

Ah ja Momo's weblog...als ze hem nou wat beter zou bij houden al gaat het de laatste tijd weer best goed ....maar goed...dit houd de spanning er een beetje in he?
Eigenlijk heet ik uiteraard gewoon Monique, maar wordt al zooo lang door een flink aantal mensen Momo, Mo of Moon genoemd, dat het een beetje een begrip geworden is....en een begrip? Ach een "begrip" kan best een weblog hebben toch? ;-)





@ kassa Carré...."Hallo wij staan op de gastenlijst".....(hoe leuk is dat om een keer te zeggen) en vandaag konden we het zeggen want we stónden ook echt op de gastenlijst van Carre (snap je het nu niet? lees dan effe 2 berichtjes hieronder)
En zo zaten we in de foyer met onze kaartjes waar met dikke letters "genodigde" op stond gedrukt.
Stiekem beetje nieuwsgierige kriebels of ons ingezonden column ook echt door hen gezongen zou worden.
Terwijl wij aan een tafeltje zaten, kwam een blonde vrouw onze kant op. Net voordat ik haar met een enthousiast "Heeej" wilde begroeten, bedacht ik mij dat ík háár wel kende, maar zij mij niet. Aangenomen dan dat "Linda de Mol" mijn blogjes (of mag ik dit ook wel columns noemen) niet leest.
Zo die avond nog meer BN-ers gespot (al was dat met name NA de voorstelling in de Foyer) Maar goed hier even het rijtje. Linda de Mol dus, Karin Bloemen, Bastiaan Ragas, Leopold Witte (Evert Lodewijkx van Gooische vrouwen), Geert Lageveen ( acteur en o.a regisseur van V&K) en nog een vrouw, die we wel denken te kennen maar geen idee van een naam hebben.
Maar deze info ter zijde.....Nu komt het
We zaten in het "genodigden" gedeelte. We zaten vlak voor het gezin van Richard Kemper ontdekte ik na een poosje, en zo te zien en aan reacties te zien zaten er aardig wat bekenden en familie van het duo in "ons vak"
De show begon, en was weer super. Carre is dan wel heel speciaal hoor, wat een mooie zaal! Fantastisch!
Weer erg gelachen en echt genoten. Ondertussen liep de spanning natuurlijk wel een beetje op (lees...best erg) Als laatste nummer zou de speciale versie van "Volkomen Kut" komen geschreven door luisteraars van 3fm (en mensen die op de site van V&K kijken duh)
Ze begonnen.....oe....zouden ze zouden ze? nee helaas. Ons column zat er niet bij...Best een beetje zuur.....(weet nu hoe AL die oscar verliezers zich voelen ;-))
Nee toegegeven het was super leuk geweest....maar niet getreurd...we wáren genomineerd...we stónden op de gastenlijst van Carré én we hebben genoten van wederom een harstikke leuke show....Nog even een drankje gedaan in de foyer. We hebben ze daar nog wel gezien hoor, maar zoals gezegd waren er veel familie en bekenden....laat ze daar maar lekker mee kleppen (en bovendien zag ik de bui alweer hangen van een hakkelende conversatie van mijn kant)
O ja natuurlijk om af te sluiten
Ons ingezonden Column (het programma heet "We moeten praten" dit wordt op de site e.d nogal eens afgekort als WMP)
Heb je net WMP gezien
En signeren ze nadien
Je denkt een leuk gesprek
Je hebt normaal een vlotte bek
Nu klap je dicht en sta je echt voor schut..
Denk dan soms is het leven echt volkomen kut.
Filmpje hieronder is van de orginele versie!
geen reacties (reageer)
Veldhuis en Kemper in Carre en wij zijn erbij!
geen reacties (reageer)
V&K (veldhuis en kemper) is hot op het moment in huize Mo. met net nog een show een paar weken geleden achter de kiezen en de liedjes die met enige regelmaat uit mijn boxen klinken.
Nu zingen de heren als slotnummer van hun show het lied "volkomen kut" (excusez moi) Op de woensdag nemen ze altijd een speciale versie op voor het daar aanwezige publiek en voor de luisteraars van Giel Beelen bij 3 fm de volgende ochtend "het volkomen column" Hierin de laatste nieuwsfeiten, gebeurtenissen van de afgelopen weken enz.
Nu zijn de heren inmiddels na versie of 50 wel klaar met deze actie en schreven ze het volgende op hun site.
Op 28 mei stoppen we in Carré met de Volkomen Kut Column voor Giel op 3FM. We hebben er dan bijna 50 gemaakt en vinden dat je met dit soort dingen beter een jaar te vroeg dan één dag te laat moet stoppen. Maar dat doen we niet zomaar! Want vanaf nu kan je je eigen Volkomen Kut couplet naar Giel sturen via redactiegiel@vara.nl. Wat heb je meegemaakt, wat was voor jou nou echt Volkomen Kut? Kortom: leef je uit! De 4 beste, grappigste, indrukwekkendste of mooiste coupletten krijgen elke week 2 kaarten voor de Carrévoorstellingen. De beste 6 coupletten van alle inzendingen vormen samen weer de allerlaatste officiële Volkomen Kut Column die we in jou bijzijn op 27/28 mei spelen in Carré!
Leuk idee, zo vonden Liza en ik in onze vakantie. En zo schreven wij op een avondje een column. Onze gaat over die keer dat wij samen bij veldhuis en kemper waren en ik aan het einde bij het signeren van de cd's nog graag wilde zeggen hoe leuk ik het had gevonden. Puntje bij paaltje kwam er niet meer uit dan een hakkelend "ja...dank je wel eh super" (zie blog van 29 maart dit jaar) * zucht* Liza had ook een keer zoiets meegemaakt bij Sara Kroos. De connectie was gelegd....en binnen en wip stonden de woorden op papier. Na de vakantie ingezonden.....in de stellige veronderstelling er nooit meer wat van te horen.....tot ik 6 dagen later het onderstaande berichtje zag....Hoe stil kan je hart staan bij het lezen van je eigen naam?
De mail kwam van mijn adres en vandaar dat alleen mijn naam genoemd werd....maar denk er dus ook even heel hard Liza bij!
Klik op de link voor een geluidsfragment (hier wordt niet ons stukje gezongen hoor....maar.... nou ja je hoort het wel)
klik op het fragment van Apeldoorn (week 20)
http://www.veldhuisenkemper.nl/downloads.php?vol=2010
geen reacties (reageer)
Ik heb de smaak helemaal te pakken nu......om maar met de meeste foute opmerkingen te starten "cabaret is zó mijn ding" Ben al jaren erg gek van cabaret, maar tot nu toe vaak via dvd's. Brigitte Kaandorp en Veldhuis en Kemper in het echt gezien, maar er zijn er nog velen welke ik ook graag in het echt zou willen aanshouwen....(dat zeg ik dan wel weer netjes)
Zondag de 16e speelde Marc Marie in de Amersfoortste schouwburg. De show was bijna volledig uitverkocht op wat "slecht zicht plekken"
Toch maar proberen hoe slecht slecht is, dacht ik, en zo zat ik die avond op het eerste balkon achterste rij....met halverwege mijn beeld het bovenhangende balkon en tussendoor het podium. Nu kan je idd niet alles zien, maar Marc Marie is niet zo groot en springt doorgaans ook geen 5 meter de lucht in, dus slecht zicht viel best mee. Ik mer daar wel even bij op dat uw schrijfster zelf ook een ukkie is en daardoor misschien wat minder last had van die betonnen balkon bak vlak boven je hoofd....maar goed
Marc marie was super. Hij is van zichzelf al grappig en dan heb ik het niet eens zo over zijn stem, zijn kop zijn lijf....Hij straalt het uit.
De show zat echt goed in elkaar. Hij vertelde veel over zijn tafelheerschap bij het programma "De wereld draait door" en over het programma "Marc marie in het wild" waar hij met een survival expert 4 weken door Kenia is getrokken. Hylarisch!
Nou goed ook voor deze weer!
Komt dat zien!
geen reacties (reageer)
Jemig wat ben jij bruin
He Neger!
Hi, Goh vakantie gehad?
Je bent echt vies bruin
Wordt je altijd zo snel bruin - Eh nee eigenlijk nooit - Oh mm nou...
Je bent zelfs beetje oranje bruin
Wortel!
Oh vies bruin kleurtje hoor
Doe niet zo aso bruin!!!
Na nog tig van deze opmerkingen door collega's en vrienden...kwam collegaatje Anne naar mij toe.....Weet je Mo? eigenlijk zijn we gewoon jaloers ;-)!!!
geen reacties (reageer)
Van 7 tot 14 mei met vriendinnetje Liza op vakantie geweest naar Turkijke.
We hebben het super gehad. Nadat we eerst een nachtje in een of ander kakkineus hotel moesten slapen door een overboeking, kwamen we dan de 8e daadwerkelijk aan op ons Ressort. All inclusive (te herkennen aan de prachtige elegante plastich bandjes om je pols) en van vele gemakken voorzien....zonnetje erbij...mij hoor je niet de komende dagen.
We zaten in Eftalia Village in het Turkse Turklur (ja giechel maar even dat doet tot nu toe iedereen bij die naam)
Onze kamer was prima in orde, en op de bedden kon je zelfs normaal liggen zonder een pittige hernia te ontwikkelen of direct doorboord te worden door een iets te opgewekte springveer. We zaten lekker dicht bij het zwembad en hebben daar dan ook vele uurtjes vertoeft.
Op een zonnebedje, insmeren die handel, af en toe draaien en een beetje in de gaten houden of we niet TE rood zouden uitslaan....dit laatste schoot er een beetje bij in....;-)
Via een tunnel of brug, liep je vanaf het ressort zo het strand op....als je je dan na een flinke voetmassage door de kiezels en keien had geworsteld dobberden we op ons luchtbedje lekker op de.....nou ja dat water bij Turkije...het was zout.....;-)
Daarna weer even afspoelen in het "gewone" zwembad en weer opdrogen in de zon.....zonnen, zwemmen, zonnen, eten, zonnen, zwemmen, zonnen, enz....pittige dagen dus.
Nu was het ook onze intentie om even een heerlijke niks vakantie te hebben....vitamine D op doen, en ons verder even helemaal nergens zorgen om te maken. Dat is best aardig gelukt!
Het eten was meer dan voldoende voorradig, vele schalen met salades, diverse soorten pasta's, aardappel kroketjes, patatjes, broden enz enz...
Het toetjes buffet zag er helemaal overheerlijk uit! Enorme taarten, kleine cake-jes, koekjes name it! super allemaal....ze smaakten alleen naar natte krant....hahaha ;-)
Tussendoor hebben we nog een hammam gedaan in een of ander achter de heuvels liggend vaag "Turkisch Bath" We werden in het Duits van hokje naar hokje gedirigeerd en vooral tijdens de hammam zelf, kon er van de in bermuda gestoken mannen die onze dode vellen moesten verwijderen, geen glimlachje vanaf....enkel bevelen als umdrehen, sitsen of stehen deed verandering brengen in zijn o zo starre gezicht.
Maar goed....Na de hammam een massage. Een vrouwtje van een ruime kop kleiner dan ik (dus dat is best heel klein) ontving mij in een kamertje met een blauw plastic massagetafel....ze wees (dacht ik) naar mijn verbrande schouders, en zei wat ik het Turks. Nu is mijn Turks ook niet meer wat het nooit geweest is, dus knikte ik maar vriendelijk.
Voor ik er erg in had trok ze beide bandjes van mijn badpak naar beneden tot net voorbij mijn heupen......Eh das opzich dan best wel direct! ze prikte in mijn zij, en wees op de tafel....nou goed, die nonverbale communicatie begreep ik dan wel weer.
!!!My god!!!
Laat ik het zo zeggen...ze had een nogal krachtige greep, ik geloof dat ik haar vingers nu nog in mijn rug heb staan. Terwijl ik aan alle kanten probeerde duidelijk te maken dat het wel zachter mocht...(=handgebaren, want uiteraard geen idee wat zachter in het Turks is) ging ze vrolijk door mijn spieren tot hun onaangeroerde kernen te bereiken.....Jullie kennen vast wel zo'n gat in zo'n tafel waar je met je gezicht in ligt?...nou die ring heeft denk ik nog 3 dagen in mijn gezicht gezeten ;-)
Na een 10 minuten moest ik mij weer omdraaien (lees: weer een vinger in je zij) 10 minuten later was het voorbij....
Een andere dag nog een stadje in de buurt bezocht (Konakli) Iedereen klets je naar binnen en overal, "a special price for you"
Alle winkels verkopen nagenoeg hetzelfde. Alles van de duurste en bekendste "merken"....voor een paar euro heb je al een shirt van Dolce en Gabanna of spuit je een exclusief luchtje in je nek van Dior. Allemaal "real real real" ja m'n neus;-) ....Maar goed....ook wij hebben wel wat spulletjes aangeschaft...zo heb ik nu een prachtige PRADA tas voor een luttele 15 euro en een RAYBAN zonnebril voor maar 7 euro (na keiharde onderhandelingen...dat dan wel)
Maar goed, verder een heerlijke en vooral ontspannen vakantie gehad. Lekker bijgekleurd en vooral gedaan waar we zelf zin in hadden.
Woehoe!!!!! Het was SUPER!!!
Als iemand goed piano kan spelen, win je meteen punten! Super vind ik het als iemand lied na lied met het grootste gemak (zo lijkt het in elk geval) een piano bespeeld!
Nu heb ik zelf vroeger jaren muziekles gehad, maar mijn wild gekoesterde droom om dwarsfluit te kunnen spelen, was snel vervlogen toen ik een draak van een docente kreeg. Ik vond er al snel (vind 2 jaar dan nog best lang trouwens) geen klap meer aan en de fluit verdween voorgoed in zijn blauw fluwelen doosje.
Het notenschrift kende ik inmiddels wel, en dat kwam nog wel eens goed uit.
Eigenlijk wilde ik al een poosje piano leren spelen. Maar ja....de lessen zijn shrikbarend duur en waar haal ik zo 123 een piano vandaan...punt 3 ben ik vegezeld van boven,onder en zij buren en ik weet nou niet of ze mijn gepingel nou enorm zouden waarderen. Er vanuit gaande dat ik niet over dát unieke talent zou beschikken en binnen enkele dagen het hele ouvre van queen en kornuiten zou beheersen.
Nu bleek mijn zuslief een keyboard over te hebben. Na wat heen en weer bellen kon mijn oom die wel voor mij meebrengen en zo had ik een paar weekjes later een keyboard staan. er zitten nog 99 andere instrumenten op, maar die laat ik lekker onder hun knopje zitten....gewoon piano....dat is genoeg...Na wat uitleggen over mollen en kruizen (waar zit wie en waarom is het soms dezelfde toets?) ben ik nu druk aan het oefenen. Ik stort mij momenteel op 1 liedje..denk dat de buren en buitenwerklui het liedje inmiddels ook van achter naar voor kennen.
Momenteel is het alleen nog de melodielijn. Het 2 handig systeem beperkt zich momenteel nog tot 1 of 2 vingers van de andere hand als de afstand tussen de toetsen te groot is.
Er is een online pianocursus....wie weet waag ik mij daar eens aan....tot die tijd.....
Vooral die fotot erbij, die doet 't 'm! :)
Ja ook ik ben er aan begonnen. Twitter....en ik kan zeggen...helemaal leuk!
Jaartje geleden al een profiel aangemaakt, maar nooit wat mee gedaan. Sinds een half jaartje af en toe eens gluren en de laatste maanden, hoort het bij mijn dagelijkse ritueel.
Zo volg ik de tweets van een heel aantal cabaratiers, columniste en een aantal "he jou ken ik echt" vrienden. Heb de slag inmiddels aardig te pakken. Ik waak er voor om compleet zinloze dingen te vermelden als "even boodschappen doen" "ben weer terug van boodschappen doen, het was druk"
De tweets die ik post zijn een beetje mini- momo- blogjes...als het lukt met een beetje humor...De bijzondere dingen vermeld ik, dus niet wat mijn wc bezoek zojuist heeft opgeleverd of dat ik reclamefoldertjes heb doorgespit. Dat de bus net voorbij kwam of dat mijn bovenburen voor de zoveelste keer weer het kal van het plafond wippen.
Nu moet je ook niet denken dat al mijn tweets zo hoogdravend zijn hoor....ik ben nou niet altijd in een mega creatieve bui.
geen reacties (reageer)
voor het eerst sinds mijn weblog....niet eens op mijn verjaardag zelf een berichtje gepost....en dat terwijl dit jaar toch een jubileum was....!
30 jaar!!!
Beetje au, dat wel....vooral ook omdat werkelijk IEDEREEN het zegt!
Maar goed, de dag zelf met een vriendinnetje de sauna ingedoken, lekker relaxed poedelen en bubbelen.
's avond was er nog een klapper te maken! Al langere tijd wist ik dat Veldhuis en Kemper op 21 april zouden spelen in theater de Spiegel in Zwolle (voor de niet bekenden...mijn geboorte stad en tevens woonplaats van mijn ouders) Stiekem al een paar keer gekeken voor kaartjes...wel wat losse plekken maar geen meerdere bij elkaar. mmm Maar goed....ik ben wel echt jarig die dag...een jubileum ook nog eens en ze spelen in mijn geboortestad.....en stiekem wilde ik ze best nog een keertje zien. Toen ik vervolgens op twitter las dat die dag ook nog eens de televisieopnames zouden zijn, was het bekeken.....Mo zou erheen...hoe dan ook. Het kan toch niet zo zijn dat ik later die dvd koop en dat er staat "opgenomen op 21 april 2010 te Zwolle" en dat ik er dan niet bij ben geweest.....Eigenlijk snap ik trouwens niet dat de heren mij niet persoonlijk hebben uitgenodigd ;-) maar goed het is ze vergeven...ik zat met moeders in de zaal. Weer mega genoten. Ook nu toch weer "nieuwe" stukjes gehoord en in mijzelf lekker (nier hoorbaar) meegezongen met de liedjes. Super!
Het weekend daarna verjaardag voor familie en vrienden. Ik had samen met een moeder van mijn werk een taart gemaakt. Het is een theatertaart geworden.
Zonde om hem aan te snijden....maar hij was heeeeeeerlijk.....
Nou goed zo was mijn dertigers feest. Ik ben het doorgekomen en het deed eigenlijk niet eens echt zeer ;-)
geen reacties (reageer)
mijn laatste dag als twintiger....morgen hoor ik bij de club van de grote 3!
iemand tips?
Lijdzaam ondergaan is het beste. Je kunt er voor wegrennen, maar uiteindelijk haalt het je altijd in ;-)
http://ditisjack.blogspot.com

