Klundert, 24-08-2004, Nederland - 24-08-2004 11:31

Terug thuis

gewoon weer gewoon

We zijn alweer eventjes thuis, vanaf vrijdag om precies te zijn, maar echt zin om het laatste stukje op de site te zetten had ik ook niet. Dit is echt de afsluiting van onze reis.
Nog even de gebeurtenissen van de laatste week, want dat is handig voor het dagboek.
In Oosterijk zijn we bijna weggeblazen door vreselijk noodweer, gelukkig was dit maar een paar uur, maar het weer was lekker bezich. De tent ging bijna de lucht in door de wind en onze spullen werden zeiknat. De volgende ochtend was het gelukkig droog en buiten enkele regenbuitjes hebben tot aan huis redelijk goed weer gehad.
Vanaf Passau zijn we met boemeltreintjes door Duitsland naar Koblenz gegaan. Dit ticket was maar 36 euro voor maximaal 5 personen met fietsen. Geen geld dus en de boemeltreintjes die we dachten te hebben waren nog redelijk snel ook. Vanaf Koblenz zijn we langs de Rijn, weer lekker vlak, naar Nederland gefietst. We hebben nog even de Veluwe aangedaan, omdat we tijd overhadden. Nog even lekker vakantie vieren, voordat het echt afgelopen is. Op vrijdag hingen de slingers en de vlag in de tuin, er was een taart gebakken, en we werden hartelijk verwelkomt. Eventjes was het toch wel weer leuk, thuis zijn. Nu ben ik inmiddels weer gewent aan het 'saaie'Nederland en zou het liefste weer omkeren, helaas volgende week begint school weer.
Nu stopt dus deze weblog, iedereen bedankt voor de reacties, erg leuk om dat af en toe te lezen.
groetjes kus
Mar & Frank

geen reacties (reageer)

Grein, 11-08-2004, Oostenrijk - 11-08-2004 21:12

Lekker vlak

De fossielenroute

Alweer 2 dagen onderweg op de fiets. Van Wenen naar Passau over de Doneauroute. Lekker vlak allemaal, heeeeel erg veel fietsers (daar moesten we erg aan wennen), maar het meeste was het wennen aan de Westerse wereld, glad asvalt, mooie huizen en geen arme mensen.
Vanuit Constanta zijn we met de trein naar Boekarest gegaan, waar we 2 nachten op de camping hebben gestaan. Boekarest viel helaas een beetje tegen, veel flats, weinig mooie gebouwen(deze zijn helaas vernielt tijdens het communisme) We zijn hier dus maar 2 nachten gebleven en met de nachttrein naar Wenen gegaan. Het was een heel gedoe met de fietsen in de trein, want er was geen officiele bagagewagon. Verschrikkelijk afgezet, maar de fietsen mochten in de trein. In Wenen hebben we onze Oostenrijkse vrienden opgezocht, en logeerden we in een flat op loopafstand van het centrum. In de avond en nacht hebben we Wenen onveilig gemaakt in een paar duistere kroegjes.
Nu zitten we dus weer lekker op de camping tussen ongeveer 10 andere fietsers, je bent ineens niet meer speciaal en dat is wel even wennen. Het eerste wat weer opvalt is het geld, heel stom, maar alles lijkt in vergelijking met Roemenie zo ontzettend duur.
Wel is het heerlijk om lekker rustig over een geheel vlakke weg langs de Doneau te fietsen, dezelfde rivier als waar we in Roemenie in gezwommen hebben. Toch een soort van verband tussen het oosten en het westen.
Vanuit hier gaan we naar Passau, de Duiste grens over en met het goedkoopste treinticket(in het weekend heb je zoiets) richting Nederland. Dan nog het laatste stukje fietsen en we zijn helaas weer thuis.
groetjes kus Mar en Frank

3 Reacties (reageer)

Mamaia, 4-8-2004, Roemenie - 04-08-2004 16:26

final destination...

luieren aan het strand

Het zit erop! Na bijna 5 weken hebben we ons einddoel bereikt, de Zwarte Zee. Nu liggen we hier iedere dag aan het strand en vermaken ons in het verschrikkelijk toeristische Mamaia. Morgen gaan we beginnen aan de terugreis, met de trein richting Boekarest. We zijn hier nu twee dagen en de tegenstelling met de rest van Roemenie is enorm. De 'normale' Roemeen kan alleen maar dromen van de luxe hotels, restaurants en clubs. Eigenlijk was het voor ons, vooral de eerste dagen, heel erg wennen om weer in de 'westerse wereld' te zijn. Bijna iedereen spreekt Engels, geen kapotte wegen, geen kleine kapotte huisjes en geen arme mensen. Ja dubbel is het wel dat het eindpunt van onze reis zo luxe is, nadat we de rest van het land ook gezien hebben.

Nog even over de dagen voor het eindpunt. In Galati, een havenstad, hebben we ons pakketje opgehaald, het gedeelte van de brander. Prima aangekomen en nu kunnen we weer lekker zelf koken op ons eigen kookstel. De dag daarna zijn we naar Tulcea gereden, de poort van de Donau-Delta(een groot internationaal erkent natuurgebied). Hier hebben we op een gele boot geslapen, dit was een soort hotel en we moesten met een piepklein veerbootje overvaren, de fietsen pasten er maar net op. We hebben hier twee Oostenrijkse jongens ontmoet die ook met de fiets naar Constanta gingen. Samen met hen hebben we onze rustdag doorgebracht door een tocht met een 'pive-boot' door de Delta te maken. Dit was erg geslaagd en we zijn uitgenodigd om langs te komen in Wenen op de terugreis. Waarschijnlijk gaan we dit ook doen.
Naar Constanta/Mamaia wilden we eigenlijk in 2 dagen fietsen, maar omdat de camping aan de overkant van een meer lag(dit was een uur varen en de boot ging maar 3 keer per dag) zijn we doorgefietst......bijna 150km, over heuvels en af en toe vlak maar het was wel erg ver. Om 18.00 uur kwamen we aan, te moe om te vieren dat we er waren, dus hebben we besloten om wat langer te blijven, lekker relaxen!

Morgen vertrekken we dus met de trein naar Boekarest. Vanuit daar hebben we het nog niet helemaal zeker, maar zeer waarschijnlijk gaan we langs Wenen. Eigenlijk wilde ik nog zuidelijker gaan, maar vanwege de slechte voorbereiding en grote wegen langs de kust zien we daar toch maar vanaf. Vanaf Wenen fietsen we misschien nog een stuk van de Donau-route en vanaf daar.......I don't no!

Tot over een weekje of 2
groetjes kus Mar&Frank

5 Reacties (reageer)

Galati, 27-7-2004, Roemenie - 27-07-2004 17:11

achterop de pick-up truck

fietsen, fietsen, fietsen en af en toe wat anders

Nou hebben we zowaar alweer een internetcafe gevonden. Galati is dan ook een erg grote havenstad aan de Donau. Vandaaghebben we het eigenlijk heel erg rustig aan gedaan. Het plan was om over de 100km te fietsen, maar we hadden zowaar geluk. Gisteren was ik een beetje ziek en had dus vandaag helemaal geen zin om dat hele eind te gaan fietsen, maar er was geen overnachtingsmogelijkheid op minder dan 100km. Na 45km klimmen en dalen kwam er een pick-up wagen langsgereden die stopte met de vraag of we een stukje mee wilden rijden. Natuurlijk, en heel erg graag, helemaal naar Galati? Nou dat was niet het plan, maar toch wel de heuvels over. Volgens mij hebben ze zich toen bedacht en de route verandert, want als we 10 minuten zouden wachten konden we mee naar Galati, helemaal super!!! Luxe hoor, even met de auto.

De afgelopen dagen zaten/zitten we echt in het arme gedeelte van Roemenie(Moldova). Het is bijna niet te begrijpen dat je de hele dag langs dorpjes rijdt met kleine hutjes, mensen in armoedige kleren en kapotte straten, en nu ineens in een grote stad op een terrasje(een halve liter bier=50eurocent) met alle luxe die je je maar kan wensen. Niet te veel over nadenken, of misschien juist wel,. Zo word je wel met de neus op de feiten gedrukt, wij zijn eigenlijk heel erg rijk.
Nog 3 dagen fietsen naar de Zwarte Zee en ons einddoel is bereikt. Maar eerst overmorgen nog een bezoekje per boot aan de Donau-Delta.
groetjes vanuit erg warm Roemenie
Kus Marciella en Frans

4 Reacties (reageer)

Gura Humorului, 23-7-2004, Roemenie - 23-07-2004 15:18

de echte roemenen

contact met de loco's

Nu hebben we alweer internet, ik had niet gedacht dat we meer dan 1 bericht konden versturen in Roemenie. Wel hebben we een paar erg leuke dingen meegemaakt. Gisteren werden we in een parkje tijdens het middageten aangesproken door een Roemeen van een jaar of 60, die daar aan het werk was. Waar gingen we heen en waar kwamen we vandaan, het welbekende praatje, maar dan op z'n Roemeens. Voor ons dus niet zo heel goed te begrijpen.

'Oh a Humor, money money, dormii mon casa, no problemo, no problemo!' Hoewel het voor ons niet erg handig was voor de verdere route om mee tegaan, wilden we toch wel even het echte Roemeense leven aanschouwen. Nog even wachten, dan was hij klaar met werken en konden we mee gaan om wat te eten. Na een half uur kwam hij terug en had blijkbaar geregeld dat het genoeg geweest was voor vandaag, op naar zijn huis dan maar.

Natuurlijk werden we hartelijk welkom geheten door zijn vrouw en 2 kleine kinderen die op het erf aan het spelen waren. In een klein keuken/slaapkamertje kreeg Frank gelijk een bord doortrokken soep voorgezet, wat eieren en volop brood. Ik moest eerst maar eens mee om te kijken naar zijn eigendommen. Twee paarden, een koe en een varken, een stuk of 20 kippen, 1 konijn, 2 honden, een stuk of wat katten en wel 3 huizen. In een van de huizen was wel plaats voor ons, met jawel, zelfs een televisie.

Ik kreeg ook volop te eten en al snel kwamen er meer mensen het erf op, een schoondochter met 3 kinderen, 'generaal Armati' met zijn zoon, wat vriendjes van de kinderen en later nog een zoon van de familie. De hele dag hebben we zitten kletsen, nou vooral zij, want wij konden bijna niets verstaan. Er was niemand die iets anders kon verstaan dan Roemeens. Na vele drankjes werd het onze gastheer een beetje te veel en werd hij handtastelijk en een beetje vervelend. Dit werd echter goed opgelost door zijn vrouw, die ons het huis met de kamer wees en voor de tweede keer eten voorzette.

De bedden waren niet perfect, de 'wc' volgens Frank afschuwelijk en werden we om 5.30 uur wakkergemaakt door de haan. We mogen niet klagen, het waren heel aardige mensen en erg gastvrij. Zo maak je nog eens iets mee.

Vandaag hebben we maar een kort stukje gefietst, zodat we op zondag een rustige weg hebben, hopen we. We hebben ons tentje naast een hotel neergezet en gaan vanavond waarschijnlijk eten met een stel Roemenen uit Boekarest, die voortreffelijk engels spreken. Het is een heel ander slag mensen, dan de Roemenen van gisteren, maar minstens zo leuk.

Verder zitten we nu in de streek met de beroemde kloosters, en we hebben er 2 bezocht. Erg mooi, maar na 2 hoeft het niet perse meer. 1 in Sucevitca en 1 hier in Humor. Ook hebben we natuurlijk al een aantal souvenirs gekocht, beetje de toerist uit hangen.

groetjes en iedereen een prettige vakantie

kus Mar en Frank

8 Reacties (reageer)

Gura Humorului, 23-7-2004, Roemenie - 23-07-2004 15:07

De echte roemenen

Contact met de loco's

Nu hebben we alweer internet, ik had niet gedacht dat we meer dan 1 bericht konden versturen in Roemenie. Wel hebben we een paar erg leuke dingen meegemaakt. Gisteren werden we in een parkje tijdens het middageten aangesproken door een Roemeen van een jaar of 60, die daar aan het werk was. Waar gingen we heen en waar kwamen we vandaan, het welbekende praatje, maar dan op z'n Roemeens. Voor ons dus niet zo heel goed te begrijpen.

'Oh a Humor, money money, dormii mon casa, no problemo, no problemo!' Hoewel het voor ons niet erg handig was voor de verdere route om mee tegaan, wilden we toch wel even het echte Roemeense leven aanschouwen. Nog even wachten, dan was hij klaar met werken en konden we mee gaan om wat te eten. Na een half uur kwam hij terug en had blijkbaar geregeld dat het genoeg geweest was voor vandaag, op naar zijn huis dan maar.

Natuurlijk werden we hartelijk welkom geheten door zijn vrouw en 2 kleine kinderen die op het erf aan het spelen waren. In een klein keuken/slaapkamertje kreeg Frank gelijk een bord doortrokken soep voorgezet, wat eieren en volop brood. Ik moest eerst maar eens mee om te kijken naar zijn eigendommen. Twee paarden, een koe en een varken, een stuk of 20 kippen, 1 konijn, 2 honden, een stuk of wat katten en wel 3 huizen. In een van de huizen was wel plaats voor ons, met jawel, zelfs een televisie.

Ik kreeg ook volop te eten en al snel kwamen er meer mensen het erf op, een schoondochter met 3 kinderen, 'generaal Armati' met zijn zoon, wat vriendjes van de kinderen en later nog een zoon van de familie. De hele dag hebben we zitten kletsen, nou vooral zij, want wij konden bijna niets verstaan. Er was niemand die iets anders kon verstaan dan Roemeens. Na vele drankjes werd het onze gastheer een beetje te veel en werd hij handtastelijk en een beetje vervelend. Dit werd echter goed opgelost door zijn vrouw, die ons het huis met de kamer wees en voor de tweede keer eten voorzette.

De bedden waren niet perfect, de 'wc' volgens Frank afschuwelijk en werden we om 5.30 uur wakkergemaakt door de haan. We mogen niet klagen, het waren heel aardige mensen en erg gastvrij. Zo maak je nog eens iets mee.

Vandaag hebben we maar een kort stukje gefietst, zodat we op zondag een rustige weg hebben, hopen we. We hebben ons tentje naast een hotel neergezet en gaan vanavond waarschijnlijk eten met een stel Roemenen uit Boekarest, die voortreffelijk engels spreken. Het is een heel ander slag mensen, dan de Roemenen van gisteren, maar minstens zo leuk.

Verder zitten we nu in de streek met de beroemde kloosters, en we hebben er 2 bezocht. Erg mooi, maar na 2 hoeft het niet perse meer. 1 in Sucevitca en 1 hier in Humor. Ook hebben we natuurlijk al een aantal souvenirs gekocht, beetje de toerist uit hangen.

groetjes en iedereen een prettige vakantie

kus Mar en Frank

geen reacties (reageer)

Vatra Dornei, 20-7-2004, Roemenie - 20-07-2004 12:47

pech pech pech

kapotte brander

Ja ja een beetje pech hebben we wel, vandaag rustdag in een redelijk toeristisch plaatsje in noord-roemenie.
Gisteren is een gedeelte van de brander weggesprongen en nu hebben we dus een probleem. We zijn nu aan het proberen om het onderdeel vanuit Nederland hier heen te krijgen en dat duurt 8!!! dagen. We zitten hier toch zeker niet aan de andere kant van de wereld, dacht ik zelf. Toevallig staan er Nederlanders naast ons op de camping en zij hebben een gasbrander aan ons gegeven. Nu kunnen we even vooruit, er zitten 2 tankjes bij, maar we hebben nog een maand....
Verder is hier alles prima, eergisteren hebben we een Roemeen leren kennen in een restaurantje die goed engels en frans sprak. We zijn met hem meegegaan naar een binnenplaatsje waar eeen soort van terras was met Roemeense muziek. De hele avond hebben we verder met hem doorgebracht, erg gezellig en hij heeft ons zelfs zijn telefoonnummer gegeven voor als we in de problemen komen. Een pechgeval met de brander is denk ik alleen niet wat hij bedoelt.
Gisteren zijn we een gedeelte met de trein gegaan, dit werd aangeraden in het boekje omdat de weg alleen voor een ATB-fiets te fietsen was, en al helemaal niet met bepakking.
De fiets moest 1.5 meter omhoog getilt worden, want het perron was erg laag, zonder bagage, maar toch erg zwaar.
groetjes uit Roemenie

3 Reacties (reageer)

Cluj-Napoca, Roemenie - 17-07-2004 15:27

internet

Sorry dat er niet vaak iets op deze site geplaatst wordt, maar internet is moeilijk te krijgen op de route die wij fietsen. Ook de foto's kunnen tot nu toe nog niet geplaatst worden, de middelen zijn er gewoon niet.
kus Mar en Frank

3 Reacties (reageer)

Cluj-Napoca, Roemenie - 17-07-2004 15:18

een nieuwe ontdekking

onderweg over heuvels en kuilen

We zijn inmiddels nog rijker geworden en geven miljoenen uit.

Momenteel zitten we in een jeugdherberg in de hoofdstad van Transilvanie, een provincie van Roemenie. Tot nu toe hebben we nog geen enkele dag in de tent geslapen, campings zijn er gewoon bijna niet. Ja ja heel luxe denken jullie natuurlijk, nou de hotels en cabana(hutje) waar we tot nu toe in hebben geslapen zijn dat echt niet, ze kosten nog minder dan een camping in Oostenrijk en hebben vaak gebreken, zoals een koude douche. Niet erg hoor, dat is Roemenie.

Ongeveer 250 kilometer hebben we inmiddels gefietst in dit prachtige land. Als ik een ding kan zeggen over Roemenie is dat dat het schitterend is. Bossen, bergen, heuvels, beekjes en af en toe een grotere stad. Maar de tegenstelling met Nederland is ook wel erg groot. Onderweg komen we door het platteland, veel dorpjes, met in bijna ieder plaatsje wel een inimini-supermarktje. De mensen zijn hier heel vriendelijk en het werk wordt even opzij gelegd om naar ons te kijken en natuurlijk hartelijk te begroeten. Inmiddels, en dat klinkt misschien een beetje hard, ben ik al een beetje gewent geraakt aan de armoede. Al is het natuurlijk nog steeds even slikken als er een klein meisje in versleten kleren naar je toekomt om geld of eten te vragen. Het ene plaatsje is wat rijker als het andere, maar veel huizen zijn vervallen, overal loopt huisvee op straat en de meeste mensen hebben oude, grauwe kleren aan. Het is net Nederland van 50 jaar geleden, dat denk ik dan, Vaak moeten we oppassen dat we geen koeien aanrijden en blaffende hondjes heb ik ook niet graag achter me aan. Maar ja dat is Roemenie, he. Dat zeggen we dan ook maar vaak tegen elkaar als je in een restaurant maar 1 of 2 gerechten kan krijgen.
Van de roma's(zigeuners) hebben we nog helemaal geen last gehad, we letten iets beter op als we ze tegenkomen, maar tot nu toe valt het alles mee.
Bij deze adviseer ik iedereen om eens naar Roemenie te gaan, het is er prachtig en de bevolking is blij verrast als er eens iets anders langskomt dan dorpsgenoten.
groetjes Kus Mar en Frank

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)