 |
 |
 |
|||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | |||||
"I get these occasional urges for stability in my life."
07-12-2006 18:24
Precies zoals ik had gehoopt
Een poosje geleden kreeg ik een uitnodiging voor een Sinterklaasfeestje. Ik hield de boot een beetje af; had wel zin in een feestje, maar wilde de te prikken datum laten bepalen door de negen anderen en daarna beslissen. Zij kozen voor afgelopen zondag, ik koos voor een weekend met Remy en zonder afspraken.
Helemaal vrij van nadenken over de invulling van de avond was ik niet. Nadat ik had verteld niet mee te doen, kwam de grote vraag: of ik wel mee wilde denken aan ideeën voor een avondmaal. Negen personen, zonder varkensvlees en vegetarisch. De laatste eis was dat iedereen iets moest kunnen eten wat hij of zij lekker vindt Ik moest er even over nadenken, maar stuurde uiteindelijk een mailtje met een paar recepten. Maar dat was nog niet alles.
Ik kan het niet laten: ik kocht negen kleine cadeautjes, schreef een lang gedicht, deed alles in een tas en gaf deze mee aan één van de Sinterklazen. Terwijl Remy en ik gezellig zaten te eten in Breda, zaten negen mensen een voor een te grabbelen in de zak. Mijn zak met cadeautjes. Zondag avond kwamen de eerste reacties, langzaam druppelen er meer binnen. Alles positief. Precies zoals ik had gehoopt.
Reacties
Mieke schreef op 14-01-2007 11:08:
Wat ben jij attent en lief zeg!!
Maaike schreef op 06-01-2007 18:47:
Hahahaha!
Annibal schreef op 09-12-2006 21:49:
Jij bent een kei in het verassen van mensen he? Lief :) Ben ik even blij dat het morgen míjn beurt is... Ik heb érg mijn best gedaan op een mooie taart :)
Heb er zin in en vind het erg leuk dat jullie komen. Dikke kus!
Annibal schreef op 09-12-2006 21:49:
Jij bent een kei in het verassen van mensen he? Lief :) Ben ik even blij dat het morgen míjn beurt is... Ik heb érg mijn best gedaan op een mooie taart :)
Heb er zin in en vind het erg leuk dat jullie komen. Dikke kus!
sanneke schreef op 09-12-2006 16:54:
Wat ben je toch een schatje! Maar wel eentje die heel verstandig voor zichzelf en haar lief kiest.
Martine schreef op 08-12-2006 13:30:
Gos, jij bent inderdaad zwaar attent! Wat lief!
anneruth schreef op 08-12-2006 11:23:
Wat attent van je, erg lief! :)
nelis schreef op 07-12-2006 21:51:
fijn! :)
xx
miek schreef op 07-12-2006 20:49:
jij bent wel een héle fanatieke HulpSint! Wat ontzettend lief, ik weet zeker dat zoiets zwaar gewaardeerd wordt. leuk!
kell schreef op 07-12-2006 19:46:
oh wat leuk!
06-12-2006 17:43
TV
Ik hang op de bank bij Remy. Het is zondagmiddag, ik leef een combinatie van serieus werk en heerlijk rommelen. Met de afstandsbediening op de rand van de bank zap ik in een reclameblok. Ik begin op 1 en stop gelijk. In beeld is de hal van een hotel en ik weet het gelijk: dit ga ik kijken!
Hoe raar is het om binnen een seconde te weten wat je kijkt, te weten dat het leuk is, te weten dat het niet erg is dat je dit waarschijnlijk al eens hebt gezien, te weten dat je binnen de komende vijf seconden een lach om je mond hebt?
Ik viel midden in een aflevering, eentje die ik al kende. Ik lachte om alles, om ieder klein suffig dingetje. Ik keek hoe goed het werd gespeeld en hoe goed het in elkaar zat. Ik werd verrast door onverwachte dingen en was teleurgesteld toen het afgelopen was.
Ik keek, per toeval, Fawlty Towers.
Reacties
B.A.R.T. schreef op 07-12-2006 12:07:
Ouderwets gezellig!
marieke schreef op 06-12-2006 20:27:
Soms is er niks fijners!
Kell schreef op 06-12-2006 19:04:
Ken ik niet, maar denk ook niet dat ik daar zo van houd.
Annibal schreef op 06-12-2006 18:06:
Oh, leuk!! Fawlty Towers is zó leuk.. Mijn favoriete ep is degene waar er een paar duitsers in het hotel komen logeren. Briljant!!
06-12-2006 07:39
Het toekomstplan – stap 3
Mijn huisje is mijn thuis. Het is mijn veilige bunker. Ik kom er tot rust na een drukke werkdag. Ik beleef er mijn huilbuien en razernijen als het nodig is. Ik dans er door de kamer als ik energie kwijt wil. Ik schrijf en bewaar er mijn intieme teksten. Ik spreek er moeilijke dingen uit in de leegte zodat ze helderder worden. Ik ervaar er het gevoel dat ik mijn leven in de hand heb. Ik doe er de kracht op om te stralen op momenten die komen gaan. Mijn huis is mijn veilige basis, zorgvuldig afgeschermd van de buitenwereld en slechts toegankelijk voor een héle beperkte groep mensen.
Het idee dat ik hier ooit wegga geeft me het gevoel dat ik mijn basis kwijt zal raken. Verhuizen staat (bijna) gelijk aan het opgeven van de veiligheid die ik voor mezelf heb opgebouwd. Een nieuw huis betekent dat ik opnieuw mijn bunker op zal moeten bouwen. Het zal me veel energie kosten om weer een veilige thuishaven op te bouwen.
*Toch* hebben Remy en ik de knoop doorgehakt. We gaan samenwonen! Wij zijn geduldig en willen terecht komen in een leuk huisje waar we samen een nieuw thuis kunnen opbouwen. Geen overhaaste beslissingen, maar ook een uitstelgedrag.
Ik heb hem verteld over mijn drempel. Uitgelegd hoe ik me voelde, waar de angst vandaan komt en wat we ons op de hals zullen halen als we dit doorzetten. Hij reageerde begrijpend, bracht vertrouwen en liet me nadenken. In een vervolggesprek trokken we de conclusie dat we de knoop doorgehakt laten en samen voor een thuis gaan knokken.
Ergens anders, ergens in de Randstad, ergens in een huisje, ergens samen met Remy. Daar ergens zal ik mijn nieuwe thuis vinden. Daar zal ik weer een basis opbouwen en zorgen voor een veilige, rustige haven voor ons allebei. Ik bouw een nieuwe bunker, eentje met deurtjes voor Remy en dikke muren voor mij. Ik waag de sprong, weet dat ik opgevangen word als het nodig is en zal op mijn voetjes terecht komen. Zo sterk ben ik, zo sterk zijn wij.
Reacties
Mieke schreef op 14-01-2007 11:08:
Gaaf zeg, gefeliciteerd!
En natuurlijk vind jijje draai en veiligheid vanzelf weer in een ander, gezamenlijk huis!
Mieke schreef op 14-01-2007 11:07:
Het leven bestaat uit keuzes maken, maar wat ben jij attent en lief zeg!!
Mir schreef op 08-12-2006 21:17:
Wat een goed nieuws!
Een haast is er niet toch, dus een nieuwe bunker voor jullie samen moet dan wel te vinden zijn. Zorgvuldig.
Heel veel succes met de zoektocht lieve Eve. :)
xx
Martine schreef op 08-12-2006 13:32:
Oh, wat fijn jongens! En wat zal het een fijne bunker worden! Zeker weten!
miek schreef op 06-12-2006 20:55:
hoera! geweldig! wat een stap, wat een vrijheid ook weer! kan je je voorstellen? elke avond samen naar bed?! :D heel fijn, en ook héél veilig eve. jullie zijn een fijn stel, dat gaat heelmaal geodkomen.
succes met jullie zoektocht; hoe lang het ook duurt, jullie droomhuisje (bunkertje) staat ergens voor je klaar!
Marieke schreef op 06-12-2006 20:28:
Yey!!!
En alle webloggers komen housewarmen ;-)
wien schreef op 06-12-2006 19:37:
Ik ben blij voor jullie, dat jullie liefde sterk genoeg voelt om dit samen te gaan doen. Fijn :)
maaike schreef op 06-12-2006 15:55:
Hee! Gefeliciteerd meid! Hartstikke tof! Gaan we snel een biertje op drinken! Ik mail je snel, ben beetje druk nu! Feliciteer Remy ook van me!
Annibal schreef op 06-12-2006 15:52:
Wat leuk, wat goed, wat fijn! Hardstikke gefeliciteerd voor jullie allebei :) Je eigen vertrouwde plekkie opgeven is inderdaad eng, maar ik weet zeker dat je er geen spijt van zal krijgen. Je krijgt er namelijk een nieuwe eigen plek voor terug, die óók nog eens _jullie_ eigen plek zal zijn en dat is heel erg fijn.
Veel succes met de zoektocht naar een geschikt huis om jullie eigen te maken!
Nienke schreef op 06-12-2006 14:10:
Wow, Eve, wat een groot en leuk nieuws! (totaal niet onverwacht, dát niet, haha!).
Ik begrijp precies wat je bedoelt met jouw beschrijving van wat THUIS voor een plek is, en wat het voor je betekent - ook al schreef ik pas geleden nog zo dapper dat thuis vele plekken kan betekenen omdat het thuisgevoel vaak meer met mensen samenhangt. No fucking way dat ik snel en zonder een traan te laten míjn bunker (4hoog in een flat.. :-) maar okee, wel meer dan genoeg beton om me heen! :-D) op zal geven. Knappe vent die me hier uit haalt.
Maar samenwonen met die Remy van jou... kan me voorstellen dat dat vooruitzicht de sprong meer dan waard maakt. En minder eng. Misschien is het máken van die sprong wel het mooiste moment. Het is een extra teken van tot-in-je-ziel-houden-van. Ogen dicht (of nee, houd ze maar open: des te meer kun je genieten! :-)) en SPRINGEN MAAR!
Ka schreef op 06-12-2006 13:14:
Spannend hoor!
Zelf heb ik besloten heeeeel lang niet, of misschien wel nooit meer samen te gaan wonen.
Maar of ik dat volhou... ach...
Veel plezier met de plannen!
sanneke schreef op 06-12-2006 12:06:
Jaaaa! Ik had er al zo'n voorgevoel over! (ook wel uitgesproken in een van de reakties bij een eerder logje). Wat een fijn plan, zal een boel rust in jullie leven brengen.
Ik herken je verhaal wel. Ik was ook altijd erg graag op mezelf. Nog steeds trouwens. Maar met Rinke er bij bleek dat nog steeds te kunnen, alleen dan was het nóg fijner. En verhuizen, iedere keer dat ik het deed zag ik er tegen op van een fijne plek weg te gaan, maar eenmaal verhuisd, dan is de oude plek zo vergeten. Dan is de nieuwe plek thuis, met alle vertrouwde spulletjes er in. Ik wens jullie veel succes met het zoeken naar een huis!
m schreef op 06-12-2006 10:48:
yessssss
gefeliciteerd met dit bsluit en met deze 'overwinning'!!!
TOP! ben heeeeeeeel blij voor je!
B.A.R.T. schreef op 06-12-2006 10:44:
Jullie zijn vroeg met de voornemens ;-)
Ach, en een muur zonder deuken van kanonskogels is ook wel heel bevrijdend denk ik...
Erica schreef op 06-12-2006 10:16:
Wat leuk!! Dat komt vast helemaal goed!!
Robert schreef op 06-12-2006 08:43:
Gefeliciteerd !!!
05-12-2006 11:50
Zondag - Breda
Alle uit tijdschriften gescheurde redenen om te gaan waren we kwijt, maar we gingen wel. Een dagje naar Breda. We volgden een aangegeven route die ons leidde naar het kasteel waar Willem van Oranje jaren woonde en ons uiteindelijk bracht naar koffie en thee met een Bosche Bol op de Grote Markt. We volgden een andere route die ons leidde naar een H&M met twee rokken die passen bij de zaterdag gekochte laarzen*. We keken naar een blaaskapel van zwarte pieten en een Sinterklaas, we lachten om de kindjes. Daarna volgen we de winkelstraat om uit te komen bij glazen rode wijn en bittergarnituur. Weer buiten slenterden we ons een weg naar live muziek en meer rode wijn. Terug op de Grote Markt streken we neer voor een heerlijk maal. Via een omweg liepen we naar het station om in de trein alweer afscheid te nemen. Zonder enig idee of we gezien hebben waar we voor kwamen, trekken we de conclusie dat ook deze heerlijke dag veel te kort heeft geduurd.
* Om volledig te zijn: Ik kocht zaterdag ook een nieuwe tas en zondag nog een “Eye of the Tiger”-hemdje.
Reacties
Erica schreef op 06-12-2006 10:17:
Breda is een erg leuke stad om te shoppen....
ester schreef op 05-12-2006 17:20:
ja, dat soort dagen zijn vaak veel te kort! ik kom ook vaak thuis met een dat-zouden-we-veel-vaker-moeten-doen-gevoel....
Kell schreef op 05-12-2006 13:05:
Snel weer een keertje dan?
05-12-2006 11:28
Zaterdag – Een súper Sinterklaasavond op een kleedje
Met z’n tweeën vierden we afgelopen zaterdag Sinterklaas. Samen zaten we, tussen een berg cadeautjes en bakken snoepgoed, op een kleedje in de woonkamer van Remy. Ik dacht dat ik veel cadeautjes voor hem had gekocht, maar er lagen nóg meer cadeautjes met mijn naam in de berg. Omstebeurt pakten we er eentje uit. Blijverraste zoenen, slokken warme chocolademelk en happen snoepgoed pasten daar prima tussendoor. Toen alle cadeautjes uitgepakt en voor een twee, derde, vierde… keer bekeken waren, startten we de film die we ’s middags kochten: Sharktale! Een lieve film en wat grappige tv vult de rest van de avond. Het is nog heel vroeg als we onder de wol kruipen en tegen elkaar aan in slaap vallen. Blij en warm als twee kindjes op Sinterklaasavond.
Reacties
sanneke schreef op 05-12-2006 22:29:
Aaah! Dat klinkt fijn! Je verhaal brengt oude herinneringen in me boven, van een sinterklaasfeest dat Rinke en ik met ons tweetjes vierden. Rinke, compleet met surprises.
Of die keer dat hij álle schoenen uit het huis op een lange rij had gezet en in 2 ervan een klein cadeautje had gestopt. Ik mocht 2 schoenen uit de rij kiezen en ja hoor, koos precies de 2 gevulde schoenen :)
nelis schreef op 05-12-2006 11:39:
:) heerlijk..
Erica schreef op 05-12-2006 11:32:
Klinkt als een superleuk en gezellig avondje!!
Wat heb je allemaal gekregen??
05-12-2006 11:02
Vrijdag - Met Jo op stap
We praten bij onder Do the Undo. We vluchten de zaal uit bij het derde nummer van Spinvis, hier hebben we te veel energie voor. We doen mee aan de popquiz, maar helaas winnen we deze keer niet.* We genieten van en verbazen ons over Alamo Race Track. We komen samen te laat op het werk en concluderen vijf uur later samen dat het geen leuke avond was. Samen fietsen we naar huis en wisselen nog snel wat woorden voordat het weekend, eindelijk, gaat beginnen. Thuis besef ik weer hoe heerlijk het is om een avond te delen met gelijkgestemden.
* Sinds Jo met dit soort dingen samenspant met mij wint hij nooit meer. Dat terwijl we zonder de gigantische druk van het presteren allebei (vooral hij) onze kennis te pas en te onpas de wereld in werpen.
Reacties
wien @ eve schreef op 07-12-2006 12:56:
Lullig? Nee joh! Super gaaf toch? (zie mijn reactie hierboven) -- mits ik een verslagje krijg natuurlijk ;-)
Eve @ Wien schreef op 05-12-2006 12:05:
Klopt, ik had geschreven dat ik komende zaterdag alweer ga. Met Nienke en Remy. Maar ik dacht _dat is misschien een beetje lullig om te typen_, dus ik heb het weer verwijderd. Maar uw wens is mijn bevel, het staat er alweer ;-)
wien schreef op 05-12-2006 12:00:
Huh? Ik zou toch zweren dat hier net een reactie van jou stond... Grinnik.
wien schreef op 05-12-2006 12:00:
Bofkont!! Weer een verslagje om mij tevreden te houden dan? Enjoy!
wien schreef op 05-12-2006 11:54:
Als ik de energie had gehad, was ik vrijdagavond ook naar Spinvis & Alamo Race Track gegaan... dit ging dus niet door, maar toch zo een verslagje van jou :D Goed begin van een nog beter weekend las ik net in je andere stukjes. Fijn!
nelis schreef op 05-12-2006 11:39:
fijn he..
01-12-2006 09:34
Genieten met vertraging
Er lijkt een vloek te rusten op de treinen die rijden vanaf station Utrecht Centraal naar Deventer (Centraal). Iedere keer als de lieve schat het in zijn bolletje haalt een nachtje bij mij te slapen, komt hij later aan dan gepland. De ene keer belt hij vanuit Utrecht, de andere keer ontvang ik een smsje vanaf Amersfoort en de volgende keer komt het bericht vanuit Apeldoorn. Geen overstap door vertraging, geen machinist of een ongeluk. Er is altijd iets waardoor hij zijn geld terug kan vragen en ik een half uurtje langer op hem moet wachten. Een vloek?
Gisteravond deed hij tegen middernacht mijn deur open. Ik lag al in mijn bed, al een uur. Lezend over geëmancipeerde nonnen in de 12e eeuw en het opbouwen van vertrouwen binnen een liefdesrelatie, worden mij ogen steeds zwaarden. Net voordat ik mijn bedje ga delen dommel ik in slaap, maar door het zachte gerommel in de badkamer word ik weer wakker. Even later ligt er een arm om me heen en word ik langzaam warm. We babbelen wat en vallen langzaam in slaap. Nog langzamer staan we vanochtend weer op. Het is moeilijk om de warmte onder de dekens achter te laten en te verruilen voor de vijfde kantoordag van de week. Ik wil bij hem blijven, ik wil samen genieten van zijn vrije dag. Ik wil niet dat hij mij loslaat, ik wil niet dat hij vanochtend in de trein terug stapt.
Nu zit ik gekluisterd aan een telefoon, tussen collega’s met reorganisatiespanning, te nippen aan een smerige kop koffie. Ik kijk naar de tijd in de rechteronderhoek van mijn beeldscherm en beeld me in hoe hij onder mijn douche heeft gestaan, zich aankleedde en het nieuws keek. Inmiddels zal hij zich klaar maken om naar het station te lopen. Hij zal weer uit mijn gezichtsveld verdwijnen. Het was kort, te kort. Een half uurtje langer had niet veel veranderd aan het gevoel, maar het waren wel dertig hele minuten geweest.
Reacties
Den= schreef op 05-12-2006 13:49:
Goeie foto!
nuance schreef op 04-12-2006 13:50:
herkenbaar mooi .... liefde en de (laatste) trein gaan niet samen :-)
Nienke (nu wél reagerend op je stukje...) schreef op 03-12-2006 21:09:
.... zucht, mooi (& heel beeldend) beschreven!
En dan zit jij op zo'n lullig kantoor terwijl jullie zoveel door de NS van jullie gestolen tijd in hadden kunnen halen... :-/ ;-)
Nienke (even off topic...) schreef op 03-12-2006 21:07:
Hee Eve!
Zorg ervoor dat je zaterdag alle antwoorden paraat hebt, anders word je de dag erna gejonast in de zee! :-p
haha.
super! heb er zin in!! :-D
Annibal schreef op 03-12-2006 17:07:
Balen is dat he? Dat je elkaar door omstandigheden veel minder goed en veel minder lang kan zien als waar je je zo op verheugd had.. Hopelijk is het tijdens dit weekend weer helemaal goedgekomen :)
Kell schreef op 03-12-2006 00:07:
Jammer dat je niet bij elkaar om de hoek woont, maar hé zo heb je altijd weer wat om naar uit te kijken ;D
Fijn weekend! X
remy schreef op 01-12-2006 20:20:
:-) *hihi*
nelis schreef op 01-12-2006 20:19:
mooi omschreven en ik wens je een heel fijn weekeinde, groetjes aan reem! ;)
xx
ester schreef op 01-12-2006 17:46:
Gelukkig is het weer weekend!
(heb de happinez vanmiddag lopen zoeken, maar in dit gat is er geen winkel die ooit van dit blad heeft gehoord. Dus ik ga het weekend maar weer in met ´gewoon´ de flair. Jammer hoor...)
B.A.R.T. schreef op 01-12-2006 16:20:
En dit weekend als een speer zijn kant op?
Martine schreef op 01-12-2006 15:32:
Dat heb je mooi verwoord (in de baas z'n tijd, haha). Jammer hè, dat jullie niet wat dichter bij elkaar wonen. Maar ach, zo hou je het spannend! Liefs en alvast eenheel fijn weekend. Tiene.
Eve schreef op 01-12-2006 11:49:
We zien elkaar morgen alweer hoor, dus ik ben niet het hele weekend manloos. Maar toch, het voelt nog zo lang voordat ik hem weer een kusje mag geven.
Bijzonder schreef op 01-12-2006 11:36:
wat mooi omschreven! Zelfs ik ga Rémy bijna missen ;)
Sterkte meid! En toch een heel fijn weekend :D
30-11-2006 16:49
Vader kieperde de grote jutte zak vol cadeautjes om
Een poosje geleden plaatste ik mijn verlanglijstje op mijn weblog. Inmiddels is het een en ander uit deze lijst komen te vervallen. De fluitketel heb ik gekocht en het adressenboekje heb ik van Remy gekregen. Aan de andere kant zijn er weer nieuwe wensen bij gekomen. Mijn verlanglijstje is altijd in beweging.
Toen ik het lijstje plaatste werd er in de reacties gezegd dat degene die mijn Sinterklaaslootje trekt een waslijst heeft om een cadeautje uit te kiezen. Een waarheid als een koe, maar niet relevant.
Vroeger, thuis, vierden wij Sinterklaas. Ook toen mijn zusje en ik wisten dat de lieve man in het dagelijks leven geen apenpakje aan heeft. Zittend op de grond, snoepgoed op tafel en warme chocolademelk in onze handen. Als we er klaar voor waren kieperde mijn vader de grote jutte zak om waar we allemaal onze cadeautjes in hadden gedaan. Een voor een pakten we een pakje uit. Uren later waren we klaar, was iedereen tevreden en praatten we na.
Toen mijn vader niet meer thuis woonde hebben we nog eenmaal Sinterklaas gevierd, met z’n drieën. We deden ons best, maar het was toch een hele andere avond dan de jaren ervoor. Een jaar later probeerde mijn moeder ons over te halen kerst te vieren met cadeautjes, maar daar zagen wij niks in. Wat er over is gebleven zijn de kleine cadeautjes die mijn zusje en ik voor elkaar halen en rond 5 december aan elkaar geven.
Grote Sinterklaasfeesten worden niet meer gegeven binnen onze familie. De afgelopen jaren ben ik op verschillende plekken, bij verschillende mensen en in verschillenden situaties aangeschoven bij pakjesavonden. Het waren gezellige avonden, maar vooral als de familiesfeer er iets te dik bovenop lag kwam er een soort van heimweegevoel naar boven. De avond klopte toch niet helemaal.
Dit jaar had ik de kans om aan te schuiven bij het Sinterklaasfeest van een groepje nieuwe bekenden. Helaas valt deze avond in een weekend dat ik niet in de stad zal zijn, een weekend dat al gereserveerd was voor iets en iemand anders. Toch zal ik mijn stempeltje op de avond drukken, al is het alleen door de receptideeën die door de gastheer gevraagd zijn. Het is jammer dat ik niet kan zien hoe iedereen geniet, maar ik zal zelf genieten van hele andere dingen.
Geen grootse pakjesavond en geen cadeautjes tijdens de kerstdagen. Toch heb ik al een heleboel kleine cadeautjes in huis. Ik heb een zwak voor de oude man op zijn schimmel, ik heb een zwak voor ‘locale’ oude tradities, en ik doe heel graag mee aan dit volksfeest. In het klein, met lekker snoepgoed, leuke cadeautjes en een lieve film, zal ik ook dit jaar Sinterklaasavond niet zonder aandacht voorbij laten gaan.
Reacties
Yvonne schreef op 05-12-2006 14:48:
Daar hou ik je aan!
Eve @ Yvon schreef op 01-12-2006 08:16:
Krijg jij dit jaar een jute zak om je cadeautjes! Beloofd.
Yvonne schreef op 01-12-2006 00:01:
De herinneringen komen inderdaad elk jaar weer. Stiekum mis ik het ook wel, die kop warme chocolademelk en de marsepein zijn toch anders zonder die jute zak :)
Marieke schreef op 30-11-2006 23:43:
Het blijft gewoon leuk! Ik heb zelfs voor het eerst sinds een aantal jaar weer zitten dichten en vier het dinsdag met iemand die het cadeau en het gedicht helemaal niet aan ziet komen.
Vooral een gedicht van ruim 500 woorden niet. En het is geniaal, al zeg ik het zelf, ik heb al een week voorpret ;-)
sanneke schreef op 30-11-2006 21:54:
Ik heb zo het idee dat jij die prachtige familie-sinterklaasvieringen wel weer een keertje terug krijgt. In iets andere vorm, met een grote Eve ditmaal, maar minstens zo speciaal.
test schreef op 30-11-2006 21:28:
test
Erica schreef op 30-11-2006 17:59:
Wat een prachtig verhaal weer...
Annibal schreef op 30-11-2006 17:08:
Ik ben pas sinds ik wat met Paul kreeg weer ge-herintroduceerd met de Sint. We deden al jaren geen cadeau's meer, maar wel een avondje samen met speculaas en een kop warme chocomel met slagroom. Mijn schoonfamilie doet echter aan lootjes trekken en dit is dan ook pas weer het eerste jaar dat we dat niet doen, omdat mijn schoonzus met vakantie is.
Ik vind het best heel leuk, maar eigenlijk vind ik Sinterklaas toch vooral leuk als er kindjes bij zijn. Die spanning op die gezichtjes, de vreugd vermengd met zenuwen als er op de deur gebonsd word.. Ik heb zo'n vermoeden dat het nog wel een aantal jaartjes duurt eer ik écht weer zal genieten van de Sint ;)
29-11-2006 08:10
Ik deed het gelijk om mijn pols, vol vertrouwen
Bij het openen van de deur stuitte ik op weerstand. Om het hoekje kijkend zag ik dat dit veroorzaakt werd door een grote stapel post. Een brief, een kaart, een dagafschrift, een vakblad en de nieuwe Happinez. Allemaal voor mij! De brief en de kaart heb ik gelezen, weinig spannends. Het dagafschrift en het vakblad liggen nog daar waar ik ze achter liet toen ik binnenkwam, geen nieuwe informatie. Het plastic waarin de Happinez verpakt zat scheurde ik eraf en terwijl ik ging zitten op een stoel bladerde ik het tijdschrift door.
Ik bladerde door de pagina’s vol mooie foto’s en positieve gedachten. De wil en zin om het tijdschrift van voor tot achter te verslinden borrelde in mij op. Helaas had ik op dat moment geen tijd. Mezelf een beetje kennende zal het moment waarop ik wel tijd heb en deze ook neem nog even op zich laten wachten. Ooit zal ik de tijd nemen alles te lezen waar ik nu de foto’s en citaten van heb gezien.
Na twee nummers van mijn proefabonnement in de brievenbus te hebben gevonden, weet ik een aantal dingen zeker. Lezen in dit tijdschrift zorgt voor blijde gedachten, rust en nieuwe ideeën. Alleen al de uitstraling van het blad maakt me op een rustige manier vrolijk. Daarbij betekent het ontvangen van een nieuwe editie ook het krijgen van cadeautjes. Vorige keer was het een plaat voor aan de wand, een tekening op dik papier. Deze keer kreeg ik, naast Happinez zelf, maarliefst drie dingetjes.
Midden in het blad kwam ik vier ansichtkaarten tegen. Verder bladerend viel er een enveloppe van een goed doel tussen de bladzijden vandaan. Naast een acceptgiro zat hier ook een Tibetaanse gebedsketting in. Als klap op de vuurpijl zat voorop het tijdschrift een pakje, een kartonnen schelp met de tekst _Doe een wens en maak open…_ Ik deed een wens, eentje die aansluit op mijn plannen voor de toekomst. Binnen in de schelp vond ik een armbandje en uitleg, _De armband is geregen van edelstenen (onyx) en een zoetwaterparel. Mooi en vol symboliek. Onyz leidt negatieve energie af, versterkt de weerstand en geeft harmonie. Een zoetwaterparel in een schelp is volgens een legende een wens die erop wacht tot die ene, die speciale persoon, de schelp opent, om dan in vervulling te gaan._
Reacties
Martine schreef op 01-12-2006 15:34:
Leuk ja, die Happinez. Ik ben er ook een jaartje op geabonneerd geweest. Toch ging ik me steeds meer ergeren, namelijk aan al die stinkend dure workshops en retraites en cursussen. Niet te betalen voor de gewone mens. Daarom heb ik opgezegd. Toch lees ik hem af en toe nog wel eens hoor, er staan heel zinnige dingen in.
Eve @ allemaal schreef op 30-11-2006 08:15:
De website van het tijdschrift is http://www.happinez.nl/
Zo simpel kan het zijn ;-) En ja hoor, je koopt het gewoon n de winkel. Ligt in de hoek bij Psychologie Magazine en dergelijke.
ester schreef op 29-11-2006 19:30:
Ik heb zelfs nog nooit gehoord van dit blad! Kun je het gewoon in de winkel kopen? Mooi weekendcadeautje voor mezelf!
Erica schreef op 29-11-2006 19:29:
Wauw wat bijzonder!!
Ik ken het blad niet maar zal er binnenkort ook es naar kijken... Dat zijn pas leuke extra'tjes...
sanneke schreef op 29-11-2006 15:30:
Goh, zo word ik wel heel benieuwd naar dat blad!
andre schreef op 29-11-2006 13:13:
ik heb ooit één uitgave gelezen. Een blad waar met liefde aan is gewerkt, ja.
B.A.R.T. schreef op 29-11-2006 10:12:
Als die wens uitkomt wordt je nog blijer! 'k Ken het tijdschrift niet... maar ik zal eens kijken, misschien kan ik het voor D.U.S.H.I. kopen en dan zelf ook lezen ;-)
Margreet schreef op 29-11-2006 08:34:
Ik vind het een kadootje als de Happinez er is...veel plezier er mee ;-)
28-11-2006 16:21
Don’t Come Running
In mijn hoofd zit een liedje,
Een vrolijk melodietje.
_But do your best try-in'_
_You got problems, go ahead and deal with them_
_But don't come running cry-in'_
_You need sunshine coming through that window_
_And open up your curtains let it blind you_
_And you'll get that rubbish off your mind._
(Hal)
Klik op het plaatje voor de luisterversie.
Reacties
Nienke schreef op 29-11-2006 12:26:
Mooi!
En precies wat ik even nodig had... (een schop onder m'n kont)
:-)
Kell schreef op 29-11-2006 10:31:
Ik had gisteravond de hele tijd ´Golden Eye´ in mn hoofd, heel vervelend.
Maar dit liedje.. kon ik nog niet, zal hem niet te vaak luisteren :)
ester schreef op 28-11-2006 18:34:
T lijkt me leuk om een vrolijk liedje in je hoofd te hebben. Ik heb voornamelijk bloedirritante liedjes in mijn hoofd namelijk. Bah! En dan soms daagen achter elkaar...
