11-08-2008 20:26

Plaat.

Wat een plaat, wat een clip.

Meer moet dat niet zijn.

geen reacties (reageer)

14-05-2008 15:49

Catalina Movrad

Een paar weken geleden, ergens in Beveren. Ik rij enigzins nerveus een oprit op. Ik stap uit, klaar om naar de deur te gaan. Nog voor ik er raak zwaait de garage reeds open. Ik blijf wat verbijsterd staan, tot ik haar zie. En ineens heb ik er ook nog een stem bij. Bij Catalina Movrad.

Augustus was het, denk ik. Ik hier in Oost-Vlaanderen, zij in Antwerpen. Allebei online op een profielensite. Ineens zie ik dat ze zegt dat ze vrolijk is, maar niet weet waarom. Ik reageer droog dat dat natuurlijk komt doordat ik online ben. En zo beginnen we te zeveren. En raar genoeg, dat blijft duren, dag na dag. En dat zeveren blijft, maar langzaamaan groeien daar ook ernstige gesprekken uit. Die over vanalles gaan, maar goed aanvoelen. Movrad veranderde van een kennis naar een vriendin. En dan nog naar zo eentje die je je laatste cent zou toevertrouwen. Zo eentje die dingen van je weet die heel weinig anderen weten.

Die dag in april hebben we een lange autorit gehad. Onderweg hebben we veel gepraat, en daar ter plaatste gewandeld, gezeten, gegeten. Maar vooral gepraat. Maar toch voelde het voor mij wat onwennig. Niet dat ik haar niet vertrouw, maar gewoon, die extra dimensie voelde raar aan. Daarom wou ik die grens ook overwinnen, en haar nog zien.

Nu maandag ben ik haar gaan ophalen, en zijn we op de tram gesprongen richting Antwerpen. Op het programma stond de Sinksenfoor. Uiteindelijk is het bij de kaaien en een McFLurry gebleven. En veel praten. En deze keer echt los. Allebei, honderduit. Over simpele dingen, maar ook enorm ernstig. En gewoon, elkaar begrijpen.

In het terugkeren nog eens gestopt in een park, waar ik me languit in het frisse gras kon neervleien. Daar besefte ik het enorm goed: ze is identiek aan mij. Zelfde gedachten, om hetzelfde kunnen lachen, dezelfde plannen (parken en zomeravonden, blote voeten en strand,...). Maar voornamelijk: samen kunnen zwijgen.

Niet dat ik er ooit aan twijfelde, maar ik ben het nu nog meer zeker: Catalina Movrad is een supervriendin.

1 Reactie (reageer)

18-04-2008 10:39

Ergernissen

Oké, lang geleden. Geen uitleg daarvoor, sorry. Maar hey, ik ben er. En ik ga zagen, maat!

Dingen die me irriteren, waar ik me de laatste tijd aan erger. Positiviteit troef hier jongens.

- Er zijn blijkbaar mensen die het leuk vinden geld af te troggelen van anderen. En dan spreken we niet van 5 euro.
Ik kocht kaartjes voor Pinkpop op het internet. Veel heen-en-weer mailen leverde een tamelijk vertrouwelijk beeld op. Ik had een naam, adres en rekeningnummer. Ik heb zelfs Postbank gebeld, en die vent zei dat het best te betrouwen was. Niet dus. 300 euro opgelicht, en klacht indienen bij de flikken in Holland bleek ook al geen sinecure. Ik heb mails, klachtenbrieven en faxen verstuurd, en nu moet ik wachten.
Tenzij iemand Caressa Damstra kent. Die moet ergens in Leeuwarden wonen. Als je ze kent of tegenkomt: neem ze 300 euro af en sla ze daarna keihard op haar muil. Zeg dat ge mocht van mij.

- Mijn Restaurant. De reeks op vtm volg ik met veel plezier. Ik heb indertijd ook de Australische reeks gezien op Vitaya.
Maar mens, wat erger ik me aan Ghislaine. Dat mens is echt ziekelijk jaloers en dom. En het ergste vanal: ze denkt dat ze de beste en slimste van heel den hoop is. Als ge al niet kunt faken dat ge met uw goesting een zaak openhoudt, stop je er beter mee.
Mijn advies: kampvuur in het midden van de zaal. Appel in haar mond, stok door haar gat. En draaien aan dat wieleken!

- Wegenwerken. Overal smijten ze tegelijk de banen open. Bon, dat moet wel eens, geen probleem. Dat ze daarvoor de verkeerssituatie moeten aanpassen, ook volledig akkoord.
Maar als er een wegversmalling is, waarom moeten Belgen dan per se van drie kilometer daarvoor al gaan staan aanschuiven op het rechtse rijvak? Terwijl het linkse potteleeg blijft? Moesten we nu de twee rijvakken eens gebruiken tot aan de werkelijke versmalling, en daar ritsen? Man, die file zou den helft korter zijn, en veel vlotter verlopen?
Maar nee, dat blijkt niet te kunnen. We moeten allemaal rechts aanschuiven. En als er zich iemand op het linkse vak durft te vertonen, dan is er vast en zeker één of andere fucker (vaak camionchauffeurs, die trouwens niet op dat vak mogen) die zich ervoor moet schieten en aan het slakkengangetje van de file moet voortbewegen. Om te tonen dat hij de man is, de man die de anderen toont hoe het moet. Dwoazent.

Damn, ik word oud :-) Maar het moest eruit. Voor de rest heb ik echt wel een positief leven, met allerlei leuke dingen, wees gerust.

En voor Sharon: 3 video's graag. DRIE.

2 Reacties (reageer)

14-02-2008 10:26

Inspiratieloos.

Ik ben terug van reis. Fot's wolgen nog wel ooit, denk ik.

Tot die tijd: een fiewmken.

2 Reacties (reageer)

01-02-2008 09:50

Auf Wiedersehen

Dat ik eens zal zwaaien.

Tot volgende week!

1 Reactie (reageer)

30-01-2008 09:58

Muziekskens

Via Tomadde een leuk en origineel muziekquizken tegengekomen. Momenteel heeft hij 35, ik maar een 20-tal.

Help.

geen reacties (reageer)

25-01-2008 09:50

Nonkel Hooch²

Kwart voor vier was het vannacht, toen de telefoon ging.

Meestal zijn nachtelijke telefoons voor mijn vader, als die van dienst is. Maar mijn pa is op reis, dus dan is het meestal slecht nieuws. Nu niet. We waren er stiekem al een week op het wachten. En vannacht was het eindelijk zover.

Vannacht geboren, na een zeer vlotte en snelle bevalling: Dauwe. Hij weegt 3,8 kg, da's alles wat ik al weet. Maar dat het gezond is enal.

EN DAT IK VOOR DE TWEEDE KEER NONKEL BEN GEDOMME :-)

2 Reacties (reageer)

25-01-2008 09:47

Geen mens.

Geen mens kan het snappen.

Hoe iemand op zo'n korte tijd kan uitgroeien tot zo'n baak van vertrouwen. Hoe iemand zoveel kan betekenen voor een ander. Hoe graag je iemand kan gaan zien op die periode.

Dankjewel Hil, om er te zijn.

geen reacties (reageer)

17-01-2008 10:43

Eindelijk!

Bij gebrek aan inspiratie blijft dat hier ferm leeg, de laatste tijd.Ik krijg daar klachten over. Van mijn trouwste (en wellicht ook enige, maar dat vergeet ik even) fan Sharon, die eist dat ik schrijf.Een verzameling kleine dingen die me opvallen dan maar.

- Mijn schoonzuster & mijn broer staan op het punt om er een tweede zoon bij te krijgen. Wendy loopt met een tonneke rond, en daar floept binnen dit en een week normaal een klein jongetje uit. Enkel de naam is nog geheim. Ik hoop stiekem op Kenji, om mijn broer daarna keihard te kunnen uitlachen en klacht in te dienen wegens officiële dommigheid.

- Die andere zoon, Jurre, wordt eind april 2 jaar. Hij is enorm actief in zijn spelen en mensen smeerlapperij aandoen. Hij spreekt wel nog niet. Alles is ‘mamama’. Behalve een tractor. Die is ‘brrrrr brrrrr’. Uiteraard. Maar waarom zou hij ook spreken? Hij kan alles uitleggen. En als je het niet begrijpt, neemt hij je wel mee, om het beter te tonen. En hij begrijpt ook alles wat je hem zegt of vraagt.

- De madam die eist dat ik schrijf, is zelf te bang om te schrijven. Ik had ze een uitnodiging gestuurd om hier wat neer te pennen, maar dat durft ze niet. Ze durft al niet meedoen aan de Pappenheimers ook met mij. Eigenlijk hou ik dan stiekem toch nog een beetje van haar. Omdat ze me weer een fantastische T-shirtsite doorgespeeld heeft, waar ik weer veel teveel geld aan ga hangen. Want ze let zelfs op de maten! Jos Bosmans zou zeggen: ‘Wa een waaf, doames en iereun’.

- De radio van het werk staat op Donio. Wat een klotezender is dat zeg. Hij heeft heel even op StuBru gestaan, en als compensatie even op 4FM. Maar telkens ik binnenkom, is hij achter mijn rug veranderd naar Donio. Ik wens de muzieksamensteller daar echt een opgieting van enkele liters olie en een nijpend (haha, nijpend, snapt ge) tekort aan Immodium. En dat hij dan David Van Ootegem onderkakt, want die zijn lollen zijn even belegen als een bol kaas die in de kelder blijven liggen is voor een paar jaar.

- Enige lichtpuntjes in Donio-land: Dave Peeters blijft een zalige stem, met grappige opmerkingen. Waarom ze die niet bij StuBru gehouden hebben.. Zijn Brussel Midi was een prachtig tussendoortje met soms fantastische gesprekken. Tweede lichtpuntje: vanaf volgende week zit Evy Gruyaert er terug. Je zou het niet zeggen, maar dat mens heeft radio in zich. Niet letterlijk, want anders zou er een antenne B100-gewijs uit haren frak schuiven. Maar ze heeft het in zich om spitsvondig te zijn, en da’s al veel tegenwoordig.Zet haar en Dave maar eens samen op Stubru, en je zal een heel goede show krijgen, me dunkt.

- De reclames tegenwoordig op de radio zijn ook niet meer van dattum. Humo maakt originele spotjes, maar dan krijg je zoiets als ‘De raad van Amélie’, waar een vrouwmensch met een veel te schone naam praat met hoge piefen van allerlei bedrijven. En dat moet dan overkomen als spontaan, maar het is even slecht gespeeld als de gemiddelde aflevering van die Spaanse/Argentijnse/Weet-ik-veel-welk-buitenlandse soap op Vitaya. En als je die nog niet gezien hebt tijdens het zappen: prijs uzelf gelukkig, en vermijd het. Echt, of je krijgt spontaan een indigestie.

- Hoe goed kan je iemand leren kennen en vertrouwen op korte tijd? Heel goed, zo blijkt. Een paar weken terug beginnen praten met Hilke, en sindsdien het gevoel dat ik ze zo al mijn geld zou kunnen toevertrouwen, en dat ze het misschien met winst zou teruggeven. Niet dat ik al mijn geld ga geven, maar toch. Raar eigenlijk, dat een ‘onbekende’ ineens zo vertrouwd kan worden. Maar wel heel fijn.

- En u?

2 Reacties (reageer)