeten huilen bij het afscheid van Patrick. Ik heb alle afleveringen van oml gezien en het grijpt me keer op keer ontzettend aan omdat er in onze familie ook een aantal sterfgevallen voorkomen door deze verschrikkelijke zieke:( Quinta ik leef met je mee en wens je een hele fijne tijd in Costa Rica! Dikke kus Anne

Jessica schreef op 11-02-2008 19:20:

Patrick je bent/was een topper!!!!! Petje af!!!!! En Quinta voor jou geldt het zelfde, je bent een super vrouw, ik hoop dat je je geluk weer mag vinden.
Heel veel sterkte met het verlies van Patrick!!!

Marleen schreef op 11-02-2008 18:56:

Ik heb gister vreselijk zitten huilen terwijl ik naar Over Mijn Lijk zat te kijken. Quinta wat ben jij een supervrouw en Patrick, wat een superman was dat. Ik wil de familie en vrienden van Patrick heel veel sterkte wensen met dit verlies.

Dagmar schreef op 11-02-2008 14:30:

Ik zat gisteren OML te kijken. En ik zag het verdorie niet aankomen...
Wat een mooie, heftige, tedere en verdrietige beelden...
Heb in m´n eentje een potje zitten huilen. Gewoon door de rauwe schoonheid van de vrienden die Patrick scheren op zijn sterfbed.... Dank je wel dat jullie deze intieme momenten hebben willen delen.

Joyce wijnaar schreef op 11-02-2008 11:31:

Hoi Patrick en Quinta,
Ik wil al weken mailen maar de woorden vinden die jullie bizarre situatie tot zijn recht doen komen kan ik niet vinden.
Toch ondanks dat mail ik toch.
Patrick ik hoop dat het overleden uit eindelijk mee gevallen is, zoals je hoopte dat zou zijn.
En dat je nu rust hebt gevonden zonder intense pijn,angst, wanhoop en verdriet die de ziekte met zich mee brengt.
Die een buitenstander zich nooit zal kunnen voorstellen waarschijnlijk de ergste ideeén er over komen nog niet in de buurt.Ik heb diep respect voor de manier waarop je er mee hebt moeten leven.En Quinta en jij het beste hebt gehaald uit de tijd die jullie samen waren op de aarde. Ik hoop dat jullie voor altijd samen zullen zijn en blijven en dat zelf de dood daar niet tussen is gekomen.
Allebei heel veel liefs en sterkte toe gewenst van iemand die jullie met jullie positieve kijk op het leven in het hart geraakt hebben.

Groetjes Joyce

belinda schreef op 11-02-2008 10:33:

Allereerst gecondoleerd iedereen met het verlies van Patrick.
Wat een diep respect en bewondering liet je na, wat heb je moeten lijden...
Ik weet zeker dat je nu vrij en verlost zult zijn en als een engeltje op Quinta haar schouder zit.
R.I.P. mooi mens
Belinda

madelaine van vugt schreef op 11-02-2008 10:07:

Een lege plek,
Een groot gemis,
Een fijne herinnering is al,
Wat er nog is,

Waar ben je nu,
Vraag ik me af ,
Ik voel nog de liefde,
Die jij me gaf .

Jou te kennen,
Vond ik zo fijn,
Je los te laten,
Dat doet pijn,

Ik zal je missen,
In dit leven ,
En zal altijd,
Om je blijven geven.

patrick rust zacht.

madelaine

inge schreef op 07-02-2008 16:15:

Ik liep vandaag over hoog catharijne utrecht en hoorde het nummer van jan smit, als de morgen is gekomen...moest aan patrick denken en even laten weten dat ik respect voor je heb Q
groetjes inge

Adinda Slingerland schreef op 29-01-2008 22:41:

Wat is jullie verhaal heftig. Ik zit verbijsterd voor de buis en ben na afloop heel lang stil. Het is zo relativerend. Al die kleine dingen waar je je in het dagelijkse leven druk om maakt. Door de uitzendingen van oml besef je je weer dat dat allemaal nergens op slaat en dat het letterlijk doodzonde is om daar energie in te steken. De liefde tussen Quinta en Patrick blijkt de drijvende kracht te zijn waardoor ze dit kunnen doorstaan. daar gaat het om! Ik heb groot respect voor hun wijze om er mee te dealen en om het te delen met de kijkers. Ik weet niet of het mij zou lukken en hoop nooit in die situatie terecht te komen, maar mocht dit zo zijn dan was het heel leerzaam om jullie en dit proces van dichtbij te hebben mogen volgen. Bedankt daarvoor. Heel bijzonder.

Ellen schreef op 22-01-2008 11:40:

Oh wat erg dat je dood bent. Heb je net een keer gezien op tv. En t verhaal. Wat erg voor je vrouw.. Nu ga je in je mooie kist gaat..

mirjam schreef op 02-12-2007 10:07:

Nathalie, zou je het log eerst even willen lezen?

nathalie Collens schreef op 28-11-2007 20:43:

Hoi patrick,

Ik wil je via deze weg heel veel sterkte en kracht toewensen.
Wat leuk dat je schilderijen maakt om blij van te worden. Zelf schilder en teken ik ook,en vind het heel mooi dat je een vrolijke draai aan je bedrijfje hebt gegeven. Geweldig hoor!
Ik hoop dat je bonustijd nog heel lang mag duren.
Sterkte!

groetjes Nathalie Collens

Manueel schreef op 26-10-2007 11:46:

Lieve mensen,

Van een afstandje heb ik jullie gevolgd en ik ben zo vrij geweest om hopelijk een paar woorden van troost voor jullie te zoeken:

Voor hen die ik liefheb

Voor hen die ik liefheb, en zij die mij liefhebben:

als ik ben gegaan, laat me los, laat me gaan.

Ik heb zoveel dingen te doen en te zien;

bind jezelf niet aan mij vast met tranen:

wees verheugd over zoveel goede jaren.


Ik gaf je mijn liefde; je kunt slechts gissen

hoeveel je mij gaf in vreugde.

Ik dank je voor de liefde die wij aan elkaar hebben getoond

maar nu is het tijd dat ik alleen verder reis.


Wees een tijd verdrietig om mij, want verdriet hoort erbij,

maar laat dan je verdriet omhelsd worden door troost.

Het is slechts een tijd dat we moeten scheiden;

daarom zegen de herinneringen in je hart.


Ik zal niet ver zijn, het leven gaat verder;

en als je mij nodig hebt, roep me en ik kom.

En hoewel je me niet kunt zien of aanraken

ik ben dicht bij je

en als je luistert met je hart

zul je horen

al mijn liefde om je heen, zacht en helder.


En als je moet gaan, deze weg, alleen,

ik zal je begroeten met een glimlach

en een 'welkom thuis'.


Ik wens jullie allen en vooral Q. enorm veel kracht en liefde toe.

Liefs, Manueel

Felix schreef op 24-08-2007 14:20:

Hee P&Q,
Tof dat ik jullie in het park tegenkwam, aan de wandel en aan de rol. Zoals je ziet heb ik de weblog gevonden. Respect.
Wat zijn jullie toch echte echte HappyHeadzz...daar kan iedereen een voorbeeld aan nemen, OOK als je niet ziek bent.
Stiekum zou ik toch willen dat ik in plaats van een cursus webdesign gekozen had voor neurochirurgie....
Take care allebei,
dikke zoen,
Felix

erik v moorsel schreef op 09-08-2007 00:26:

BETER BETER BETER!
t zag er allemaal topie uit julie love land experience.
hopen dat low lands net zo n mooi weer in petto heeft ,zie jullie snel vette kus ,

eer

Elsbeth van der Molen schreef op 09-06-2007 16:53:


Wat een kloteziekte is kanker toch Patrick, ik vind het vreselijk om te lezen dat jij deze strijd niet mag winnen. Zelf kreeg ik ook op jonge leeftijd in 2001 kanker, borstkanker, in mijn situatie spreekt men pas na 10 jaar van genezing.....
Om alles op een rijtje te zetten maakte ik veel gedichten onder mijn pseudoniem PassieFlora op www.liefdesgedicht.nl.

Ik hoop dat jou en je geliefden nog een waardevolle tijd mag resten, het ga je goed en geniet met losse teugels en met een strijdlustig penseel als gids!

p.s. ik hoop dat je nog heel wat bonus 'miles' bij elkaar mag vergaren eer voor jou de grote reis aanvangt.

Een knuffel van Elsbeth

laura Twigt schreef op 08-06-2007 16:38:

Een schilderij van je gaat er zeker komen............................
Liefs Laura uit Den Haag

Sam schreef op 08-06-2007 02:26:

Geweldig dat je niet bij de pakken neer zet!!! Ik ga je zeker volgen enne waar haal ik zo een happy head :D.

grappig trouwens mijn hond heet ook noodles alleen is dat een 5 jarige jack...

Vanes schreef op 07-06-2007 17:30:

Hallo Patrick,

Sinds januari weten we dat mijn vriend (26) een hersentumor heeft.
Ik hoef jou niet te vertellen wat er dan door je heengaat!
Ik bewonder je strijdlust en je positieve instelling.
Maar het blijft toch zo verdomd oneerlijk....

Marcel van Delft schreef op 07-06-2007 14:06:

Prachtig hoe je je positieve instelling en creativiteit kunt gebruiken om met die vreselijke ziekte om te gaan!
Ik wou dat ik dat kon...

moniek schreef op 26-03-2007 21:41:

hoiiiiii gaaf wat jullie er allemaal mee kan doen ik ga je zeker volgen op je weblog su6 met de happyheads en sterkte verder groetjesssssss.

19-03-2007 16:59

WEBLOG EMMY

Ik ben Emmy, 33 jaar en woon met mijn vriend Marco op de beste plek van de wereld. Mijn leven was tot voor kort echt een rollercoaster; ik deed van alles, zag fijne mensen en had het werk dat ik zelf had uitgekozen; grafisch ontwerper met een eigen bureau. Een topleven dus. Toen ik begin 2006 borstkanker kreeg veranderde dat topleventje behoorlijk. Maar goed, ik leef nog en zit vol ideeën en doe alleen nog maar wat ik leuk vind; kunst maken en genieten van wat er nog over is!

http://weblogs.bnn.nl/emmyoml

51 Reacties (reageer)

Reacties

Jeroen Ritsema schreef op 23-02-2010 19:52:

Vreselijk nieuws, had een tijdje niet geken op deze site.
Ontzettend leuke meid was het echt waar!
Baal ervan ,toch wel heavy als je dat programma gevolgd hebt.

MK schreef op 23-11-2009 15:03:

Lieve Emmy,

Ik was al onder de indruk van je in het programma "Over mijn lijk". Wat een doorzettingsvermogen en een positieve kijk op de wereld. Ik heb genoten van je levensvreugde en verdriet gehad tezamen met jou verdriet en woede.
Na afloop van het programma was ik blij verrast dat ik jou momenten, ervaringen, reizen en alles wat je nog meer deed kon volgen in de Viva.
Nu las ik vorige week dat je overleden bent en dat stemt mij verdrietig. Dat je de strijd uiteindelijk toch hebt verloren.

R.I.P. lieve Emmy. Dat heb je verdient.
Marco, heel veel sterkte met het verlies.

P.S.: Neem je er daarboven nog eentje op ons?

M.I. schreef op 10-11-2009 14:31:

Lieve Emmy,

Rust zacht, bijzonder mens, mooie vrouw.
Ik kende je niet, nu een beetje en vergeet je nooit meer.

Marco, heel veel sterkte. Alles sal reg kom.

M.I.



Ilona schreef op 06-11-2009 16:17:

Emmy is op 4 november 2009 overleden. Een bijzonder mens dat bij velen een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten. Wie herinnert zich haar woorden niet: "Ik ben Emmy, en ik ga dood". En nu heeft ze de strijd helaas verloren.
Emmy we zullen je niet vergeten!

kim schreef op 03-06-2009 19:29:

hee Emmy,

eigenlijk uit verveling ging ik op uitzendinggemist naar alle afleveringen van over mijn lijk kijken. Wow, wat was ik onder de indruk over jou en iedereen uit het programma, hoe knap iedereen overal mee omgaat en hoe positief jij ook in het leven blijft staan. Hopelijk voel je je nog steeds goed en zal t ook nog lang goed blijven gaan! Ik was meer onder de indruk van het programma en over alle mensen dan dat ik zelf had verwacht.
xxx Kim

Anneke Goudsblom schreef op 12-12-2008 15:48:

Hallo Emmy
na lange tijd kijk ik weer even op je pagina en las dat je vader was overleden heel veel sterkte er mee in deze rot maand ik vind december een moeilijke maand mijn moeder is al 16 jaar geleden overleden en ik mis haar nog steeds.
Ik las nu ook dat Karina ook is overleden je ben nu de eenigste van dat programma die nu nog leeft mag het ook zo blijven
Ik wens je nog heel veel sterkte

vivian schreef op 03-10-2008 01:16:

Lieve Emmy,

k ken je helemaal niet,maar ik ben zo onwijs trots op je hoe je alles doet!! Het allerbeste voor jou en Marco samen!!
zoveel positiviteit, heb er geen woorden voor!! toppie!
dikke kus, Vivian!

Nanny schreef op 18-09-2008 19:16:

Je bent zeker een verrijking voor ons Emmy! Ik kijk geregeld op je site, je bent mijn lichtend voorbeeld.....Nanny

Linda schreef op 15-09-2008 15:13:

Beste Emmy,
blij om nog berichtjes van je te kunnen lezen en ik ga er ook vanuit dat dat ook blijft. Er gebeuren wondertjes en ik gun je dat ook. Zo'n positief, leuk en vooral spontaan vrouwtje mag nog niet van deze wereldbol verdwijnen.
Het rare is dat je als je met kanker geconfronteerd wordt dat je heel anders in het leven gaat staan.
Wens je het allerbeste toe.
Linda

Enny schreef op 20-08-2008 23:12:

Hallo Emmy (en Marco),

Dapper en ook moedig ben je Emmy, net zoals Karina en de anderen in het programma. Ik heb bewonering voor je, hoe je naar de toekomst kijkt. Dit overkomt je toch maar allemaal. Ik zend je een zonnestraal en hoop dat je (nog) kan genieten van alles wat je wilt doen. Je uitstraling past helemaal bij je.

groeten,
Enny

robert schreef op 14-08-2008 16:42:

Lieve emmy
we kennen elkaar niet, ik voel met je mee heb al enige tijd melaoide leukemie in een chronische vorm, was stabiel en nu weer niet
net als jij sta ik positief in het leven immers het gras is aan deze kant mooier dan aan de onderkant om tegenaan te staren
hou vol
groetjes
robbert

Femke schreef op 03-08-2008 19:46:

Hoi Emmy,

Allereerst wil ik je zeggen dat ik het super k*t voor je vindt dat je steeds met je ziekte wordt geconfronteerd...Ik heb zelf geen (denk ik) kanker, maar ik heb er wel wat onderzoek naar gedaan.
Misschien vind je het helemaal nix, maar ik wou je toch even laten weten dat er en dieet bestaat tegen kanker. Het klinkt heel gek en je moet natuurlijk zelf maar weten wat je ermee doet, maar ik zal je in ieder geval de titel geven van het boek..wat geschreven is door Jan Dries...Er is nog hoop als kanker toeslaat. Ik kan het je zeker aanraden om te lezen omdat er heel veel wordt uitgelegd over de ziekte.

Heel veel sterkte en ik wou nog even zeggen dat ik je wilskracht enorm bewonder!!!

Oh ja als je vragen hebt...dan mail me gerust!

Groetjes,
Femke

Hans schreef op 11-03-2008 20:27:

Lieve Emmy,

We zijn met ons hart bij je,
hou vol,
veel kracht toegewenst,
tot binnenkort,

Liefs Hans en Josefien

evelien schreef op 04-03-2008 02:29:

Wat heb jij een mooie persoonlijkheid,je geeft de burger moed!

hannie schreef op 02-03-2008 20:29:

hallo Emmy.
geniet van elk moment, ik gun het je van harte.
en dat de momenten ontelbaar zijn.

Anuschka Frankena schreef op 26-02-2008 15:32:

Ik heb eerder een berichtje bij je achter gelaten. Je lijkt me een warme persoonlijkheid. Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik tegen je kan zeggen om het een beetje draaglijker te maken. Dus ik kan aleen maar hopen dat je de aankomende 2 kuren een beetje goed doorkomt. En ik wil jou en Marco er veel sterkte mee wensen.

Lieve groetjes van Anuschka Frankena

Tanja schreef op 24-02-2008 20:24:

Hey Mooi Mens,

Alle weken heb ik met veel bewondering gekeken naar het programma, en nu volg ik uitvoerig de weblogs.
Emmy, jij met je stralende ogen, je immens overweldigende lach, je kracht en levenslust, ik wil je 1 ding zeggen, voor jou en alle andere mensen uit het programma heb ik diepe respect!!!

Joyce schreef op 18-02-2008 17:06:

Hoi Emmy!!!

Ik vind je echt superstoer Wijf!!!
Dat wou ik je even Melden ;)

Dikke kus Joyce

Martine schreef op 17-02-2008 23:23:

Lieve Emmy,
Ik vind je echt een kanjer en hoop en wens je toe dat je 100 wordt, want zo een poisitieve snoet moet toch nog heel lang op deze wereld blijven rond lopen. Liefs van Martine Xxxx

Ans schreef op 17-02-2008 21:33:

Lieve maar vooral vrolijke Emmy,
Ik heb bewondering voor jou, je bent een p(K)racht mens!!
Ieder zondagavond kijken we met veel respect en emoties naar het programma "over mijn lijk". Dit programma geeft aan, dat niet alleen ik met de kanker moet knokken. Mijn leven ziet er net zo mooi en levenslustig uit als dat van jouw. Wij genieten met de dag en halen net zoals jij overal positieve energie uit.
Veel sterkte,
Een Lotgenoot XX

monique vermetten schreef op 16-02-2008 10:10:

Hoi Emmy,

Vol verbazing zat ik voor de t.v en zag jouw bezoek aan ijsland.
Wat een herkenning.
In december 2003 werd bij mij borstkanker geconstateerd en in april 2005 zat ik al vol uitzaaiingen. En toen, ging ik naar de Etna en kwam als herboren weer terug. Letterlijk, want met een andere hormoontherapie gaat het nog steeds uitstekend. De uitzaaiingen zijn weer verdwenen. ( mirakel). Ik voelde bovenop de Etna de oerkracht van de vulkaan via mijn voeten letterlijk mijn lijf instromen. Vanaf dat moment heb ik steeds als ik vulkanisch landschap bezoek deze bijzondere ervaring. ijsland is een plaats waar ik ooit ook nog hoop te komen. Jij hebt me al mee laten genieten.
Ik vind het nog steeds geweldig. Ik vind het mooi dat ook jij die bijzondere krachten ervaart ,op jouw manier.
Ik heb onlangs een boek geschreven. Dat lig nu bij de uitgevrij om gecorrigeerd te worden. ik wil ik iedereen laten delen in deze en andere bijzondere gebeurtenissen die ik door de borstkanker ervaren heb.
Ik wil je heel veel succes, moed en kracht toewensen,
Groeten Monique Vermetten

bianca schreef op 14-02-2008 21:52:

hoi emy

ik benblij dat het nu redelijk goed met je gaat.
ik hoop dat dat voorlopig nog zo mag blijven

veel liefs bianca

Patricia schreef op 14-02-2008 17:17:

Hoi Emmy,

Ik weet het programma gaat (ongewild) over jouw, maar ik wil graag laten weten dat ik ook ontzettend bewondering heb voor Marco, echt een toffe peer!

Kop op en geniet van elkaar en het leven!

Dikke kus van Patricia

Cynthia schreef op 13-02-2008 11:04:

Hoi Emmy,
Kanker overwin je niet maar overleef je. Wilskracht is altijd goed, maar als het door gaat is kanker tioch de winnaar.
Ook ik heb een verminkende kanker gehad: vulvakanker, had dit waarschijnlijk al op mijn 35e of eerder, maar is pas gediagnostiseerd toen ik net 37 was. Radicaal de hele onderkant weggesneden, lymfeklieren uit linkerlies allemaal verwijderd, en in de rechterlies zaten al meta's. Die zijn weggehaal en ben daarna nog 35x bestraald. Tot nu toe ben ik schoon, wel levenslang elke 3 maanden controle. Vulvakanker is behoorlijk zeldzaam, vandaar dat het zo laat ontdekt is, het heeft weinig gescheeld of ik had mee kunnen doen met het programma.
Dat besef ik elke keer als ik er naar kijk, dat ik heel dankbaar mag zijn.
Maar ja, mijn vriend is 3 februari volkomen onverwacht overleden, en dan niet aan de lymfeklierkanker die er bij hem 1 en een halfjaar geleden is geconstateerd. Het blijft altijd afwachten wanneer het je tijd zal zijn.
Sterkte en ik hoop dat er een wonder voor je mag gebeuren.
Cynthia

jannie schreef op 10-02-2008 23:29:

geniet, geniet, geniet.
een dikke knuffel.

monique schreef op 10-02-2008 23:23:

hoi emmy,

heb vanavond weer naar oml gekeken en moet ff tegen je zeggen dat ik echt respect heb voor jullie om zo je verhaal op tv te vertellen.
wens je het allerbeste.
liefs monique

froukje schreef op 07-02-2008 13:39:

hoi emmy wat een geweldig mens ben jij ik volg het progamma oml en kijk met bewondering hoe jullie in het leven staan ik heb er respect voor ik hoop dat het heel voorspoedig met je mag gaan en natuurlijk ook voor je vriend marco wensen we jullie het allerbeste heel veel liefs uis sebaldeburen

Esther schreef op 05-02-2008 08:43:

Hoi meis,

Wat ben jij een prachtmens en wat kan een ieder veel van je leren!
Respect.

Liefs, Esther.

Cas schreef op 04-02-2008 16:10:

Hoi Emmy,

Ik heb zeer veel respect voor je. De manier hoe jij aan ons jouw jouw belevingswereld toont gaat recht door miijn hart. Je bent een prachtmens!

Joyce schreef op 04-02-2008 10:30:

hoi mooi mens,

Linda schreef op 03-02-2008 17:49:

Hi Emmy,

Ik heb ook kanker en heb het er erg moeilijk mee. Ik vind jou zo dapper op tv. Kon ik dat ook maar. Ik kijk graag naar OML omdat ik van jou leer dat het oke is om lol te maken. En dat je leven nog lang niet voorbij is. Bedankt meid! Ik denk dat jij voor veel mensen een voorbeeld bent.

janekoning schreef op 27-01-2008 22:57:

Hoi,

Als ik jou zie op de tv, dan vind ik je een voorbeeld voor heel veel mensen.(misschien is het je buitenkant en niet je inside) maar jij straalt energie uit een eerlijke energie heel puur.

Een dikke knuf en sterkte voor jou en je vriend (en fam. en vrienden)

Henny van Hamersveld schreef op 23-01-2008 23:18:

Beste Emmy,
Allereerst wil ik mijn bewondering uitspreken voor de manier waarop jij en de anderen het presteren om mee te doen aan dit programma. Zelf heb ik ook kanker gehad, wat heet gehad. Voor je het weet heeft die sluipmoordenaar je weer te pakken. Je komt er nooit vanaf. Wat mij afgelopen zondag zo trof was dat jij jezelf een loser vond omdat je de kanker niet kon overwinnen. Kanker overwin je niet, je overLEEFT het of niet. Zo simpel is het. Puur geluk dat is het. Het heeft niets met wilskracht te maken want die heb je en de anderen ook, dat is jullie probleem niet. Niemand wil doodgaan aan kanker en zeker niet als je zo jong bent als jullie. Je bent een sterke meid en dat straal je uit. Dus het woord loser is bij geen van jullie op z'n plaats. Ik wens jullie alle goeds.
Henny

Monique Broekhuizen schreef op 23-01-2008 18:15:

Hoi Emmy,

Wekelijks kijken mijn vriend en ik naar het BNN programma 'over mijn lijk'. Wat ons opvalt is je positieve kijk op het leven van nu. Van binnen heb je uiteraard pijn en verdriet, tenminste, ik neem aan dat je niet staat te juichen. We hebben bewondering voor je. En kunst is geweldig. Kan ik ergens zien wat je gedaan hebt? Kan je het echt niet meer opbrengen? Is het niet mogelijk om zonder deadline te werken? Zou toch leuk zijn als je toch nog iets kan doen. Meid, geniet van de mooie momenten en overwin de minder mooie. We hebben in elk geval erg veel bewondering voor je!

Groetjes,

Monique

Gonnie Oudshoorn schreef op 22-01-2008 13:00:

Hallo Emmy,
Ik zag je bij de wereld draait door en toen vertelde je dat je erge droge slijmvliezen hebt. Ik heb gelezen dat je dan Membrasin Omega 7 kunt proberen. Het helpt ook voor een droge vagina.
De site waar dit opstaat is www.membrasin.nl.
Ik had ook een droge vagina en ik ben nu een maand aan het slikken( 2x 2 per dag) en het helpt bij mij al.

Succes, groetjes Gonnie Oudshoorn

Ellen schreef op 22-01-2008 11:46:

Hoi,
Geweldig om je zo te zien op tv. Gister heb ik niet gezien maar ga ik kijken via internet..
Zowiso hoe jullie het durven. Dat toont lef. En zowiso de reactie vond ik leuk dat je zei bij dwdd dat je t leuk vind om bekend te zijn en t borrelen na de uitzending. Heel herkenbaar. Ik heb geen kanker maar borderline. Jij gaat dood eerder misschien, ik blijf leven met n rotziekte ook..
Heel veel sterkte...
groetjes

annefleur schreef op 21-01-2008 23:23:

Emmy,

Wat een respect heb ik voor je! Gewoon met je kale koppie op tv verschijnen bij de wereld draait door en zoveel positieve energie uitstralen! Geweldig!
Zelf had ik borstkanker eind 2005, met chemo, kaal koppie en een borsrtamputatie, langzaam ben ik er weer uitgekrabbeld en nu gaat het best goed aldus de laatste controles. Maar het voelt niet helemaal meer als 'ervoor' toch probeer ik net als jij te genieten van de mooie dingen die over zijn en het leven. Go for it girl!
Heel veel liefs en kracht
Annefleur

Alice Rozengarden schreef op 21-01-2008 16:21:

Hallo Emmy

Jeetje vrouw wat schrok ik toen ik je op tv zag.Ik wist van niks.Ik had van je moeder wel een kerstkaart gekregen en daar stond wel in dat je dan en dan op tv zou komen.
Wist ik veel waar het over ging Nou ik stond te wiebelen op mijn knieen toen ik hoorden wat je was overkomen.Mijn schoonmoeder heeft sinds 2005 borstkanker en daar gaat het ook niet zo lekker mee.Ik zou je de details besparen.Gelukkig zie je Sonja vaak en hebben jullie een goedde band.Ik wilden al een tijdje contact zoeken met sonja en dan ook naar jou toe uiteindelijk.hoop je gauw te spreken.

Groeten je oude buurmeisje Alice

melanie schreef op 21-01-2008 13:21:

he hallo,

Wil je even laten weten dat ik je nog steeds een zeer mooie vrouw vindt.
Je hebt een hele mooie ontdeugende uitstraling!
Vond ook dat je er fantastisch uitzag op die beurs met die mooie zwarte jurk.

heel veel sterkte en liefde toegewenst

belinda schreef op 21-01-2008 12:01:

je bent zo'n mooi mens, van binnen en van buiten. Je bent al heel ver, ik wens je alle goeds; licht liefde en kracht....met heel veel respect en bewondering kijk ik naar jullie.
Veel liefs Belin

Suzanne schreef op 15-01-2008 16:25:

Wat dapper dat je er zo vrolijk over kan praten..

het eerste wat ik dacht toen ik jou hoorde praten is wat een mooie stem!

Zal blijven kijken!

Trisha schreef op 15-01-2008 12:16:

Lieve mooie Emmy,

Vreemd om te beginnen met zo'n aanhef want ik ken je helemaal niet. Althans dat is niet helemaal waar, jij kent mij niet. Ik ken jou van het beeld op de televisie.
Ik ben 32 en ook drukdoende met in het leven staan. Eigenlijk dacht ik dat ik geen OML zou gaan kijken, "te deprimenrend" luidde het oordeel. Toch trekt de dood, zou je kunnen zeggen. Het is de grote verbindende factor nietwaar? Deprimerend is eigenlijk een ander woord voor angst ,in mijn geval,. Een staat van niet aan denken. Wat je niet ziet bestaat niet, trap ik maar een open deurtje in. maar zoals je ziet, OML bestaat wel in mijn leven en daarmee nu ook jij. Emmy. Zo kwetsbaar en open, net als ik.
Ik kan zeggen: goh je raakt me doordat je zo goed omgaat met je kanker, maar zo is het allerminst. Je raakt me omdat je zo laat zien wat leven is.
Ik zou wel prachtige koesterende woorden willen zeggen en allerlei goed bedoelde (wellicht slechte) raad geven maar ik laat het hierbij. Ik wil je enkel nog bedanken en zeggen dat ik je zal volgen op je blog (en op OML)
Emmy, dank je wel. Dank je wel voor wie je bent en voor je eigenheid en sprankelende zijn.
Ik stuur je licht positiviteit en liefde.

Trisha

Mariska schreef op 06-01-2008 22:58:

Beste Emmy,
Je komt heel dapper over. Op de begraafplaats gaf je aan misselijk te zijn.
Vraag ook ruimte voor dat soort gevoelens, en zoek steun, desnoods bij Patrick. Ik had je op dat moment een aanraking gegund.
Veel sterkte, groetjes van Mariska

Sijtske schreef op 06-01-2008 16:42:

Hoi Emmy,
Borstkanker is heel erg en je kan er héél ziek van worden, gelukkig is borstkanker een minder levensdsbedrijgende kanker dan dat het vroeger was en is het 9 v.d 10 keer goed te genezen!

Mijn tante heeft (voor haar 40ste, ze is nu 45 ) 2 keer borstkanker (nee, het was geen uitzaaiïng) en mijn nicht van 25 is nét een paar maandjes geleden schoon verklaard :-D
Maar nu blijkt dat deze vorm van kanker familiair is en dat de hele familie bijna zéker "gezegend" is met het gen braca1 :-S
Het is nog afwachten hoe het allemaal gaat lopen...

Ik wil je dus vanachter mijn pc-tje héél veel sucses en sterkte wensen met het verloop van je ziekte, ik heb het allemaal van héél dichtbij meegemaakt en het zag er allemaal héél zwaar uit!
Hopelijk heb je genoeg familie en vrienden om je heen die je steunen wand dat is het béste medicijn tegen kanker!
Heel veel sterkte met álles!

Groetjes Sijtske

raymond schreef op 27-12-2007 09:24:

hoi emmy ik ben 16 jaar groetjes je meisie

nathalie collens schreef op 28-11-2007 20:46:

Hoi Emmy,

Ik wil je heel veel sterkte en vechtlust toewensen.
En hoop dat je nog heel lang mag leven,en kan genieten van je kunst. Heel veel sterkte en geluk!

groetjes Nathalie

Elsbeth van der Molen schreef op 09-06-2007 16:48:

Hallo Emmy,
Wat een kloteziekte is kanker toch, ik vind het vreselijk om te lezen dat jij deze strijd niet mag winnen, omdat de kanker weer terug kwam!
Zelf kreeg ik ook op jonge leeftijd in 2001 kanker, net als jij borstkanker, in mijn situatie spreekt men pas na 10 jaar van genezing.....
Om alles op een rijtje te zetten maakte ik veel gedichten onder mijn pseudoniem PassieFlora op www.liefdesgedicht.nl.

Ik hoop dat jou en je geliefden nog een waardevolle tijd mag resten, het ga je goed en geniet met losse teugels!

Een knuffel van Elsbeth

Marcel van Delft schreef op 07-06-2007 14:17:

Emmy,
Dat intense genieten van het leven, dat is voor veel mensen tegenwoordig niet meer zo vanzelfsprekend. We klagen met zn allen (moi incluis) over politiek, economie en de rijen voor de kassa. Ik weet zeker dat jij ook nu veel moois uit het leven zult halen, ondanks alle verdriet en pijn.
Ik ga in ieder geval lering trekken uit de verhalen die ik op deze site heb gelezen, aan de ene kant door meer te genieten van de geweldige dingen die in mijn eigen leven plaatsvinden, aan de andere kant door meer begrip te hebben voor de gevoelens van andere mensen, hun warmte en liefde gevend.

Veel succes en geluk!

Liefs,
Marcel

BERT schreef op 07-06-2007 00:23:

hoi.ikvind het knap dat je er mee naar buiten komt , mensen om je heen kunnen er een ander kijk op het leven van krijgen. dat is het minste wat je de mensheid mee kan geven. Hoop voor je dat je nog de dingen kan doen die je wil doen, sterkte !!!!gr bert

Fransje schreef op 17-05-2007 17:04:

Haai Emmy..ik heb genoten van je schrijfsels..wanneer post je weer iets?..Je lijkt me een hele leuke bruisende meid.

Ik heb vorig jaar het programma ook gezien en gevolgd..ik vond het heel heftig en confronterend..kon niet goed bepalen hoe en waar dat door kwam, de heftigheid van de emotie..en ook ergens iets van..jezus, wat loop ik vaak te zeuren..en wat mag ik dankbaar zijn dat ik gezond ben..ik voel me daar dan bijna schuldig over "blij zijn dat het (nog) aan je deur voorbij gaat..nu word ik alweer overvallen door dat gevoel, ben alweer aan het bedenken of ik het wel wil zien..of kan verdragen..ik zal heus wel kijken (goh, wat ben ik consequent ;-) omdat ik het ook heel bijzonder vind..dat vijf jonge mensen zich op deze manier laten volgen...nou meisje..ik hoop echt dat je deze §"&/(%$$% ziekte gaat verslaan...groetjes!

bart schreef op 27-03-2007 06:53:

Zo te zien, heb je ook wat te vertellen. Het beneemt me nu al de adem! Tot dan.

19-03-2007 16:59

WEBLOG GWENDO

Ik ben Gwendo, 26 jaar en werkte als teamleider in een winkel. Werk was eigenlijk mijn hele leven en ik baalde er dus ook goed van dat er voor de zoveelste keer kanker bij me geconstateerd werd. En opnieuw die hele bijzondere vorm: ik heb namelijk teelbalkanker in mijn hoofd. Alleen nu is alles anders; ik ben nu opgegeven, zoals ze dat noemen. Maar ik ben altijd al een levensgenieter geweest en geef het leven dus niet zomaar op. Ik leef graag op het randje en ga de komende tijd wat uitdagingen opzoeken. Zo staat parachutespringen nog steeds hoog op mijn verlanglijstje!

http://weblogs.bnn.nl/gwendooml

35 Reacties (reageer)

Reacties

Femke Jansen schreef op 13-03-2008 07:46:

Gecondoleerd met het verlies van Gwendo, moge hij rusten in vrede.....

Sonja schreef op 12-03-2008 12:45:

Tot grote schrik vernam ik deze week dat Gwendo is overleden.
Na een aantal jaren bij hetzelfde bedrijf te hebben gewerkt ben ik 3 jaar geleden na een reorganisatie bij een andere werkgever terecht gekomen. Hierna werd mijn contact met Gwendo ook meteen een stuk minder. Ik kwam hem af en toe nog wel tegen en heb altijd grote respect voor hem gehad. Ik vind het dan ook heel erg om nu te moeten horen dat die de strijd uiteindelijk heeft verloren. Via deze weg wil ik zijn familie en vrienden veel sterkte en liefde toewensen en Gwendo ik hoop dat je nu eindelijk rust hebt gevonden.

Liefs Sonja

monique schreef op 11-03-2008 20:24:

Zijn laatste reis heeft gwendo gemaakt, voor hem fijn dat hij verlost is uit zijn lijden.
Maar voor degene die achterblijven is het moeilijk.
Probeer de energie te halen uit de mooie momenten die jullie met
gwendo hebben mogen beleven.
Ik heb vaak aan jullie gedacht en hoopte op een nieuw bericht.
Veel sterkte toegewenst.
Een kaarsje brand en in gedachten zijn wij bij jullie.
De mooiste ster aan de hemel is voor gwendo.
Gwendo zal altijd dicht bij jullie zijn want die draag je mee in je hart.
veel liefs monique

Suzanne schreef op 09-03-2008 11:29:

Lieve Gwendo en familie,

vrijdag las ik de tekst van mams. Grote bewondering dat ze door gaat schrijven.
Er is al door zoveel lezers zoveel gezegd. Wat kan ik nu nog toevoegen. Het laat me het hele weekend al niet los.
Dus gewoon maar een dikke knuffel, jullie zijn in mijn gedachten. Ken jullie van tv, het raakt me zo...........wat een uitwerking he.
Geniet, lach, huil, knuffel, kijk!
Gwendo, ik vind je een kanjer.
Veel sterkte en liefde aan iedereen.

chris en adriana schreef op 08-03-2008 09:29:

Lieve Gwendo, familie en vrienden,
Wat kun je nog schrijven, wat kun je nog zeggen?
Geniet in ieder geval van het week- end, het is van jullie !
Lieve mams, bedankt dat je voor jouw kanjer zijn weblog blijft bijhouden.
Bij ons zal een kaarsje branden..........
Veel liefs en heel veel sterkte,
chris en adriana

emiel schreef op 04-03-2008 20:08:

dag gwendo.

aan jou en je familie wens ik alle kracht toe om dit alles te kunnen dragen en een plaats te geven.
slechts kort heb je kunnen genieten van het leven.
bij velen heb je een onuitwisbare induk achtergelaten.
je moed, je optimisme, er zijn maar weinigen die het je kunnen nadoen.

Karina schreef op 03-03-2008 21:24:

Beste Gwendo.
Van een vriendin heb ik het bestaan van deze weblog vernomen.
Enkele uitzendingen heb ik gevolgd op TV en ik moet zeggen dat het een enorme indruk op me heeft achtergelaten.
Jammer dat het nu zo slecht met je gaat.
Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je omringd door de liefde en nabijheid van je dierbaren naar de overkant kunt stappen.
Veel liefs.

Peter. schreef op 03-03-2008 21:10:

Beste Gwendo.
Doordat ik zat te zappen ben ik toevallig op het programma "over mijn lijk" uitgekomen en vanaf dat moment heb ik jullie wekelijks gevolgd op het scherm. Stuk voor stuk zijn jullie mensen die op een geweldig moedige manier met de situatie omgaan of zijn gegaan. Een lach, een traan, door willen gaan, genieten, de realiteit niet uit de weg willen gaan, vechten en berusten.
Je moeder schrijft dat je snel achteruit gaat en ik besef dat je op het moment dat ik dit schrijf misschien niet meer in leven zult zijn.
Toch wil ik laten weten, Gwenodo bedankt !!!
In die enkele uitzendingen heb ik veel van je geleerd.
Nogmaals ,Bedankt.
Aan alle dierbaren van Gwendo wens ik veel sterkte.

anne schreef op 03-03-2008 20:05:

Beste Gwendo
Beste familie.
Ook al ken ik jullie niet persoonlijk, toch wil ik jullie laten weten dat ik heel sterk met jullie allemaal meeleef.
Ik hoop dat jullie nog veel warme momenten samen met Gwendo kunnen beleven en dat jullie de kracht vinden om straks zonder hem verder te gaan.
Gwendo in gedachten ben ik bij je.
Veel liefs.

geert. schreef op 02-03-2008 21:01:

hallo gwendo.

bedankt, mede door jou weet ik het leven meer te waarderen.
je bent een fijne vent, realistisch, gevoelig.
veel sterkte.

pjotter schreef op 02-03-2008 20:56:

hoi gwendo.

via deze weg wil ik je heel veel sterkte toewensen.
je bent een fijne knul, wat rot dat die kl....ziekte jou moest treffen.

dag kerel !!!!!!!!!!!!

GERTIE schreef op 02-03-2008 20:45:

HOI GEWENDO.
ER REST JE MISSCHIEN NOG MAAR WEINIG TIJD MAAR IK WEET ZEKER DAT JE DIE ZULT BESTEDEN AAN LIEFHEBBEN VAN HET LEVEN.
JE ZULT IN VELE MENSEN VERDER LEVEN WANT ZOALS JIJ ZIJN ER GEEN 2.
VEEL LIEFS EN EEN KNUFFEL.

MARIEKE schreef op 02-03-2008 20:39:

DAG LIEVE GWENDO
OMRINGD DOOR LIEFDE ZEG JE VAARWEL TEGEN HET LEVEN.
GENIETEN TOT DE LAATSTE DAG
GWENDO .....WOORDEN HEB IK NIET ............JE BENT EEN FIJNE VENT............DAT JE MOEDER JE EEN HELE DIKKE KUS GEEFT.

Sonja schreef op 02-03-2008 15:47:

Heel, heel veel sterkte. Meer woorden heb ik niet!!!!!!!!!!!!!!!

Francien schreef op 29-02-2008 15:41:

Hallo Gwendo en Familie.

Net heb ik gelezen dat het snel achter uit gaat .
Hopelijk hebben jullie nog vele mooie momenten samen ,blijf die koesteren.
Ik wens jullie allen veel sterkte en kracht om dit samen te tdoen.
Jullie zijn kanjers.
Groetjes Francien.

siep schreef op 24-02-2008 22:50:

Hoi Gwendo,
Ik hoop dat je nog een waardevolle tijd krijgt met je familie en vrienden, want dat heb je verdiend kanjer,
Groet Siep

karin schreef op 20-02-2008 13:43:

Sorry naam genoot maar dat was niet wat ik wou weten
ik wou weten hoe het met hem ging maar gelukkig heeft gwendo weer iets geschreven niet het nieuws waar we op zaten te wachten (hoewel het wel te verwachten was) maar toch.
Ik wil via deze weg gwendo en zijn familie en vrienden heel veel sterkt wensen met de tijd die nog komen gaat.

karin schreef op 19-02-2008 19:42:

ik heb op wikipedia gelezen dat tot nu toe alleen patrick is overleden. maar ik weet het niet zeker

karin schreef op 18-02-2008 23:12:

Is er iemand die weet hoe het met Gwendo gaat want het is nu al weer zo'n tijd geleden dat ie een update heeft gedaan.

Gwendo mocht je dit lezen ( of door iemand worden voor gelezen) hoop natuurlijk dat het naar omstandigheden goed met je gaat en ik wil jou je fam en vrienden heel veel sterkte toewensen in de tijd die nog komen gaat.

Peter Heesakkers schreef op 12-02-2008 22:35:

Hoi Gwendo,

Met veel bewondering volg ik je op TV. Fantastisch om te zien dat je nog steeds dezelfde bent ondanks de vele tegenslagen. De uitzending waarin je het feest gaf is duidelijk De Gwendo :-) Positief zoals altijd, mooi om te zien man.

Ik wil je heel veel sterkte wensen.

Groet,

Peter

thea schreef op 10-02-2008 23:34:

ik hoop dat je nog heel veel mooie momenten kunt beleven.
heel veel sterkte en een hele dikke knuffel

linda schreef op 07-02-2008 19:27:

he lekker ding
ben heel erg benieuwd hoe het nu met je gaat
knuffel linda

liselotte schreef op 06-02-2008 16:02:

Lieve Gwendo,

Tot mijn grote verbazing zag ik jou 2 afleveringen geleden in 'Over mijn lijk' waarin je het verschrikkelijke nieuws verteld dat er geen behandeling meer voor je mogelijk is. Vanaf hier wil ik je heel veel sterkte wensen. Doe al die mooie dingen die je altijd nog hebt willen doen!

Ik denk aan je. Veel liefs, Liselotte

gerda henger schreef op 24-01-2008 20:35:

Vlug de auto geparkeerd op het amc terrein,vlug de trap op naar mijn kleinzoon die om 13.45 bij de arts moest wezen en terwijl ik de trap oploop zie ik een bekend gezicht? nee ,ik kan hem niet of toch wel ,staar je ff aan voel me ontzettend stom en vervolgens met ze allen de draaideur door.Was je het wel ?je vriendin had je vast ,ik dacht je moeder te herkennen ? maar in iedergeval wil ik je schrijven wat makkelijker is dan zeggen dat ik het enorm knap vind hoe jullie je allemaal er doorheen slaan en daar andere deelgenoot van maken , verder veel sterkte voor wat er komen gaat en heel veel sterkte aan je naaste familie.

afz de verbaasde vrouw hahahaha xx zo maar.

Jeanette en John van Steijn schreef op 15-01-2008 08:59:

Hallo Gwendo,

vlak voor ons vertrek naar Nieuw-Zeeland, waar we nu nog steeds verblijven, hoorden we van je moeder over je ernstige ziekte en vooral het verloop in het laatste jaar. We hebben Manja, onze dochter, bij ons vertrek, afgelopen Kerstmis, gevraagd om naar het programma van BNN te kijken. We hebben nu de website opgezocht en willen je hier vanuit Nieuw-Zeeland alle sterkte toewensen.

Hartelijke groeten,

Jeanette en John van Steijn

mieke stroucken schreef op 06-01-2008 14:11:

ik ben de moeder van Tom, nu 26 jaar en al drie jaar'schoon'. Tom had een hersentumor(Germinoom, kiemcelkanker)) en na behandeling(operatie,chemo,bestralingen) weer een hersentumor, een Yolck Sack tumor, een teelbalkanker( ook een kiemcelsoort). Ook bij Tom kwam het steeds heviger terug , ondanks tweede operatie, 6 weken heftige chemo, weer 30 bestralingen en we hadden bijna alle hoop verloren. Tom is terecht gekomen bij Prof. Noens(hematologie) in Gent en heeft daar stamceltherapie gehad(eigen stamcellen).
We zijn net terug van controle en weer is alles goed. Tom sport, srudeert en heeft weer een toekomst. Als ik iets niet wil is iemand valse hoop geven, maar ik moest dit aan je vertellen. Ik weet ook inmiddels dat je niets met elkaar moet vergelijken zeker niet als het over kanker gaat, maar ik zou het mezelf niet vergeven als ik je dit niet had vertelt.
Uit het diepst van mijn hart wens ik je sterkte, kracht maar vooral nog heel veel fantastische ervaringen en uitdagingen!!!
Ik weet niet of ik het aankan om te kijken naar de uitzendingen maar heb diep respect voor jou/jullie.
Het ga je goed!
Liefs Mieke.

Karen schreef op 03-01-2008 20:27:

Hé Gwendo,

Even een reactie op je weblog om je te laten weten dat we aan je denken en het klote vinden. We gaan snel weer een bakkie doen.
Liefs,
Karen

Nathalie collens schreef op 28-11-2007 20:49:

Hoi Gwendo,

Ik wil je via deze weg heel veel sterkte en vechtlust toewensen.
En ik hoop echt van harte voor je dat je nog lang te gaan hebt,en kan genieten van je uitdagingen in het leven.

groetjes Nathalie

Sandra Kamps schreef op 25-08-2007 17:55:

Hallo Gwendo,
Mijn naam is Sandra en ik ben 28...Getrouwd met Patrick (31).
Patrick heeft ongeveer 12 jaar geleden ook teelbalkanker gehad en met 2 flinke uitzaaingen in het hoofd....het heeft er ontzettend slecht voor hem uitgezien....95% kans op overlijden tijdens de operaties en behandelingen.......Maar hij heeft het overleefd!!
Dus houdt moed, vecht en blijf optimistisch.

Elsbeth van der Molen schreef op 09-06-2007 16:46:

Wat een kloteziekte is kanker toch, ik vind het vreselijk om te lezen dat jij deze strijd niet mag winnen, omdat de kanker weer terug kwam!
Zelf kreeg ik ook op jonge leeftijd in 2001 kanker, borstkanker, in mijn situatie spreekt men pas na 10 jaar van genezing.
Om alles op een rijtje te zetten maakte ik veel gedichten onder mijn pseudoniem PassieFlora op www.liefdesgedicht.nl.

Ik hoop dat jou en je geliefden nog een waardevolle tijd mag resten, het ga je goed en geniet met losse teugels!

Een knuffel van Elsbeth

hanneke vaes-romijn schreef op 08-06-2007 23:07:

beste gwendo het is echt bijzonder de ziekte die je hebt. Zou jemij kunnen uitleggen wat het voor een soort kanker is en wat het met je doet. Ik wens jou heel veel plezier in het leven met de dingen die je doet. Ik heb in mijn eigen leven ben 41 jaar , veel gezien en meegemaakt en wat de kanker met mensen kan doen , 3 dingen niet veel vragen, een luisterend oor, en met hun genieten. Dat is wat ik heb geleerd, wat zou jij zelf willen? Blijf je eigen en handel naar wijsheid heel veel groetjes, hanneke

Tina schreef op 07-06-2007 14:46:

Hé Gwendo,

Bij deze wil ik je (weer) even een hart onder de riem steken. Geweldig hoe je altijd weer zo positief de draad oppakt en doorgaat! We wensen je een hele fijne vakantie en daarna nemen we er even een. Proost, jongen.

Groeten,
Tina

Marcel van Delft schreef op 07-06-2007 14:27:

Beste Gwendo,

Ik bij jou net als bij anderen die levenslust naar voren komen en ik weet niet of dat door de ziekte wordt versterkt, maar ik denk wel dat het een les is voor ons allemaal! We maken het onszelf en elkaar vaak zo moeilijk in het leven, door moeilijke eisen en voorwaarden te stellen.
Maar het 'live life to the max' motto spreekt dan wel aan.
Parachute springen heb ik zelf ook gedaan en dat was inderdaad geweldig, maar ook een heerlijke maaltijd en het samenzijn met je geliefde kan al veelbetekenend zijn.

Ik hoop dat die levenslust genezend werkt op je lichaam, maar als dat echt niet kan dat je dan op zn minst eruit hebt weten te halen wat erin zit (en daar ben ik van overtuigd)!

Sterkte!

Marcel

Geert schreef op 07-06-2007 14:00:

Ha Gwendo!

Je hebt de juiste instelling. Geniet van waar je van wilt genieten, ga bunge jumpen, spring uit dat vliegtuig en doe het op de Pepsi max manier: Live life tot the MAXX
Je foto's zijn erg gaaf!! Ik lees je weblogg met plezier!

Sterkte!

gr Geert

moniek schreef op 22-04-2007 23:05:

ben benieuwd of de chemo door is gegaan gwendo, en of je nog goed voelt ik lees het van de week misschien wel doei doei groetjes Moniek.

19-03-2007 16:59

WEBLOG MARGREET

Ik ben Margreet, 34 jaar en moeder van de 4-jarige Sven. Nog niet zo lang geleden zijn mijn partner Robert, Sven en ik de grote stad ontvlucht en in een dorpje gaan wonen. Een nieuwe start dachten we, want ik had net de behandeling van mijn borstkanker achter de rug. Een paar maanden later bleek ik toch uitzaaiingen te hebben én niet meer te genezen… Een hele andere nieuwe start dus. Zeker voor ons zoontje Sven, aan wie het lastig uitleggen is dat zijn moeder dood gaat. Maar voorlopig is dat nog niet aan de orde en geniet ik meer dan ooit van ons leven met z’n drietjes.

http://weblogs.bnn.nl/margreetoml

66 Reacties (reageer)

Reacties

luut schraal urk schreef op 20-04-2010 09:17:

wie herkende het nummer wat werd gedraaid tijdens de laatste wandeling van sandra? luut@telfort.nl

Vincent schreef op 18-03-2010 11:40:

Er bestaat geen ongeneeslijk !!!
Er is nog een uitweg.
Wat je opneemt, wat je aanneemt, dat heb je.

marian schreef op 11-11-2009 19:14:

Beste Robert en Sven,
Moet nog regelmatig aan jullie denken.Hoop dat het allemaal een beetje gaat....
Warme groet,Marian

M... schreef op 07-12-2008 17:03:

Best Robert en Sven!

Ik hoop dat jullie het kunnen verdragen hoe erg het ook is!
Veel sterkte met alles om jullie heen!
Jij ook kleine Sven, ik weet zeker dat mama van je houd!

Dikke kus van mij en ik weet zeker ook van Margreet!

marleen schreef op 21-08-2008 22:55:

de aflevering van gister spookt nog door mijn hoofd...móest wat achterlaten...als moeder, als mens...het mee mogen kijken in jullie leven was heel speciaal...liefde/hoop/verdriet, het kwam allemaal voorbij...afscheid nemen bestaat niet, maar voor nu was dit een hele mooie
x

hanny schippers schreef op 04-03-2008 10:08:

geschrokken van het toch nog zo plotseling overlijden van margreet.Wat was ze altijd vrolijk en ze lied ook altijd duidelijk zien hoe veel ze om jullie gaf. Hoeveel heeft ze gevochten om haar kleine mannetje te zien opgroeien maar het heeft helaas niet zo mogen zijn wat is de wereld oneerlijk verdeeld een prachtige vrouw moest jullie verlaten,maar ik geloof dat ze altijd bij jullie zal zijn en dat ze van boven af jullie altijd zal helpen in alles wat jullie doen.Heel veel sterkte voor jou robert en natuurlijk sven.

erna schreef op 02-03-2008 20:51:

dag robert en sven.

ik wil jullie heel veel sterkte toewensen.
een dappere vrouw
een lieve moeder.
veel mooie momenten om op terug te kijken.
ik hoop dat het jullie goed gaat.

sonja schreef op 29-02-2008 19:27:

Heel veel sterkte en ik heb bewondering voor je om zo mooi te kunnen verwoorden en daarmee ons allemaal te laten delen in wat jullie hebben meegemaakt en ik hoop dat sven op mag groeien met margreet op een heel byzondere plaats.
heel veel sterkte!!

Anita van Haaren schreef op 28-02-2008 17:32:

Beste Robert en Sven,

De eerste keer dat ik bij BSUR kwam zingen stond ik naast Margreet. Wij zongen een lied voor een overleden lid van het koor, ik hield Margreets hand vast, ze had het even heel moeilijk. Daarna heb ik haar niet meer gezien, vanavond zingen we voor Margreet, in gedachten zal ik jullie hand vast houden.....

Heel veel sterkte,

Anita van Haaren BSUR

Hannah schreef op 27-02-2008 22:13:

Hallo,
Met veel bewondering heb ik jullie gevolgd bij BNN, en nu zag ik dat er ook weblogs waren, en wat schrok ik toen ik bij die van jullie kwam, Margreet overleden!
Hier zijn geen woorden voor, je vrouw en moeder verloren.
Wil jullie samen heel veel sterkte en moed toewensen om dit te kunnen dragen.
Sterkte!!!

mirella van der meer stienstra schreef op 27-02-2008 12:36:

HE HALLO IK LAS DAT MARGREET OOK IS OVERLEDEN IK WIL ROBERT EN SVEN HEEL VEEL STERKTE WENSEN DE KOMDENDE TIJD EN OOK AAN DE REST VAN DE FAMLIY

Irma (BSUR) schreef op 25-02-2008 21:36:

Beste Robert en Sven,

De afgelopen weken heb ik vol verwondering en bewondering jullie gezin gevolgd. Iedere donderdagavond moest ik wel even aan Margreet denken. Ik miste haar op haar plekje tegenover mij.
Vanmorgen hoorde ik dat Margreet (en jullie) tot het laatst samen deze verschrikkelijke weg hebben bewandeld.
Ik wil jullie heel veel sterkte toe wensen met het levend houden van alle herinneringen.
Ik hoop dat jullie de kracht vinden de komende tijd om samen verder te gaan.

Irma (HA BSUR)

Charlotte schreef op 25-02-2008 21:25:

Beste Robert en Sven,

Gecondoleerd met jullie verlies.

Ik wens jullie veel sterkte en kracht toe.
Ik heb de afleveringen vol bewondering bekeken.

marjan schreef op 25-02-2008 20:24:

Beste Robert, Sven en andere familieleden,

Gecondoleerd met het verlies van jullie lieve vrouw en moeder.
Heel veel sterkte gewenst!

Heb de afleveringen met veel respect gevolgd.

Marjan

Gerrit schreef op 25-02-2008 16:42:

Beste Robert en Sven,

Een oneerlijke strijd verloren, onbegrijpelijk, veel vragen geen antwoorden. Samen met je zoon doorgaan, zwaar, begrijpelijk, onmogelijk? Nee!! Robert heel veel sterkte met dit grote verlies. Ik moet er niet aan denken om zo mijn vrouw te verliezen. Gezondheid is rijkdom, ben me nu vooral zeer bewust geworden van deze stelregel. Nogmaals Robert en Sven STERKTE en TROOST toegewenst.

GJU schreef op 25-02-2008 12:43:

Beste Robert en Sven ik wens jullie veel sterkte met het verlies

Anita schreef op 25-02-2008 10:40:

Zo jong nog en in de bloei van haar leven.....
Zo jong nog en dan alles achter moeten laten wat je lief is...
Zo jong en afscheid moeten nemen....
Hoeveel kan een mens hebben....

Ik wens Robert en Sven heel veel sterkte bij het verlies van Margreet.
Liefs Anita

martha schreef op 25-02-2008 09:30:

jammer dat zo,n positief mens toch de strijd heeft verloren ,laat je laatste wens uitkomen dat sven de beelden later ziet en trots kan zijn op zijn moeder verder robert en andere familieleden heel veel sterkte

monique schreef op 23-02-2008 22:34:

Heel veel sterkte toegewenst bij het verwerken bij jullie grote verlies.

Marjan schreef op 23-02-2008 19:26:

Beste Robert en Sven,

Heel veel sterkte om het verlies te dragen van jullie kanjer Margreet. Zo sterk als ze op de televisie overkwam, precies wist wat ze wilde. Wat een kracht!!!

Jaqueline schreef op 23-02-2008 17:38:

Lieve Robert en Sven,

Ik heb jullie verhaal een hele tijd gevolgd, het heeft heel veel indruk op mij gemaakt , ik weet hoe het voelt om iemand te verliezen waar je veel van houd aan deze rot ziekte.
Ik wens jullie heel veel sterkte en liefde toe de komende tijd.

liefs Jaqueline

betty schreef op 23-02-2008 16:50:

gecondoleerd. Heel veel sterkte met dit enorm verlies
van jullie vrouw, en moeder.

Marjo schreef op 23-02-2008 13:09:

Lieve robert en sven en alle andere nabestaanden

Ik wens jullie heel veel sterkte met het verwerken
Van dit zware verlies

liefs mar

Lars & Mironne schreef op 23-02-2008 11:54:

Lieve Robert en Sven

Met veel bewondering kijken wij altijd naar het programma en het doet ons dan ook zeer om te lezen dat Margreet vannacht toch is overleden. Fijn dat ze thuis was bij jullie en dat ze vredig is ingeslapen. Maar toch veel te jong om te gaan!

Heel veel sterkte gewenst met elkaar!

Liefs Lars & Mironne

Renate schreef op 22-02-2008 13:07:

De teleurstelling, het verdriet, de woede, de geluksmomenten, de lol, de vertedering, de onmacht......
Privemomenten werden momenten voor iedereen.
Ik heb om jullie gelachen en gehuild!

Sven en Robert,
Ik wens jullie sterkte, kracht en moed toe!

lief Renate

es schreef op 22-02-2008 00:12:

soms is het goed om ergens naar toe te gaan, waar je nog nooit bent geweest,................

liefs, esmeralda

marie-louise schreef op 21-02-2008 16:23:

Lieve Magreet, Robert en Sven,

Ik wil even laten weten, dat ik enorm respect voor jullie heb. Zoals jullie met de ziekte zijn omgegaan, petje af.

Ik wens jullie heel veel sterkte en liefde de komende tijd, ik denk
aan jullie,

liefs, marie-louise

betty schreef op 21-02-2008 16:15:

Echt heel veel sterkte. Ik hoop dat ze geen pijn meer heeft. Denk er steeds aan dat andere gewoon door gaan met leven, en dat jullie dit moeten door staan. Wat is het leven soms hard.
Woorden schieten te kort.

marloes schreef op 20-02-2008 19:14:

Hallo Magreet en Robert
Ik wil alleen even zeggen dat ik jullie geweldige lieve mensen vind.
En petje af hoe jullie met Sven omgaan. SUPER!!!!
Heel veel groeten marloes..

romine schreef op 19-02-2008 14:29:

ik volg al vanaf het begin oml en ik vind het vervelend om te horen dat het nu zo slecht met je gaat. Ik wil jou en je gezin dan ook heel veel sterkte wensen

romine

Christa schreef op 18-02-2008 20:24:

Margreet, Robert en Sven,
denk aan jullie.
X Christa.

Joyce schreef op 18-02-2008 17:04:

Hoi Lieve Robert en Margreet!!!

Ik heb jullie een aantal weken gewolgd op de televisie!!!
Ik heb echt met bewondering gekeken naar jullie allebei...wat een kracht en wat een liefde voor elkaar!!
Was echt ontroerd toen ik de laatse aflevering zag, met jullie trouwerij, was zo blij voor jullie.
En nu lees ik net het slechte nieuws..en het doet me ontzettend veel.
Ik ken jullie niet eens, maar het idee dat jullie nu een hele moeilijke tijd hebben, doet me toch wel verdriet.
Ik wens jullie daarom heel veel sterkte in de komende tijd.

Dikke kus van Joyce

kim schreef op 18-02-2008 16:48:

Beste Robert en Margreet,
Ik wil jullie en Sven heel veel sterkte wensen. Ik vind het heel erg voor jullie dat het zo slecht gaat en ik hoop dat jullie de komende tijd doorkomen. Probeer nog van elkaar te genieten nu het nog kan.

Ik heb het programma elke week gevolgd en ik hoop dat jullie iets hebben aan alle reacties, in ieder geval een heel klein beetje steun.

Groetjes Kim

marieke schreef op 18-02-2008 16:39:

Hallo

IK wou jullie heel veel sterkte toe wensen.

Liefs
XXX

betty schreef op 18-02-2008 13:10:

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Lot schreef op 17-02-2008 15:33:

Super dat jullie eurodisney nog hebben kunnen delen!!
Heel veel sterkte de komende periode

xx

sandra schreef op 16-02-2008 22:58:

Hallo,ik hoop dat het naar omstandigheden wat beter met jullie gaat.Ik heb ontzettende bewondering voor je en hoe je met je ziekte omgaat.Sven zal trors zijn op zijn mama!x van Sandra

bianca schreef op 14-02-2008 21:54:

hoi magreet en familie

super dat jullie toch nog naar euro disney zijn geweest.
ik wens jullie heel veel sterkte en ik hoop dat jullie sven nog lang mag genieten van zijn beide ouders

veel liefs bianca

Judith schreef op 14-02-2008 18:07:

Weet eigenlijk niet wat ik moet schrijven. Maar wilde toch even zeggen dat ik zwaar respect voor jullie heb. Er komt een dag dat jullie afscheid moeten nemen, maar weet dat het maar tijdelijk is!

Heel veel sterkte de komende tijd!

Groetjes Judith

Fransje schreef op 13-02-2008 18:13:

Hoi Margreet,

Ik moest lachen om je grapje, toen je in die houten kist stond..het kwam ook nog voorbij in de wereld draait door...wat ben je sterk, geweldig dat je nog zo lachen kunt!

Marga schreef op 12-02-2008 20:38:

Hallo Margreet,

Wat worden we weer met onze beide benen op de grond gezet!
We nemen in het dagelijks leven alles maar voor lief en vinden alles zo "normaal".
Ik ben zelf moeder van 2 kinderen, een meisje van 6 en een zoontje van 3 jaar. Als ik jou zo op tv zie, denk ik "wat hebben wij dan nog te mopperen".
Evt. nog een tip voor jou. Als je je zoontje iets na wilt laten, is misschien een soort dagboek op video een leuk idee voor hem.
Kun je zelf je verhaal aan hem kwijt en (tips over zijn vriendinnetjes later) en hij heeft zelf iets voor later van zijn moeder.

Heel veel sterkte met alles.

Liefs,
Marga

patricia schreef op 12-02-2008 18:29:

Hoi lieve Margreet
Wat leef ik met je mee ik wou dat ik wat voor je kon doen.
Zelf ook heel veel gezondheids tegenslagen gehad maar als ik jou verhaal lees en je volg op tv dan heb ik zoveel respect voor je.
een hele dikke knuffel aan jou en je lieve zoontje en je man natuurlijk.

peter schreef op 10-02-2008 23:39:

Sven kan straks tegen iedereen zeggen.....mijn moeder was een kanjer van een vrouw .............en iedereen zal dit beamen.
dag lieve meid.

wanda schreef op 24-01-2008 13:14:

lieve margreet,
geen woorden eigenlijk.. alleen diep respect.
ben zelf ook 34 heb 2 zoontjes en vorig jaar ook borstkanker gekregen.. bij mij is het goed gegaan tot nu toe.. jij laat me zien dat er vrouwen zijn met minder geluk. hoe moet het echt diep van binnen zijn om te weten dat je echt afscheid gaat nemen..stilte.. maar je maakt het bespreekbaar. en dat vindt ik zo knap van je. wat mooi dat je ons in je leven laat kijken. een onvergeterlijke indruk. ik wens je voor de komende periode heel veel liefde en vreude toe. en sterkte.. en wat kan een vreemde verder tegen je zeggen.. alleen dat ik aan je denk..
veel liefs wanda

wendy schreef op 21-01-2008 10:58:

Dag lieve Margreet,
Ik vind je een onzettende bikkel hoe je gister op de tv bezig was met de tuperware en hoe je heel moedig over de borstamputatie sprak. Ik moest echt even slikken en een traantje weg vegen toen ik jou sven het moederdag kado zag geven een heel lief gedichtje voor jou op aan het zeggen was. Zo mooi die moeder/kind liefde.
Ik heb zelf ook een zoontje van 2. Wat moet dat moeilijk voor jou zijn dat je weet dat je bij hem ooit weg moet door deze ziekte. Zo oneerlijk!!!!! Ik heb ook een moeder met borstkanker zij heeft ook al een amputatie gehad ik weet dat je echt een bikkel moet zijn en positief moet denken al valt dat soms niet altijd mee.
Lieve lieve margreet ik wens voor jou kracht en toch nog hele mooie momenten met je man en kleine sven.
Liefs wendy

ilona schreef op 20-01-2008 21:29:

Beste Margreet,
we kennen elkaar niet persoonlijk alleen van t.v.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik tegen je moet zeggen.
Het is erg oneerlijk dat dat iemand overkomt zorg dat je geniet van alle moois met je gezin.
Heeeeeeeeeeeeel veel sterkte en ik blijf je zeker volgen doe je best kanjer.
veel liefs Ilona

esther schreef op 18-01-2008 13:53:

Vechter! Dat is het enige wat bij mij opkomt als ik je zie, ik vind het reuzeknap van je!

simone Baars schreef op 12-01-2008 23:42:

Tja, allereerst mijn diepste respect en medeleven voor margreet en haar dierbaren. Ik laat oprecht iedere dag een kaarsje branden voor Margreet en de anderen. Ik vind het superdapper dat ze hun verhaal durven te vertellen maar vooral om het te delen. Natuurlijk wens en hoop ik dat ze oneindig mogen genieten van wat hen lief is.
xxx oprecht veel liefs van Simone, k ga ff mijn kaarsjes verversen!

Sorry Ruud, maar je begrijpt het programma niet echt!
Wat hij doet is een taboe doorbreken, laten zien wat er werkelijk gebeurt als mensen zo een onheilstijding krijgen. Geen sensatie, geen genoegen, maar in kaart brengen waarover bijna heel Nederland zo graag over zwijgt! De echte pijn, het echte overleven.
Enne, als Margreet en de anderen hier niet op willen antwoorden of aan meewerken dan was er geen programma, dus!

Ruud Pronk schreef op 12-01-2008 14:31:

Het is geweldig, dat zoiets bespreekbaar is tegenwoordig.
Maar ik vind " Over Mijn Lijk " een morbide programma.
Een nog morbide figuur is Patrick Lodiers, voor wie deze reactie eigenlijk bedoeld is.
Maar hij blijft buiten schot.
Hij schijnt er kennelijk een genoegen in te vinden, door maar steeds door te vragen.
Van enige terughoudendheid is geen sprake.
Er ontbreekt nog, zoals al jaren geleden gezegd, een stervensbegeleiding en... een lijk.

Esmée schreef op 12-01-2008 13:32:

Hoi Margeet,

Ik vind echt vreselijk voor je en je naaste liefde wat je nu mee moet maken.
En ik heb er ook respect voor.
Zeker als zo'n jong iemand als jij met een zoontje van 4 jaar en een hele lieve man.
Ik vind heel oneerlijk voor je dat jij dit allemaal moet doorstaan.
Ik hoop dat je deze tijd nog leuke dingen met je zoontje en man gaat doen en dat je dan even alles vergeet.

Heel erg veel sterkte!

jacqueline schreef op 10-01-2008 13:50:

Hoi Margreet,

Geen woorden heb ik hiervoor...
Jij hebt erg veel indruk op mij gemaakt tijdens de uitzending van OML. Erg moedig van je om van jullie leed andere mensen 'deelgenoot' te maken.
Ik heb tranen in mijn ogen als ik je zie, je lees. En nu weer een logje van Robert dat het echt slecht gaat met je. Wie bedenkt een scenario als deze. Een jonge vrouw, sterker nog een jonge moeder. Het ergste wat je kan meemaken.
Sinds ik kinderen heb ben ik meer en meer gaan realiseren dat je sterfelijk bent. Dat je een verantwoordelijkheid hebt ten opzichte van je kinderen. Als je echter zo ziek wordt zoals jij, dan kun je alleen maar boos worden en vind ik het knap dat je toch de kracht hebt om sterk te zijn en te vechten!
Hoe oneerlijk om een kind achter te moeten laten, 4 jaar oud pas. Net op school en het leven begint pas net voor Sven.
GEEN WOORDEN VOOR!!! Maar vergeet niet dat jij de basis hebt gelegd voor zijn verdere leven! En hij zal je nooit vergeten!

Ik hoop echt dat je het nog even kan volhouden allemaal. En ik hoop dat je dat zonder veel meer extra pijn mag. Dat je nog de tijd krijgt zoveel mogelijk te genieten van je man en Sven.

Heel erg veel sterkte!

Aleid schreef op 14-12-2007 13:23:

Hallo MARGREET,

Sorry dat ik je een mail stuurde met de naam MARLEEN, maar alles wat ik verder geschreven heb is wel waar !

Liefs van Aleid.

Nathalie Collens schreef op 28-11-2007 20:52:

Hoi Margreet,

Ik wil je via deze mail heel veel kracht en vechtlust toewensen in deze moeilijke tijd. Ik hoop dat je nog een heeel lange tijd te gaan hebt (want ik geloof in wonderen),en de kans krijgt om te genieten van je man en zoontje. Heel veel sterkte!

groetjes Nathalie Collens

Nieke schreef op 17-11-2007 18:18:

Lieve Margreet, Robert en Sven,

Heel erg veel sterkte en nog veel meer mooie momenten samen!

Liefs,
Nieke

José Schoonderbeek schreef op 24-10-2007 09:04:

Ha, Margreet!

Bedankt voor de uitnodiging voor jullie huwelijk. Natuurlijk zullen we er zijn op deze speciale dag. Het zal niet meevallen voor jullie om dit te doen.
In ieder geval veel plezier met alle voorbereidingen en geniet zoveel mogelijk van alles.
Tot gauw!

Liefs van Jan en José

Sandra schreef op 19-09-2007 12:24:

Lieve Margreet, Robert en Sven,
Ik kwam jou naam tegen op Amazones, je wenst me sterkte met mijn onderzoeken...godzijdank zijn mijn uitslagen goed.
Bij jou mocht dat niet zo zijn.
Heb zo vreselijk veel bewondering voor jou, dat je de kracht nog hebt anderen een hart onder de riem te steken terwijl je zelf ziek bent.
En dan je kindje, toen ik in de onzekerheid zat was dat ook mijn angst, mijn zoontje, hele scenarios haal je je in je hoofd.
Jij bent al bezig met het regelen van allerlei zaken, knap dat je daar zo mee om kan gaan, en wat heb je een steun aan je mannetje.
Ik zal zeker gaan kijken naar de uitzendingen...en zal ook blijven meelezen op Amazones.
Sterkte meid...ook voor je twee mannen.
Groetjes Sandra1971

Gerda Feekes schreef op 15-09-2007 14:32:

Hallo Margreet, Robert en Sven,

Wat is het vaak oneerlijk dat iemand die zo jong is al moet gaan.
Terwijl de verpleeghuizen volzitten met kasplanten.
Ik hoop dat je nog heel lang mag genieten van je gezinnetje.
Heel veel sterkte toegewenst en kracht.
Gerda

Elsbeth van der Molen schreef op 09-06-2007 16:41:

Wat een kloteziekte is kanker toch, ik vind het vreselijk om te lezen dat zo'n jonge, levenslustige vrouw deze strijd niet mag winnen!
Zelf kreeg ik ook op jonge leeftijd in 2001 borstkanker, in mijn situatie spreekt men pas na 10 jaar van genezing.
Om alles op een rijtje te zetten maakte ik veel gedichten onder mijn pseudoniem PassieFlora op www.liefdesgedicht.nl.

Ik hoop dat jou en je geliefden nog een waardevolle tijd mag resten, het ga je goed en geniet met losse teugels!

Een knuffel van Elsbeth

Denise schreef op 08-06-2007 23:44:

Jezus... Wat afschuwelijk. Loze woorden, maar toch heel veel sterkte wijffie...

milam schreef op 07-06-2007 20:32:

Hallo lieve mensen, ik vind jullie zo moedig. Ik heb zelf heel veel families waaronder mijn broer aan kanker verloren. Ik lijd zelf aan herpes genetalis en doet alsof mijn leven ten einde is aangekomen. Maar als ik jullie verhaal lees dan denk ik bijmezelf ik ben wel ongeneeslijk ziek maar niet zoals jullie het vertellen. Ik wens jullie het beste, groetjes

Marcel van Delft schreef op 07-06-2007 14:42:

Lieve Margreet,

Mooi dat je nog zo kunt genieten samen met al je dierbaren. Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat het heel fijn is om er niet alleen voor te staan, aan de andere kant vind ik het ook heel invoelbaar dat het pijn doet om te weten hoeveel verdriet er bij hun speelt.
Voor jou is het moeilijk, maar voor de nabije mensen is het ook geen eenvoudige opgave. Ik zou zelf ook niet weten hoe ik het uit zou moeten leggen aan mijn eigen 4 jarige kindje (dat ik overigens nog niet heb), ook al heb ik dan psychologie gestudeerd.
Ik zie bij andere deelnemers veel hoop, steun, levensvreugde en ook wilskracht naar boven komen, misschien dat dat ook bij jou het geval is.

Ik stel mijzelf altijd voor dat als ik ooit te horen krijg dat ik ongeneeslijk ziek ben dat ik dan alles uit mezelf probeer te halen om mijn leven zo zinvol mogelijk te maken als mogelijk is, maar ik ben bang dat ik dat te makkelijk zeg.

Ik heb bewondering voor jou en de mensen die er samen met jou tegen vechten en er het beste van maken!

Succes!

Liefs,

Marcel

Marie schreef op 07-06-2007 09:55:

Beste Margreet,
Ik had altijd een uitspraak die luid: niemand zou ooit zijn kind hoeven te verliezen. Een andere uitspraak die bij me opkomt als ik je verhaal lees is: een jong kind zou nooit zijn ouders moeten hoeven te verliezen.
Zelf ben ik moeder van twee prachtige dochters van bijna 4 en 10 mnd. Momenteel word ik behandeld tegen leukemie. Geen idee wat de toekomst brengen zal. Maar mijn hart breekt bij het idee dat je je kinderen moet vertellen dat een afscheid onontkomelijk is!
Misschien kun jij er niets mee, maar iets dat mij nu heel sterk maakt is het idee dat ik het moet doorstaan en niet mijn kind. Deze gedache wil ik je toch graag meegeven. Misschien sterkt het jou ook (een beetje).

Ik hoop en wens dat je nog heel lang van jullie leven mag genieten. En dat je Sven en Robert hele mooie dierbare herinneringen kan meegeven.
Heel veel sterkte en veel lieve groeten,
Marie

Carlijn schreef op 06-06-2007 21:33:

Tine schreef op 15-04-2007 16:26:
Ik zie nu alleen dat jij al een kindje hebt,dat vind ik nog erger.

Tuurlijk is het moeilijk, maar aan de andere kant: je hebt al 4 jaar van je heerlijke zoontje mogen genieten, dat is je in elk geval gegund!
Alle goeds

Carlijn

Ank schreef op 06-06-2007 20:28:

Hoi Margreet
Natuurlijk hoop ik van harte dat je er nog een hele poos voor je gezinmag zijn.
wat balen zeg dat je uitzaaiingen hebt, je kijkt zo positief de wereld in.
Ik wens je heel veel sterkte en goeds.
Liefs Ank

Debbie schreef op 31-05-2007 09:08:

Hoi Margreet,

Ik ben ook een moeder van een meisje van 4 en ben me heel erg bewust van het geluk dat ik niet ziek ben. Ik heb diep respect voor je dat je meedoet aan Over mijn lijk en leef heel erg met je mee. Veel sterkte toegewenst en hou je taai !!

Tine schreef op 15-04-2007 16:26:

De eerste reeks van 'over mijn lijk' vond ik zo bijzonder.Ik zie nu alleen dat jij al een kindje hebt,dat vind ik nog erger.Ik kijk naar de nieuwe reeks uit en vind het heel knap dat je hier aan mee wilt doen.Sterkte