BNN.NL

St Petersburg - 24-03-2004 21:28

2, 3 en 4 februari

Ik wil weg..!!!

En nu weet ik het zeker! Wat een vreselijk communistisch rotland! Gelukkig hoeven we nog maar een paar daagjes en zijn de bedden in het hotel ook wel redelijk dit keer. Maar toch, kan niet wachten totdat ik dit land kan verlaten. Al moet ik zeggen dat dit stadje toch veeeel mooier is dan Moskou. We hebben voornamelijk veel rondgelopen. En zijn nog naar het Zoologisch Museum geweest met duizenden opzette dieren waaronder een 44000 jaar oude mammoet. Al leek het net een gewone olifant het was echt supertje leuk! En natuurlijk na afloop bijkomen met een wijntje! Gezellie!
De dag daarna zijn we naar het oorlogsmuseum geweest...(mannen! ;-)) Tja en na een tank heb je ze allemaal gezien dus het was voornamelijk errug saai! Toen meteen door naar de beroemde Hermitage. Effe een gewetensvraag tussendoor: wat zou je doen als je de keuze krijgt om óf 1057 kamers door te spitten óf om minstens 2 flessen wijn leeg te drinken? Inderdaad! Met wijn moet je niet de spot drijven! Dusse de buitenkant van de Hermitage was erg indrukwekkend!
Laatste dagje: ik kan niet wachten tot ik hier weg ben en na de laatste cadeau's te hebben gekocht: veel wodka en kaviaar gaan we naar het vliegtuig. Hoepie! Na het inchecken en de erg grondige paspoortcontrole die serieus een uur duurde (!) op naar Nederland!
En inderdaad ik ken mijn familie erg goed want daar stonden ze hoor! Met maar liefst drie spandoeken op mangrootte! Ik probeerde me nog te verschuilen achter Emiel maar helaas waren ze slimmer door zich rechts op te stellen en was ik meteen in zicht wat leidde tot een oorverdovend gejuich...ach ja ze hebben me gemist!
En nu weer op na de realiteit. Voor een dagje althans want overmorgen vertrek ik naar Frankrijk voor een weekje snowboarden! Life is great!
Doei!!!

4 Reacties (reageer)

Reacties

Hans schreef op 13-02-2005 13:35:

Hoi,
kwam toevallig jouw site tegen.
Ik zit op dit moment in China, Harbin, heb jij misschien nog tips,wat ik absoluut moet zien?

Groeten Hans

rudi schreef op 24-01-2005 20:38:

met zo een reactie over st. petersburg moet je inderdaad veel te veel wodka gedronken hebben. st petersburg is prachtig en zeker de hermitage st.petershof enz. laat de volgende keer de alcohol thuis en kijk rond zoals een normaal mens dan zal je misschien zien wat je gemist hebt. als je de dat niet kunt respecteren blijf je beter thuis of in de bossen waar je misschien meer thuis hoort.

rudi schreef op 24-01-2005 20:38:

Thomas veen schreef op 01-12-2004 15:29:

Je bent gek

Moskou - 24-03-2004 21:07

Maandag 1 februari

Moskou verkennen

En dusse ...na drie daagjes nog effe Moskou verkennen. (mag ook wel want ik heb echt pijn in mijn rug van die bedden waar de vering ui springt! ;-))Tja en veel aan is het niet. Het rode plein is niet rood, het kremlin is gesloten vanwege de verkiezingen en ik kan geen boom ontdekken! Bovendien zijn de mensen niet erg aardig..sta je bijvoorbeeld verdwaald te zijn en wil je de weg vragen. Nou dat kun je dus vergeten want ze lopen allemaal stug door. Meelevend volkje dus. Ander voorbeeld: zitten we heerlijk te eten komt er zo'n straatmuzikant voorbij. Normaal geef ik al niet zo snel, maar hij speelde best prima dus ik geef hem een handvol kleingeld. En wat denk je? Hij kijkt erna, begint keihard te lachen en gooit het geld terug op onze tafel. Nu vraag ik je? Het was echt een klootzak! En ik kan je vertellen dat ik dus nu ook verpest ben: geen enkele straatmuzikant krijgt weer geld van me! Zoek toch een echte baan!!!! Uitkeringtrekkers!!
Wel leuk is dat we zondagavond naar het ballet geweest. Voorstelling: Don Quixote in het beroemde Bolshoi theater. Conclusie: leuk om gezien te hebben en het moet ook echt bijzonder geweest zijn horende aan alle 'Bravo'roepers, maar wat er dan ook echt bijzonder aan was hebben wij niet kunnen achterhalen..zelfs niet met een verrekijker!
Oook leuk én een heuse sport: zorgen dat je hersens niet verbrijzeld raken door vallend ijs. De temperatuur loopt nl op met als gevolg dat het ijs op de daken begint te schuiven. Hoor je dus een krakend geluid dan is de regel op meteen omhoog te kijken en opzij te springen. Lukt dit met je volle bewustzijn dan is het 1-0 voor jou. Lukt dit niet...nou ja dan weet je dat snel genoeg! ;-)
's avonds vertrekken we met de nachttrein naar St Petersburg. Gelukkig net op tijd voor ik hier echt depressief word...wat een rotstad!

geen reacties (reageer)

Reacties

In een hotel in Moskou - 03-03-2004 16:02

27, 28 en 29 februari (vrijdag, zaterdag en zondag)

Mijn wel aardige vriendje

En dit gaat niemand dus een ruk aan! ;-)

4 Reacties (reageer)

Reacties

Sander Iwema schreef op 01-12-2004 15:31:

Ik vindt jullie allemaal gek

Sander Iwema schreef op 01-12-2004 15:31:

Ik vindt jullie allemaal gek

Anne-Marieke schreef op 16-03-2004 09:06:

Hoi hierbij m'n emailadres.
Was leuk he die uitzending? Succes met een baan zoeken.
Groetjes Anne-marieke
annevegt@hotmail.com

Erica schreef op 04-03-2004 22:47:

Hoi, Taar

Groot gelijk!!!!!!!!!

Nadat iedereen vier maanden met je mee heeft gereisd via internet heb je ook wel recht op een paar dagen prive met je man.

Dikke kus, eer

In de trein - 01-03-2004 15:22

23, 24 ,25 en 26 februari (ma t/m do)

Het is voornamelijk errug lang...

De Transsib is geen pretje. 51 uur in de trein zitten is nl best wel lang. En uit het raam kijken gaat redelijk vervelen. Mijn boek is al uit en ik heb pijnlijke oren van mijn cd-speler. Er is maar een oplossing: zuipen!!!
Er is een andere toerist in de trein. Het behoeft niet met nadruk gezegd te worden dat dit weer een nederlander is. En hij zat in een heel gezellige coupe. Volop eten en drinken. Met name wodka (overigens niet gehinderd door de tijd. Half tien 's ochtends is laat zat!). Afgewisseld door her en der een sneeuwballengevecht op de stations. Zo kom ik die uren wel door.
Dinsdagmiddag laat kom ik aan in Yekaterinburg. Ik word opgehaald krijg meteen naast een rondleiding in het Urals Mineralogical Museum (viel me erg mee) meteen taart en wijn. Prima! Dan nog een stadsrondleiding. Kerkje gezien (St. Yekaterina), de Iset rivier, eerste fabriek, standbeeld van oprichter van de stad (natuurlijk een Nederlander), Romanov deadth site ( met beveiligingmensen. Waar gaat het toch heen met de wereld? ) en de Black Tullip (mooi Afganistan oorlogsmonument) en dan nog een onwijs mooie oogschaduw gekocht met mijn gids. Haha vrouwen onder elkaar!
En dan op naar mijn homestay. Slapen op de bank en heerlijk eten.
Vandaag is een mooie dag om te gaan ijsvissen! Ik wil wel eens weten waarom mensen in de kou op een meer gaan zitten om een paar vissies te vangen die je ook gewoon in de supermarkt kunt kopen. Dus ik op weg. Mooi meertje uitgekozen. Kleding aangetrokken: schaapskleedje als jas en schoenen van dierenhuid. Dan een gat boren van zo'n 10 cm, wormjes erin, hengeltje erin en wachten maar. Wel af en toe de hengel bewegen om de vissen te lokken..en wachten maar. Een uur, twee uur, drie uur, vier uur, vijf uur, zes uur...en nog steeds geen vis (terwijl al onze buren toch echt wel zo'n 10 visjes hebben). Conclusie: ijsvissen is alleen leuk omdat je een legitieme reden heb om de wodka te zuipen! Voor vis: wees slim en ga gewoon naar de supermarkt!
26 februari: op naar Moskou! Nog maar 1 dagje en dan zie ik mijn vriendje na 4 maanden weer, want hij komt me ophalen in Moskou. Gezellig hoor! Ben erg nieuwsgierig of ik hem nog ga herkennen...

2 Reacties (reageer)

Reacties

Debby schreef op 02-03-2004 16:37:

He Tara, eindelijk zie je je geliefde weer!! Te gek, en zoveel spannende avonturen rijker. Indrukwekkend, nog steeds. Mijn reis lijkt alweer een verre droom.

Debby

Debby schreef op 02-03-2004 16:37:

He Tara, eindelijk zie je je geliefde weer!! Te gek, en zoveel spannende avonturen rijker. Indrukwekkend, nog steeds. Mijn reis lijkt alweer een verre droom.

Debby

Lake Baikal - 01-03-2004 15:01

18, 19, 20, 21 en 22 februari (woensdag t/m zondag)

Smokkelen!

Vandaag is mijn vriendje jarig! Hij wordt gewoon 30 zonder mij! Echt belachelijk dat ie dat niet effe twee weekjes kon uitstellen! ;-) Maar bij deze gefeliciteerd! Ouwe bok!!!
En dan nu naar Rusland (eerst nog effe bieren met een zweed en een canadees. Dus goed voorbereid aan de reis begonnen).. Ik deel mijn coupe met een andere man, dus het is heerlijk rustig. (En ik krijg veel van hem te eten, eieren (hele zachte), worst, brood etc) De volgende ochtend staan we stil voor de grens, dat uiteindelijk bijna 6 uur (!) duurt. Maar ik heb me prima vemaakt. Ik heb hele gesprekken gehad met een Russisch kind in het Nederlands. En vooral veel rondgekeken. De Russen hebben nl een hobby: smokkelen. Ze nemen dan dozen vol spullen mee die niet de grens over mogen. Vervolgens moet dus de inhoud van die vele dozen verstopt worden. In iedere tas, koffer en inderdaad ook mijn rugzak worden spullen gestopt. (haha mijn eerste keer smokkelen!) Eerst stoppen ze al die spullen in de coupe zelf. Vervolgens komt de grenspost. Hij is degene die alle hoeken en gaten bekijkt. Hij schroeft bijvoorbeeld het plafond open. Dan verdwijnt hij en beginnen de vrouwtjes rond te rennen met stukken vlees, jassen, t-shirts, leren damestasjes. Te veel om op te noemen. Het net nagekeken plafond wordt open geschroefd en opgevuld met grote stukken vlees. Tasjes worden onder mijn deken verstopt. En ik heb opeens drie winterjassen aan mijn kapstok. Dan komt de paspoortcontrole met bijbehorende controleurs. Een van de controleurs kijkt zorgvuldig rond, voelt aan mijn rugzak en aan mijn deken...maar vindt niets. Pff spannend hoor! Vooral omdat ze wel een aantal spullen gevonden hebben in het coupe naast ons. Die man werd meegenomen .. Helaas kon niemand mij vertellen wat de consqenties waren.. (voor de geinteresseerden: hij is er wel levend uitgekomen)
Lollig is dat 5 minuten na de douane (ik wil er effe bij vermelden dat de trein op dezelfde plek bleef staan) de spullen weer tevoorschijn werden gehaald en meteen verkocht worden op het perron. Eigenlijk te raar voor worden. Maar ja ieder zijn hobby.
Vrijdag 20 februari komen we aan in Irkutsk en ik word meteen meteen meegenomen naar het dorp Listvyanka aan de rand van Lake Baikal. Effe een paar wetenswaardigheden over het meer:
- bevat 1/5 van s' werelds zoete water
- 636 km noord en zuid (drie nachtjes met de boot)
- 60 km wijd
-diepste meer ter wereld 1637
- 25 miljoen jaar oud
- wordt waarschijnlijk 5e oceaan
- stroomt 1 rivier uit (Angara), die nooit bevriest.
En ik heb op het meer gelopen! Al was het niet zo bevroren als anders. Het was nu 30 cm ijs en normaal is dit anderhalve meter. Tja het is een warme winter geweest. Ik citeer: 'het was maar -20 graden.'
Eerst naar het museum geweest. Jotum... stomme georganiseerde dingen ook! 's Middag relaxen in de banya. Een russische sauna. Het komt er op neer dat je lekker met water aan het klooien bent. En dan slapen in een houten huis. Prima, behalve als je naar de wc moet. Want die is buiten.
Die Russen zijn helemaal gek. Ik heb mensen zien duiken in het meer, een auto gezien met een rubberband erachter (denk: speedboot) en overal zijn er snowmobiels. Dat laatste is echt lachen! Lekker crossen op het ijs! Daarna cross country skieen. Geloof mij: dit is zwaar kut! Het ziet er zo simpel uit, maar dat is het dus niet! Ik heb meer gelegen dan gestaan. En i heb er twee blauwe tenen aan overgehouden! Geef mij maar snowboarden. Veel makkelijker!
Zondag nog een rondleiding door Irkutsk. Best te doen, maar ik was liever gaan zuipen met de Russen. Het was nl feest! Eind van de winter. En dus moet er gezopen worden! Ik ging langs de supermarkt en kreeg wodka en wraps (kleine pannekoekjes). De Russen waren aan het armpje worstelen, in palen aan het klimmen maar vooral aan het zuipen. Bier is net frisdrank en zelfs op maandagmiddag (half een) zie je ze al rondlopen met flesjes bier. Ook James Bond films hebben niet gelogen. Het zijn vaak wat forse streng-kijkende dames met blond haar en net effe te veel make-up. Ze trouwen veel te jong (18/19 jaar) en hebben een kind begin 20. Stelletje gekken!
's avonds werd ik op de trein gezet. Op naar Yekaterinburg!

geen reacties (reageer)

Reacties

In de buurt van Terely ten westen van UB - 27-02-2004 12:29

Maandag 16 en dinsdag 17 februari

Mongools nieuwjaar

Ik heb maar een week in Mongolie dus ik ga meteen door naar mijn volgende avontuur. Een nacht slapen in een ger! Samen met Erik (een nogal onzekere Zweed) vertrek ik naar het westen van UB in een russische jeep! Lekker schudden dus! Normaal wordt de afstand in 1,5 uur gereden, vandaag doen we er ruim 3 uur over door de nieuw gevallen sneeuw. We komen zelfs een keer vast te zitten en hebben moeten graven. Erg lollig! We steken bevroren rivieren over, veranderen tientallen malen van route omdat de sneeuw de weg echt onbegaanbaar heeft gemaakt. En zien weer niets anders dan besneeuwde vlaktes met her en der een ger. Geweldig! We komen aan bij ‘onze’ ger aan de rand van een berg. Het gezin (moeder -65 jaar- en twee zonen -21 en 24 jaar) wisten van niets, maar dat is geen probleem. Thee met melk en dumplings worden weer op tafel gezet. En daar zitten we dan. In een ger. Ik ga wel effe een stukkie lopen en de berg rechttegenover ons lijkt me prima. Prima vermoeiend dus! Probeer maar eens heuvel op te lopen in de diepe sneeuw (soms zelfs tot aan mijn knieen!). Een marathon is er niets bij! In het begin heb ik nog gezelschap van een paar honden maar ook die haken snel af. Tja dan ben ik alleen. Alleen met een paar grazende paarden en verder niets. Het is zo stil....amazing! Bovenop de berg is het uitzicht super. Net een schilderijtje. Prachtig. Je ziet in de verte af en toe een rokende ger, een paar schapen en paarden. And that’s it! Wat een prachtig land!
Weer terug bij de ger (naar beneden is een stuk lolliger) begint de familie voorbereiding te treffen voor het nieuwe jaar (21 februari). De viering duurt een week en je bezoekt dan al je familieleden. Komt over het algemeen neer op zo’n 500 mensen. Overal krijg je wodka en dumplings. En je moet bij iedereen minstens 3 of 4 dumplings eten. Vergis je niet, want het recept is overal hetzelfde. Heerlijk afwisselend dus! Laat staan het maken van zo’n 1500 dumplings... dat is echt een dagtaak! Je mag als gast niet zoveel doen, maar dat maken van dumplings lijkt me toch een prima tijdsverdrijf. Dus ik dring me op (wel effe toestemming gevraagd aan Inca onze gids/vertaler) en ga aan de slag. In het begin doe ik het helemaal fout tot grote vreugde van de mannen (ik heb nu eenmaal geen ervaring met een deegroller) maar ik heb het al snel onder de knie. Al moet ik toegeven dat ik er nu 3 uur redelijk mijn buik van vol had! Haha eigen schuld! Ondertussen nog een soepje met vlees gegeten. Mongolen eten echt alleen maar vlees! Er komt geen groente of vis aan te pas. De zonen en de gids zijn verder erg speels, als echte mannetjes zijn ze de hele tijd aan het worstelen. De broek van Inca heeft er zelfs aan moeten geloven! Haha
En dan slapen. Ik krijg het bed van de oudste zoon en de rest slaapt op een schapevel op de grond. Mama mongool heeft me nog helemaal toegedekt met een schapevel. Ze pakte mijn benen, hup vel eromheen en slapen maar. Echt schattig! Echt koud heb ik het niet gehad. De kachel blijft nog lang nagloeien. Alleen ’s ochtendsvroeg voel je het wel effe. Mag ook wel! Je slaapt in een tent terwijl het ’s avonds -25/30 graden is. O ja het toilet is ook gewoon buiten...ik heb wat te verduren!
’s Ochtends hoor ik iemand het hout in de kachel gooien - net voordat ik het echt koud kreeg- en dan is het heerlijk wakker worden. Het geluid van knapperend hout...super hoor!
Mama Mongool is al in de weer met thee en brood (door ons meegebracht als cadeau’s) en weer aan het dweilen. Doet ze overigens de hele dag door, want de sneeuw geeft echt een prutzooi! En dan is het tijd voor paardrijden! Ook dit vinden ze lollig omdat we het niet kunnen. Ik had een beest dat niet vooruit te branden was! Bepaalde lekker zijn eigen tempo. Liever lui dan moe! Maar wel erg leuk! Tara op een paard in Mongolie! Daar kan ik mee thuis komen!
’s Middags weer naar UB. Maar niet voordat de hele familie op de foto staat. Mama Mongool trekt een mooie jas aan en is niet tevreden over de manier waarop de jongste zijn jas aan heeft. Leidt tot een heerlijke discussie! Echt lollig. De twee zonen vertrekken met kar en wagen richting het bos om hout te hakken en wij vertrekken naar UB.
Morgenavond vertrek ik met de trein naar Rusland, maar ik kan nu al vertellen dat ik heel jammer vind om nu al weer weg te moeten. Ik was graag wat langer gebleven!

1 Reactie (reageer)

Reacties

leonie schreef op 27-02-2004 20:06:

tsjee taar, wat schrijf jij een lange lappen tekst! is zowat niet bij te houden... enne, wanneer kom je precies terug? ik ben al klaar bij schoep en begin pas 1 april met nieuwe baan. ben dus heel maart vrij, bel of mail me als je terug bent dan gaan we lekker lunchen ofzo! doei, leo

Sukhbaatar - 27-02-2004 12:27

12, 13, 14 en 15 februari (donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag)

Waanzinning !

Donderdag heb ik weer een heerlijk relaxdagje ingepland. Een beetje uitslapen en de stad verkennen. Ik kwam al lopend bij een soort tempelachtige klooster (Gandantegchinlen Khiid) terecht waar ze een boedhabeeld hebben staan. Van maar liefst 26 meter! Best impressive om te zien vooral omdat het helemaal met echt goud bedekt is. Veel mongolen komen hier om te bidden en lopen vervolgens een rondje om het beeld voor geluk.
En toen gebeurde het: de straatkinderen. Effe voor achtergrondinfo: er leven honderden kinderen op straat doordat hun ouders niet meer voor ze kunnen zorgen. Om te overleven in temperaturen van -20 graden leven ze in de stadsverwarmingsbuizen onder de grond. Het erge is dat er ook nog veel asbest in die buizen aanwezig is. Vreselijke toestand. Het is echt hartverscheurend. Zo’n kind met gerafelde kleding en rode gezichtjes van de kou. Echt erg. Ik heb meteen een stapel brood gekocht en ben aan het uitdelen geslagen. Hebben ze in ieder geval iets. Ik kan je vertellen dat ik daarna niet meer van mijn eten kon genieten. Bah! Het is oneerlijk verdeeld in de wereld!
Vandaag is de dag dat ik drie daagjes met Khadag projecten ga bekijken in het Selenge-gebied. Een gebied groter dan Nederland vlakbij de Russische grens in het noorden. Met twee jeeps vertrekken we richting het noorden, een rit van ongeveer 6 uurtjes. Het landschap is erg indrukwekkend: bergen en besneeuwde vlaktes. De zon schijnt helder en de lucht is helderblauw met roze. Helemaal idylisch! Klinkt raar, maar vooral de leegte valt op. Je ziet geen kip! Geen mensen, geen huizen: je bent echt weg van alle beschaving. Kortom: super!
Rond het middaguur bezoeken we (Daniel, Robin en Ghana) een toekomstige veeteelt- en landbouwgebied waar 55 families komen te werken. Er zijn veel vragen over hoe ze het moeten aanpakken qua machines en grootte van het aantal vee en wat ze bijvoorbeeld met de melk kunnen doen. Ze willen dus wel heel graag alleen hebben ze daar de kennis niet voor. Eigenlijk heel triest. We worden uitgenodigd in de ger. Een tent waar de nomaden (lees arme mensen) in wonen. En het is verbazingwekkend groot, net een huiskamer. Er zijn veel tradities en rituelen bij de Mongolen. Zo moeten de gasten altijd links plaatsnemen in de ger, je mag niets weigeren qua eten (dan ben je respectloos) en als je iets aanneemt doe je dat door je met je linkerarm je rechterarm te ondersteunen bij de elleboog terwijl je de (zoute) thee met open hand aanneemt. Begrijp je het nog? ;-) De wodka wordt meteen aangerukt (het is 13.00 uur ’s middags!) en de dumplings (schapevlees in deeg en dan gekookt) worden ook op tafel gezet. Zo gastvrij! Er is genoeg voor allemaal, terwijl ze niet wist dat we zouden komen. Heel bijzonder! De kids vermaken zih ondertussen met de kleine geitjes en lopen lekker met ze te slepen. Heel lollig.
Wanneer we weer op weg zijn zien we iets heel onnatuurlijks: een kameel in de sneeuw! Heel raar om te zien. Natuurlijk zien we ook veel paarden, geiten en schapen, maar zo’n kameel is toch wel bijzonder. Bij aankomst in Sukhbataar gaan we meteen door naar de gouveneur van Selenge. Daniel heeft daar een afspraak mee gemaakt om nogmaals zijn steun te vragen bij de diverse projecten in het gebied. Zit ik op mijn tweede dag in Mongolie gewoon met de gouveneur aan tafel! Het leven heeft rare wendingen! De gouveneur was heel rustig en aardig. En heeft bovendien zijn volledige steun gegeven. Heel goed voor Khadag! ’s Avonds met de hele groep uiteten, vooral veel vlees. En wodka!!
Vandaag (zaterdag) gaan we (Robin, Jimme, de vrouw van de burgemeester, en ik naar een dorpje in de buurt (Zuunburen). Daniel was ziek geworden. Moet je ook niet zoveel zuipen! ;-)). De eerste stop maken we bij een leegstaande fabriek. Een houtverwerkingsfabriek die altijd onder de Russen heeft gestaan en waar van de een op de andere dag de stekker uitgetrokken is. Het gevolg: een heel dorp van 1200 mensen werkeloos. Vreselijk! De hele dag zie ik de een na de andere verlaten fabriek. Meestal omdat er gewoon geen werk is. Zoals een graanfabriek. Vorig jaar was er een slechte oogst en dan is er geen werk en dus geen geld. Ook nemen we een kijkje op een varkensboerderij. Deze boerderij is van een ‘rijke’ boer die er mensen voor heeft om het vuile werk voor hem te doen. Het gezin leeft in een ger naast de varkens en ze zijn zo arm dat het jongetje met een T-shirt en een gerafelde trui rondloopt. Het is – 20 graden! Maar ze zijn zo lief. Ook hier komt meteen de wodka op tafel. En ze hebben niets! Onvoorstelbaar wat een gastvrijheid! In het dorpje woont ook nog een ander gezin: moeder met drie kleine kinderen in een lemen huis. Het gezin is in de steek gelaten door hun vader en heeft nu ook geen geld. Maar nog steeds zo vriendelijk en altijd maar lachen! Alles gaat ook met de hand: een vrachtwagen met boomstammen wordt gewoon met de hand ontladen.
We lopen verder naar een oud theatergebouw. Het lijkt verlaten, maar zodra we de deuren open doen is er een groot Valentijnsparty aan de gang. Alle tieners staan te swingen op de dansvloer. Ze staan in een grote cirkel waarbij er één of twee jongeren in het midden staan. Een gozer staat onwijs uit zijn dak te gaan en ik neem een foto. Had ik dus beter niet kunnen doen, want die gozer komt op me afgerend, pakt mijn hand en sleept me de dansvloer op. Midden in de cirkel! Onder luid gejoel van alle aanwezigen! Tja if you can’t beat them join them! Dus ik lekker uit mijn dak terwijl zo’n 150 tieners me heerlijk aan het bekijken zijn. Haha gelukkig was ik al in China geweest! Na 10 minuten het stokje (of eigenlijk sjaaltje) weer doorgegeven aan een ander slachtoffer. Weglopen kon overigens niet want mijn hand werd meteen gepakt door een Mongools meisje en ik moest weer verder dansen, al was het nu in een kleiner groepje. Ik krijg zelfs de duim van een ander meisje zo van ‘goed gedaan!’. Echt super! De muziek was ondertussen van stijl verandert en er werd opeens gestijldanst. Dus hup Tara werd weer meegesleurd (weer met een meisje) en wij aan de wals. Grappig hoor! Helaas moesten we toen weer verder en heb ik als een echte assepoester het bal verlaten...
’s avonds weer uiteten. Ditmaal niet alleen met de vrouw van de burgemeester maar ook met de burgemeester zelf. Ook al zo’n vriendelijke man. Verbazingwekkend genoeg hebben we alleen aan de bier gezeten. Russisch bier met honing. Smaakt prima!
Vandaag staan we vroeg op om het mooie ochtendlicht te vangen. Nou ja we worden wakker gebonkt door Jimme om precies 8 uur ’s ochtends. Nog nooit meegemaakt: iemand die precies op tijd is... (excuus: hij heeft in hetleger gezeten) Helaas was het mistig...heb ik echt een hekel aan: voor niets vroeg opstaan. Het positieve is dat we wel een hond hebben gered. Het stomme beest was in een put gevallen! We hebben een laken uit het hotel gehaald, Jimme is in de put geklommen, heeft het laken om de hond gewikkeld en we hebben dat beest er zo uit getild. We hadden zelfs een lekkere salamiworst bij ons, zodat de hond effe van de schrik kon bekomen. We zijn echt lief! De hele dag een ‘we-hebben-een-goede-daad-verricht-bui’ gehad. Heerlijk! ’s Middags naar het lokale ziekenhuis omdat Daniel heeft begrepen dat ze daar dringende behoefte hebben aan apparatuur. We krijgen een rondleiding en om te beginnen bij de KNO arts (oog, oor, neus). De dokter maakt gebruikt van zelfgemaakte spulletjes en heeft bijvoorbeeld maar een pincent en geen speciale orenkijker (heb ik effe geen officieel woord voor). Jimme ging proefkonijn zitten en liet zijn oren nakijken. Dokter ziet wat, gaat naar binnen en haalt er toch een klont oorsmeer uit! Gadver! Zo groot als een oordopje. Jak! We gaan verder naar de operatiezaal. Er staat een tafel dat niet meer naar boven en beneden kan en wat je nog niet eens wilt aanraken, laat staan op open liggen. De ruimte is erg armoedig. Er zijn kapotte stopcontacten, kapotte lampen etc. Daarnaast maken ze gebruik van een sterilisatiemachine uit de jaren ’20 en hebben een grote beperking aan gereedschappen en medicijnen. Je ziet zoiets wel eens op televisie maar wanneer je het in het echt ziet is het echt dramatisch. Khadag kan helaas geen echte beloften doen, maar belooft wel er van alles aan te doen om ze te helpen.
Na de lunch...weer zoiets. Heeft de chauffeur gewoon betaald. Die man heeft in verhouding geen rode cent te makken, maar betaald wel een lunch voor 10 personen. Maar goed, na de lunch vertrekken we weer richting Ulan Baatar. Alleen komen we in een sneeuwstorm terecht. Hoopte ik al stiekem op...Het is geweldig! Je ziet geen hand voor ogen en het is spekglijd, maar de manier waarop de sneeuw over het asfalt waait, is zo mooi! Helemaal fantastisch! Daniel, Robin en Jimme: nog heel erg bedankt voor de afgelopen dagen! Ik vond het geweldig!

geen reacties (reageer)

Reacties

Ulaan Baatar - 11-02-2004 12:26

Dinsdag 10 en woensdag 11 februari

Niet te geloven!

Het is hier helemaal super! Wat een verademing na China (al vond ik het op het laatst toch echt wel leuk). De mensen hier spreken engels, zijn behulpzaam (want ja ik ben toch alleen in een vreemd land...) en zijn nog leuk om naar te kijken ook! Echt zo tof! Ben helemaal blij!
Ik ben dinsdagochtend vroeg vertrokken met de TransMongolie Express richting Ulaan Baatar. En meteen zat ik tussen de Mongolen. Leuk taaltje. Klinkt echt oud. Ik deelde mijn coupe met een jochie, een meisje en een man met zijn twee jaar oude dochter. Heel gezellig in het begin, maar dat kind kon ik op het laatst wel vermoorden! Wat een drabber! Echt de hele tijd of keihard lachen of hysterisch janken! Ik werd er gek van! Vooral om 4.00 's nachts! Kwam er overigens de volgende ochtend achter dat het een jongetje was ipv een meisje. Ik moet erg stom gekeken hebben toen er tijdens het verwisselen van de luiers opeens een piemel tevoorschijn kwam. Moest echt twee keer kijken. (Wat is dat?! ;-))
Verder is de treinreis vooral erg lang. Ik verslijt batterijen (ben een boek vergeten, dus ben gedwongen al mijn nieuwe cd's te beluisteren) en heb pijn in mijn rug van het hangen. Maar het uitzicht is super: de grote muur, bergen, vlaktes en in Mongolie, hele vlaktes met niets. Heel bijzonder! Je kijkt een uur naar buiten om geen mens, geen auto, niets te zien. Heel raar eigenlijk. 's avonds rond half negen kwamen we bij de grens aan en worden er tegelijk nieuwe wielen onder de trein gezet. Het Mongolische spoor heeft nl een andere maat dan het chinese spoor. (totaal niet overnagedacht) Gevolg: 2 uur pauze en een trein die effe omhoog getakeld wordt voor de nieuwe wielen. Ik dus naar die loods lopen waar het gebeurd: in het donker, langs de rails, zag geen hand voor ogen, maar missie geslaagd! Tenminste bijna: ik heb de enorme hal gezien waar het gebeurd en de machines die ze ervoor gebruiken. Best geinig allemaal. 'Wat doe voor beroep?' Ik til treinen op! Haha
De overige twee uur waren een ramp omdat je ook nog officieel Mongolie moet binnenkomen. Dus nog meer stempels, papieren invullen en vooral: bagage controleren. Alle dozen moesten open! Echt een gezeik! En dat om 2.00 's nachts..
Wat verder niet te geloven is, is dat ik 5 andere medetoeristen heb gespot... Drie maal raden? Yep in een keer goed: 5 nederlanders! Wat is dat toch met ons volk?! Waarom vind je ons toch in alle uithoeken van de wereld? (laat me gewoon effe alleen Nederlander zijn!) Maar serieus: ik vond het erg lollig. Vooral omdat er twee interessante types bijzaten: Daniel en Robin. Robin werkt aan een documentaire over Mongolie en dan met name over de straatkinderen. Daniel werkt bij een Nederlands mongoolse cultuurvereniging (Khadag). Nu werkt hij aan diverse projecten in Mongolie (oa de koolzaadproductie om armoede en werkeloosheid te bestrijden) en ik mag mee om te zien hoe dit in zijn werk gaat! Echt heel bijzonder! Details weet ik nog niet, maar waarschijnlijk vertrek ik vrijdag naar de grootste landbouwregio om daar een kijkje te nemen. Echt een leuke kans!
Daarnaast sprak ik ook iemand in de trein wiens vrouw de PR doet voor een vrouwenorganisatie. Ze wil graag met me praten om wat tips uit te wisselen over PR (voor de onbekende lezers onder ons: ik heb een PR achtergrond). Heel leuk allemaal! Ben wel benieuwd hoe ze hier PR bedrijven...in een land van maar 2 miljoen inwoners..misschien kent ze iedereen wel! Haha
Lator!

11 Reacties (reageer)

Reacties

peter annema schreef op 07-02-2005 16:46:

Hallo,

Leuk dus je hebt Daniel Rooijackers gespreoken. Doe hem de groeten en kun je hem vragen of hij mij zn emailadres kan sturen? We hebben eerder contact gehad in Bunnik.

Stefan schreef op 24-02-2004 11:28:

Hoi Tara,

Hoorde van Tjessica, mijn zus, dat je deze reis deed en dat ik het verslag online kon lezen. Heb inmiddels je hele verhaal doorgespit en het lijkt me echt een geweldige ervaring. Wat heb jij daar al wat meegemaakt zeg!!

Vandaar...

Begin juni ga ik zelf richting Singapore, Maleisie en daarna China doorreizen om uiteindelijk met de TSE terug naar St. Petersburg te gaan.

Jouw reis zit er nu zeker al bijna op? Mocht jij het geen probleem vinden dan zou ik graag eens wat af willen spreken, zodat jij mij op de hoogte kan brengen wat wel en wat niet te doen, etc, etc, etc...

Ik hoop eens iets van je te horen.

Veel plezier nog!!!

Groet,
Stefan Stegenga

Debby schreef op 23-02-2004 16:59:

He Tara, avinturiee Ik wilde even zeggen dat mijn weblog nu anders heet:
weblogs.bnn.nl/welenwee
Ik ben niet meer op reis, dusse. Jij bent ook bijna thuis he? Nog een maand spannende dingen meemaken?

Jimme schreef op 19-02-2004 09:29:

Zsa Taaza,

Het was heel leuk om te zien hoe je bovenop ons viel. In the middle of nowhere, diep in Mongolie. Astrid en ik zijn op een fact finding mission. We willen kennis en technologie naar Mongolie brengen. Met deze kennis kunnen we arme rural boeren helpen. De meesten moeten aan het begin van het seizoen geld lenen om zaad (tarwe) en diesel te kopen. Met koolzaad (geperst is het brandstof en de rest veevoer) hebben ze een rotatie gewas en brandstof. Voor de koolzaad liefhebbers, kijk op de Khadag website en de Ger heeft altijd een bedje vrij.

Nu heb je ook onze email en heel leuk om je twee dagen mee op stap te nemen. Bewaar je het phrasebook?

Big Hug Jimme

Robin schreef op 19-02-2004 09:05:

Ha die Tara,

Leuk dat je ons noemt in je UB bericht.
Daar het afscheid in UB misliep, meteen maar ff een reactie zodat je m'n mailadres hebt.
Gisteren de straatkinderen in de stadsverwarmingstunnels gefilmd.
Zeer aangrijpend. Ik ben er echt door van slag af. Een bloedhete stinkende ruimte van 2,5 bij 2,5m waar (echt) 28 kid overnachten.
Niet van deze welreld, maar toch wel.
Well, now we can keep in touch.
CU
Robin

Joke schreef op 18-02-2004 00:08:

Lieve taar,

Nu je weg ben naar Russland, wou ik je even feliciteren met je Emiel, 30 jaar is niet niks.

Knuffel Joke (en Ludo) tot gauw.

Jodie schreef op 16-02-2004 16:29:

Hi zussie..

Gaat wel lekker daar hè!!

Nou, zoals Sugette al zegt... bij ons ook...helemaal zin in de wintersport..

Geniet er nog ff van, voor je het weet zit je weer hier...

Kus je lieftallige zus...

sugette schreef op 15-02-2004 16:04:

en je krijgt natuurlijk dikke smakkerd en huggies van Jaap!!

tot gauw:0)

sugette schreef op 15-02-2004 16:03:

Haa die Taar,

Ik dacht moest maar weer eens een mailtje die kant opsturen....
Leuk dat je Nederladers tegen komt in het verre oosten, zit het reizigersbloed toch in de Nederlandse aderen.

Je zit nu in de treinreis naar Rusland, en je hebt het behoorlijk naar je zin lees ik.

Wij bereiden ons lekker voor op de wintersport en nog ffies en dan zien je weer!!
Veel plezier met de treinries, ook al is het lichaamlijk vermoeiend en voor het oog strelend.

dikke kus van Sugette

Erica schreef op 12-02-2004 21:25:

Hoi Taar,
Wat is het weer een leuk verhaal om te lezen!
Leuke dingen passeren je pad.
Geniet er van!!

GR Erik-a

Emiel schreef op 11-02-2004 13:37:

Ha treinentillertje,
Goeie trip! Lijkt me te gek om te zien hoe dat project in z'n werk gaat met die koolzaadteelt. Tof dat die gasten daar werken!

Beijing (voor de derde keer) - 09-02-2004 16:36

6, 7, 8 en 9 februari (vrijdag, zaterdag, zondag en maandag)

Relaxen

En nu ga ik helemaal niets doen! Eerst bijslapen van mijn veel te snelle en vermoeiende reisstijl en Ellen bellen (ontmoet in Lijang en woonachtig in Beijing) om eens flink te gaan stappen!
Zo gezegd zo gedaan en heb lekker voor een eurootje per glas gin-tonic zitten zuipen. Dan naar de disco waar een chinees tevergeefse pogingen doet om mij aan de haak te slaan. (Ik: heb al een vriendje. Hij: we kunnen toch vrienden zijn. Ik: ik heb al genoeg vrienden. ;-)) Haha lollig hoor.
Zaterdag lekker shoppen. Ellen in actie gezien met afdingen. Ze is echt goed. Een spijkerbroek en jasje voor maar 170 yuan (17 euro). Tja dat zijn tenminste prijzen! Ik heb nog een heleboel CD's gekocht! Lekker goedkoop! Dus ik heb mezelf 's avonds getrakteerd op een biefstuk met aardappelen en een corona. Heerlijk! Dan een spontaan feestje bij Ellen thuis. Mijn eerste feestje in een echt huis! Echt heerlijk! En het was heel gezellig. Flessen rode wijn gezopen en heel laat gemaakt. Superavondje!
Zondag weer effe cultureel gedaan: Summer Palace. Ik dacht loop wel even om het meer heen. Not! (ik met afstanden..zucht )Duurde ruim 2 uur. Aan de andere kant: lekker sportief! En het was een mooie wandeling! 's Avonds nog naar een voortstelling van chinese acrobaten geweest. A la circus du soleil. Erg leuk. Beetje jammer dat ze clowns hadden die hulp van het publiek nodig hadden. En ja hoor: Tara was weer de lul. Maar alleen omdat degene voor me had geweigerd. Tja en ik houd er niet van om tweede keus te zijn, dus jammer maar helaas. Ik ben mooi blijven zitten! Haha Zelfs toen het hele publiek begon te klappen om me te motiveren. Best knap van mezelf om onder die sociale druk gewoon 'nee' te zeggen. Toch?
Vandaag de laatste dingen geregeld voor mijn reis met de transsib. O ja en om mijn bezoek aan Beijing compleet te maken kon ik er niet onderuit om de beroemde Beijing Duck te proberen. Ik moet zeggen: erg lekker!
Was best geinig: je hebt een eend, wat groente, een pannekoek en zo'n 10 serveersters die je met alles helpen. Er stond er eentje continu aan mijn zij om mijn biertje bij te vullen, mijn thee in te schenken, mijn pannekoek te rollen etc. Wat een luxe!
En dan nu: slapen! Ik moet nl om 6.00 op; mijn trein halen...

geen reacties (reageer)

Reacties

Harbin - 09-02-2004 16:17

Donderdag 5 februari

Overleefd!!

Een erg gezellige treinavond gehad. Ik ben ondervraagd door twee meisjes van 8 en 9 jaar oud die een wedstrijd engels spreken hadden gewonnen. Nou ja een derde plaats hadden bemachtigd. Zodra ze door hadden dat ik er was, gingen ze op onderzoek uit.. Wat is je lievelingskleur? Wat is je lievingseten? Waar woon je? Wat is de naam van je moeder? Hoe oud ben je? En dat ging zo een uur door. Erg grappig!
Aangekomen in Harbin meteen naar het loket gerend om een kaartje terug te bemachtigen. Van het weekend is het nl weer superdruk omdat maandag de scholen weer beginnen en dus de studentjes naar huis gaan. En slecht nieuws: alleen hard-seats voor de komende dagen. En no way dat ik 12 uur lang op een harde stoel ga zitten. Komt ook nog bijkijken dat daar de chinezen zitten die helemaal niets te makken hebben en dus ook niets gewend zijn. Ik zie ze nu al staren! Maar ik heb mazzel: ik kan dezelfde avond met een hard-sleeper weer terug..de derde nacht in de trein..Wel jammer want ik was graag een dagje langer in Harbin gebleven, maar helaas.
Eerst op zoek naar een ontbijttentje. Heerlijk ontbeten en een plan gemaakt wat ik wil doen. Eerst naar de Russische Cathedraal. Kost wat moeite om het te vinden, maar dan heb je ook wat! echt supermooi gebouw en ik kom al helemaal in de stemming voor Rusland. (Al is het ook vanwege de kou: - 16 graden!!!!!)
Hier krijg ik al mijn eerste ijssculpturen te zien: groter dan ik en supergaaf! Ik zie een konijn, aap, draak en ga zo maar door. Prachtig!
Dan op naar het park waar het ijsfestival gehouden wordt. En gaaf dat ik het vind! Ze hebben een complete kerk van ijsblokken gebouwd! Ik zie de Big Ben, een raketlanceerplatform, allerlei figuren (vogels, mensen) en zelfs een gebouw met verschillende verdiepingen. Echt supertof! Kan niet anders zeggen! Ik heb zelfs een heel fotorolletje vol geschoten.
Vervolgens lunch: meer om op te warmen dan om te eten. Lekker russische soep!
Dan op naar de bevroren rivier. Lijkt me lollig om naar de overkant te lopen.
En wat blijkt? Ze hebben zelfs een 15 meter hoge glijbaan gemaakt van ijsblokken (hadden ze ook in het park, maar die was veel kleiner..al gleed ie wel goed ;-)). En je raadt het al? Kaartje gekocht en glijden maar!! Gaaf man! En hard dat je gaat! Echt leuk!
Aan de overkant naar het sneeuwpark. Hetzelfgde principe als met ijs alleen dan met sneeuw. En weer kan ik mijn ogen niet geloven? Een complete kar met draken en mensen van -ik geloof- 30 meter lang en 7 meter hoog. Onvoorstelbaar! Zo kom ik nog meer van die enorme dingen tegen. Supermooi!
Om warm te blijven eet ik nog een soort warme aardappel. Is te doen, maar erg zoet en ik gebruik hem meer als handenverwarmer.
Het is vandaag de laatste dag van het spring festival en overal, maar dan ook overal, is er vuurwerk. Vanaf het begin dat ik aankwam tot ik wegging: vuurwerk. Lekker knallen! Ze vinden het vooral top wanneer er 4 tot 5 matten liggen, waarvan het uiteinde niet helemaal uitgerold is. Geeft een mooie explosie! ;-)
Dan is het voor mij weer tijd om te vertrekken. Jammer want het is een erg leuke stad. Veel leuke mensen ontmoet die allemaal graag engels op je willen uitproberen.
Het wordt voorspelbaar...weer bijna de trein gemist. Eerst omdat ik verkeerd was gelopen en ik te eigenwijs ben om dezelfde weg terug te lopen (ben geen toerist!). Oplossing: taxi. Alleen toen ik op het stadion aangekomen was, kon ik mijn sleutel van mijn bagage nergens vinden. KUT! En die mensen deden moeilijk. Ik had nog maar 10 minuten en ik maar aanwijzen 'verloren' en 'sleutel'. Uiteindelijk hadden ze me door en hoefde ik zelfs niet te betalen voor een nieuwe sleutel. Aardige, maar langzame mensen! ..
In de trein is het weer beregezellig. Ik ontmoet twee studenten die engels studeren en nog een meisje die goed engels sprak. Allemaal zwaar verbaasd dat ik alleen reis en daar erge bewondering voor hebben. Vooral omdat ik geen chinees spreek. Mijn phraseboek engels-chinees is dan leuk om te laten zien. Ze moeten er altijd er om lachen. En proberen mij dan om de chinese zinnen uit te laten spreken. Jaja heel hilarisch! Maar gezellig en je hebt wat om over te praten. Voor nu welterusten! (ben blij als ik morgen weer kan douchen..)

geen reacties (reageer)