

Elise:
33 jaar
getrouwd (met Martin)
schorpioen
woont aan de rand van de Veluwe
ovenschotels, pure chocolade, lenteweer, kamperen, lezen, creatief, bakken, in het donker auto rijden
maar vooral:
mama van 3 dochters. Evelien (06-07-04), Robin (02-11-05) en Karlijn (22-05-07).





Met enig regelmaat krijg ik toch nog vragen over mijn weblog. En vaak ook heb ik van die log-momenten:'dat is eigenlijk een logje waard.' En toch al die tijd niks gepost? Nou ja, nu dan maar weer de zoveelste herstart. Ik ga geen beloftes meer doen over frequentie. We zien wel.
Sinds mijn laatste bericht zijn er uiteraard weer een hoop dingen gebeurd en als ik het dan nu even moet reproduceren dan wordt dat toch weer lastig.
Ik moet er weer even in komen denk ik. Volgende keer meer dan maar...
Leuk dat je iig weer een poging waagt.
Had ik me daarnet toch zomaar even tijd om de keuze voor de Canon van de Nederlandse Kindertelevisie in te vullen. Robin en Karlijn lekker samen aan het spelen en mams kon even terug naar vroeger. Oeh, leuk zeg, al die programma's van de jaren '80. Helaas stonden er geen filmpjes op, maar foto's en korte omschrijving gaven alweer een hoop oja's. En er stonden uiteraard ook weer een aantal kinderseries niet tussen de selectie, wat dan vervolgens op het forum weer het nodige commentaar opleverde, maar dat mocht mijn pret in ieder geval niet drukken.
Twee van de vele programma's die ik gekozen heb, waren 'Bollo, Bries en Bondgenoten' en 'De Poppenkraam'. Ken je ze nog? En zo heb ik van 4 decennia allerlei programma’s gekozen. Niet dat ik de illusie heb dat dit nou dé programma’s voor de canon zijn, maar voor mij waren ze in ieder geval wel de leukste.
En intussen wordt er uiteraard doorgeklust. Even een babykamer (nee, niet voor ons), een paar kozijnen vlak voor een verhuizing (ook niet bij ons) en een kado voor Evelien (foto volgt nog wel als het af is). Ja, die badkamer zit er dus nog lang niet in.
Geen inspiratie meer?
Gefeliciteerd met je verjaardag. ; )
Oja Bolle bries, die was gaaf. Zoek eens op yout tube, wauw, daar is alles te vinden! Ovide en zijn vriendjes! Geweldig.
Momenteel heb ik het er druk mee: ziekenhuizen, specialisten, medische adviezen, recepten, bijwerkingen...kortom: medische perikelen. En dat allemaal dankzij onze 3 dametjes.
Gisteren mocht ik eerst met Karlijn en Robin naar het ziekenhuis voor een bezoekje aan een dermatologische verpleegkundige. Karlijn heeft nl. eczeem en alle smeersels die ik gebruikte konden niet voorkomen dat ze nu helemaal onder de plekjes zit. Controle dus. Eindresultaat: 6 (!!!)nieuwe zalfjes, een badlotion, zilveren antibacteriele pakjes, een bloedafname voor een allergietest en een afspraak voor over 2 weken. Na anderhalf uur konden we weer naar huis. Waar ik fijn kon beginnen met doorworstelen van 6 bijsluiters.
Afspraak 2 was voor Evelien. Zij mocht ‘s middags mee naar het audiologisch centrum in een ander ziekenhuis. En ook Robin ging weer mee. We kregen hier solo-apparatuur. Dit is een zendertje die de lerares van Evelien bij kringgesprekken e.d. gebruikt zodat Evelien het geluid rechtstreeks in haar hoortoestellen ontvangt. Heel handig. Maar de audioloog vond het ook nodig om een uur lang instructie te geven. Robin vond dat niet. Na 10 minuten begon ze: ‘mam, ik wil nù naar huis’. ‘t Was eigenlijk geen vraag. Ze stond al bij de deur. Toegegeven: een uur is best lang als het om een apparaat gaat waarbij je eigenlijk alleen maar hoeft te weten dat als je hem aanzet, hij het doet en als je em weer uitzet, hij het zowaar niet meer doet. Maar goed, je luistert fatsoenlijk naar een langdradige audioloog en maant je dochter tot kalmte.
Afspraak 3 was vanmorgen bij de audicien. De solo-apparatuur werkte niet. Hij hoefde toch alleen maar aan en dan deed ie het, toch?! Nou gisteravond niet meer dus. Audicien wist het ook niet. Oja, Robin was uiteraard weer van de partij en begon het telefoongesprek van de audicien met de fabrikant al zingend te verstoren. Maar goed, na het resetten van het apparaat was ook dit bezoek weer geslaagd. Best fijn, want in de wetenschap dat het hele apparaat een waarde heeft van € 2400,- sliep ik vannacht toch wat minder lekker.
Nu rest mij volgende week nog een bezoek aan het consultatieburo voor Karlijn en een bezoek aan de KNO-arts voor Robin. Nee, niet voor oostindische doofheid. Ze rommelt al maanden met haar oren en wie weet draait het op buisjes uit (Jippie, nog een ziekenhuisbezoek).
En niet te vergeten een bezoekje aan de mondhygiëniste met Robin. Na een penicilinekuur heeft ze ietwat verkleurde tanden. Ben benieuwd hoe ik haar zover krijg dat ze haar mond opendoet en braaf ondergaat wat de MH voor haar bedacht heeft. Met zo'n trildingetje en spuitspulletje enzo. Iemand nog tips?
Nou, je bent er maar druk mee! En ik zucht al als ik met twee naar het Consultatiebureau moet (blijft toch lastig dat Tieme nog niet loopt!)...
Gelukkig voor mij heb ik nog geen ervaring bij een MH. Maar een beetje goede MH redt dat vast !?!
uuuhh, nee geen tips, hopelijk weet de mh hoe ze dit aan kan pakken, wens je wel veel succes, misschien helpt dat een beetje.
Ha Elise, leuk dat je weer terug bent on-line. Ik kan me voorstellen dat 3 van die dames voor aardig wat 'excitement' zorgen samen. Ben benieuwd naar jullie huis. Wij klussen ook gestaag door, dus het 'douchen op zolder' en de 'geen elektra' klinken maar al te bekend in de oren. Momenteel is mijn grootste vijand... modder. Ik hoop maar snel dat de oprit en tuin verder bestraat wordt. Maargoed, je moet wat te wensen over houden, niet...?
Gewoon omdat ik er weer (nog) zin in heb, gewoon omdat er nog wel eens om gevraagd wordt en gewoon omdat er dan toch weer het nodige gebeurt: een restart.
De verhuizing was voor mij wel een gebeurtenis waardoor deze weblog dood kwam te liggen. Na 4 maanden dag in dag uit klussen met daarnaast een huishouden en zorg voor 3 kinderen en uiteindelijk de verhuizing, was de energie een beetje op. En na de verhuizing was het klussen ook nog niet klaar. Dus daar moest nog meer energie ingestoken worden. En nu? Nou ja, de badkamer ziet er nog bijna hetzelfde uit als op de foto hieronder. En ja, er wordt hier heus wel gedouched. We hebben nl. een nooddouche op zolder gemaakt.
Verder slapen we nog op de grond in een kale beton-kamer zonder elektra en op dit moment hebben we beneden geen w.c. Menigeen heeft al de woorden 'help, mijn man is klusser!' in de mond genomen. Ja, daar zouden we best tussen passen met ons huis. Maar gelukkig gaat hier het klussen nog rustig door en is er daarnaast ook steeds meer tijd voor andere dingen gekomen. (zoals dus misschien weer wat regelmatiger deze weblog bijhouden)
Nog even afsluiten met een leuke vrolijke foto waar ik ook best wel trots op ben: de taart voor Karlijns verjaardag. Afgelopen vrijdag is ze (alweer)2 geworden.
Leuk, je bent er weer!
En voor wat de taart betreft: R E S P E C T !!!
Niet alleen omdat hij er bijzonder mooi en èrg lekker uit ziet, maar vooral ook dat je nog kans ziet om zoiets in elkaar te flansen tussen alle druktes door!
JIPPIE!!!! Je bent er weer. Ik geniet altijd van je blog!
Geweldige taart trouwens. Creatief hoor.
Lieve groeten van Gerrie
Leuk om te zien dat er nog lezers zijn. Bijzonder hoor: ben je 3/4 jaar offline, zet je één stukje op je blog en dan zijn er dus mensen die dat meteen gelezen hebben.
@ Mariska; Ja, de taart is zelfgemaakt. Helaas was de 'r' net omgevallen toen ik de foto maakte. Maar goed, ik begin deze nieuwe hobby steeds leuker te vinden. Jammer genoeg heb ik wat weinig gelegenheden om me uit te kunnen leven.
@ Michiel: heb je em dus toch nog gezien.
Hey!
Mooie taart idd! Ik was het helemaal vergeten te vragen of je nog weer creatief bent geweest voor vrijdag, maar zoals verwacht is 't je wéér gelukt om er iets leuks van te maken!
Liefs
Leuk dat je weer blogt!!! Heb me inderdaad wel eens afgevraagd of alles wel oke was. Gelukkig wel dus. Heb toch regelmatig gekeken of je alweer geschreven had. Kan me voorstellen dat het klussen en alles erbij jullie niet in de koude kleren gaat zitten. Hopelijk gaat alles voorspoedig en uiteindelijk komt alles klaar. Nog gefeliciteerd met de verjaardag van Karlijn. Leuke taart, zelf gemaakt? Succes met alles en hopelijk snel tot de volgende blog.
Even een korte update van de afgelopen tijd.
Eigenlijk staat het allemaal in het teken van klussen. We gaan over 5 weken verhuizen en er moet nog een hoop gebeuren. Onze badkamer ziet er bijvoorbeeld nu nog zo uit als op de foto.
En ook de slaapkamers moeten nog voorzien worden van electra, muren, stucwerk, behang, verf, laminaat, gordijnen en inrichting. En er is voor de verhuizing ook nog geen doos gepakt. Zijn we gestresst? Nee, dat niet. Dat komt vast nog wel in de laatste week ofzo. Maar af en toe begint het wel lichtelijk te kriebelen. Waarschijnlijk moeten we straks even zonder douche leven. Hmmm, nog maar even niet aan denken. En misschien ligt er in de woonkamer nog geen vloer. We zien het allemaal wel. We pakken in één keer alles grondig aan en hebben daar dan hopelijk straks profijt van.
Oja, tussen de bedrijven door is Robin ook nog zindelijk geworden. Het lijkt erop dat ze daar meteen ook 's nachts aan meedoet. En dat vinden we uiteraard niet vervelend. Een jaar geleden hadden we nog 3 kinderen in de luiers en nu nog maar 1!
En Evelien is afgelopen week voor het eerst naar de basisschool geweest. Ze vond het geweldig en was erg blij toen ze hoorde dat ze de volgende dag weer mocht (Ja Evelien, en de komende 18 jaar ook nog!).
En dan hoor je ineens als moeder bij die kudde. Die kudde moeders (en een enkele vader) die iedere dag 4 keer op de fiets stapt om koterlief weg te brengen of op te halen. Tussen de middag ineens haast. Boterhammen snel naar binnen, andere twee dames het bed in bonjouren en snel Evelien weer weg brengen voor het tweede deel van het festijn van de dag. En o ja, ik voel me bijna verplicht om ineens op thee over te stappen. Iedereen die me kent weet dat ik een onvervalst fervent koffiedrinker ben, maar ja...er is ergens zo'n romantisch beeld dat dan ineens op komt zetten: moeders zit thuis met thee en een biscuitje klaar om de kinderen op te vangen en honderduit te laten vertellen over die geweldige kinderdrama's van de dag. Met z'n allen een kopje thee drinken en even bijkomen. Op een regenachtige herfstdag warmen de kleintjes hun handen aan een kopje thee. Laarzen op de mat, lekker bij de verwarming. Je zou er toch bijna zin in krijgen. Is het echt jeugdsentiment of heeft Pickwick hier ooit een bijdrage aan geleverd. Het zou me niks verbazen als deze theegigant dit idyllische beeld de wereld ingeslingerd heeft. Alleen maar om de mensen aan de thee te krijgen en moeders een schuldgevoel aan te praten wanneer ze hun kinderen dit moment zouden onthouden. Vast een dealtje met één of andere biscuitfabrikant. Nou ik doe er niet aan mee! Thee, wat een slappe hap! Ik heb het echt geprobeerd hoor, ook nog verschillende smaakjes enzo. En tijdens de zwangerschappen me braaf aan de koffietax gehouden en dus...over op de thee. Maar nee, thee en ik zijn eigenlijk nooit zulke goeie maatjes geworden. Misschien vage bekenden. Laat ik het anders zeggen: we gedogen elkaar. Dus je kan me best een paar keer per jaar betrappen op het drinken van een kopje thee, maar niet om aan dat beeld van de supermama te voldoen.
Anyway, tijdens deze dagen en soms nachten gevuld met plamuren, stucen, metselen, electra aanleggen, bouwmarkten bezoeken, voorstrijken, breken, nog meer bouwmarkten bezoeken en slopen kan je toch beter aan de koffie zitten. Dus mocht je zin hebben in een kopje koffie en je hebt enorme onderdrukte klusneigingen dan weet je nu waar je je kan melden...
Gefeliciteerd met je verjaardag!!!
al een beetje gestelleld in jullie nieuwe huisje??
Gelukkig zit er bij jullie steen en cement achter... Toen wij de badkamer (en de andere kamers beneden) stripten, toen keken we door de muren heen... (En nog steeds is het niet klaar, geen haast, alles went...)
Nou, zo te zien is er bij jullie nog behoorlijk wat te doen.
Ik ben blij dat ik alleen 2 slaapkamers hoef op te knappen, want vergeleken met jouw werk is dat van mij een peuleschil.
Wat fijn dat Robin zindelijk is geworden.Bij ons werd Silke ook zindelijk vlak voordat we gingen verhuizen.
Het zit al een poosje in de pen: een stukje over Robin. Maar daar moet je de tijd voor nemen. Want Robin, ja dat is een hoofdstuk apart. Robin is namelijk van het soort dat zich niet laat regiseren. Zo eentje waar je je handen aan vol hebt. 'Ondeugend' is haar middle-name, luisteren: 'wat is dat?!', 'Nee, ik kan het zelf', vallen en weer opstaan, weten hoe je je oudere zus op de kast kan krijgen, slopen, klimmen en klauteren...kortom: Robin is niet in één woord te vangen.
Vanaf Robin hebben we van die vreselijke slotjes op de keukenkastjes. We dachten nog dat we onze kinderen bij konden brengen uit de kastjes te blijven. Dat lukte ook...bij Evelien. Maar we hadden even niet op Robin gerekend. En dan ben je wat blij met die onhandige slotjes.
Robin liep al voor haar eerste verjaardag. Dus het was een dametje met pit en wilde overal snel bij kunnen. Uit de kinderstoel klimmen en bovenop tafel zitten toen ze een paar maanden oud was. Je zou er bijna een hartprobleem aan overhouden. Maar als Robin valt, staat ze lachend weer op. Dus het went.
Robin heeft ons een poosje terug met z'n allen buiten weten te sluiten. We zaten gezellig met z'n 5-en in de tuin toen Robin naar binnen ging en de deur dicht deed. Dat doet ze wel vaker, maar dit keer deed ze de knip op de deur. Dus liep ik naar de voorkant van het huis om door de brievenbus nog net te zien hoe ze de trap op ging. Gelukkig kwam ze snel beneden en zag me. Of ik haar toch even het traphekje over wilde helpen, want dat kon ze niet zelf. Ach meid, je bent er zelf overheen geklommen dan klim je ook zelf maar weer terug. 'Hé, wat leuk trouwens, mama praat door de brievenbus heen. Dat vind ik een leuk spelletje!' Nou, mams dacht daar toch wat anders over en wist de kleine aap te overtuigen dat ze de deur weer even open moest maken voor papa.
Een paar weken geleden zei Martin toen ik thuis kwam: 'Robin is alvast met de afbraak begonnen'. Hoezo, afbraak? 'Nou, ga maar eens boven kijken.' 
Ach Robin, kon je nou niet even tot de verhuizing wachten?
Tja, Robin...
...ze heeft een keer zelf ingestemd met adoptie (ze was 1 jaar oud)
...als ze tegen Evelien begint met 'ik ben boos op jou!' en daar heel erg boos bij kijkt, dan gaat Evelien toch echt bijna huilen. En Robin weet dat.
...omdat alle andere maatregelen 'op waren', is ze ooit in pyjama en slaapzak in de schuur gezet. Dan ga je daar maar slapen. Hmmm, dat maakte toch wel indruk.
...ze komt toch minstens één keer per dag triomfantelijk met een of ander speeltje, boekje of (favoriet) tekening van Evelien naar je toe: 'ik heb het stuk gemaakt!!'
...Robin poepte voor het eerst op een potje en ja hoor, daar moest ze toch echt even met haar tenen doorheen.
Het is een geweldige meid en maakt het ons lekker lastig. Gelukkig kunnen we er (achteraf) enorm van genieten en levert het leuke annekdotes op. En als ze het doorzet, belooft het nog enorm veel streken. Leuk!
geweldig! Gelukkig niet allemaal herkenbaar. Dacht dat Jarno er al wat van kon.....
Geniet ervan!
haha, super! Wist niet dat ze zo'n deugniet was, dan was ik volgens mij best lief voor al jouw spullen vroeger..?!
Oooh, wat een doerak! Daar zijn mijn zoons brave doetjes bij. Maar ja, ik heb nu een dochter hè. Wie weet wel van het kaliber Robin. Zal ik maar vast mijn hart vasthouden?
Ik denk dat wij Tieme gaan verbieden met 'dit soort dames' om te gaan, hihi!
Ik kan er smakelijk om lachen als ik dit lees, maar als je er midden in zit kan ik me voorstellen dat je er wel eens stapelgek van wordt! Gelukkig kun je lief over haar schrijven, dus ergens hou je ook nog van haar ;-) !!
'Heb je kinderen?' 'Ja, 3 dochters',zeg ik. 'O, leuk! Hoe oud zijn ze?' '3, 2 en 1' zeg ik vol trots.
Tot gisteren kon ik dit leuke leeftijdsrijtje noemen. Gisteren bracht Evelien hier verandering in. Ja, ons kleine prinsesje werd 4. Prinsesje ja, je leest het goed. Al eerder schreef ik over haar prinsessenmanie. En het kon dan ook niet anders dan dat deze verjaardag in het teken van prinsessen zou komen te staan. Dus mocht een echte prinsessenjurk niet ontbreken. Op marktplaats vond ik een mooie. Dat moest em worden. En ja, dan heb je wat in je hoofd en dan moet het er ook komen ook hè?! Dus reisde ik letterlijk naar de andere kant van Nederland af om hem te bemachtigen. Maar het was het meer dan waard: wat straalde Evelien!
En de prinsessentaart maakte het feest helemaal af. Tot nu toe toch echt de leukste taart om te maken!
Al met al heeft ze een leuke maar ook zeer enerverende dag gehad. Of eigenlijk dagen, want zaterdag vierden we ook nog haar feestje. En dus hadden we vandaag de dag van 'de grote terugslag'. De fluwelen handschoentjes dus maar aangetrokken en er maar het beste van hopen. We hebben het allemaal wel even moeten ontgelden en zo was het vanmiddag tijd om er even uit te gaan. Alsof ik 2 honden ging uitlaten, liep ik vanmiddag met Evelien en Robin in het bos. Zij in regenjas en voorzien van emmer en schep. Ik al liedjes zingend om vooral de stemming erin te houden en Robin af te leiden van al die loslopende honden. Want die zijn best groot als je 2 bent.
En eenmaal weer thuis verliep het allemaal vrij vlekkeloos en lagen er 3 prinsesjes om 19.00 uur op één oor.
@ Maris: you made my week! Bedankt voor dit mooie compliment! Ik had em laatst al gelezen en nog niet gereageerd. Nu ik je reactie weer lees, wordt ik er nog een keer blij van.
Elise meid, wat een topprestatie!!
Ik ben oprecht trots op je!
Drie kleine meiden, midden in een verhuizing, en dan ook nog de tijd vinden om zo'n geweldige taart te maken. En die jurk is he-le-maal goed, dat kan ik als tante van vier prinsessen ook zien. Geweldig, ze zal een topdag gehad hebben!
Gefeliciteerd met je dochter en met je prestatie als moeder.
Ook nog van harte gefeliciteerd. Wat worden ze alweer groot dan. 4 jaar alweer. Heeft Evelien zin in de basisschool?
Groeten.
Van harte gefeliciteerd met de jarige prinses. En wat een geweldige taart. Helaas heb ik daar nooit geen geduld voor. Het zal vast heerlijk hebben gesmaakt. En nu....na de vakantie naar de basisschool? Spannende periode.
Groeten
zelf gemaakt die taart? wauw. Ze ziet er ook echt uit als een prinses. gefeliciteerd nog !!!
Vanaf vrijdag zijn we officieel eigenaar van ons nieuwe huis geworden. En we hadden er nog één in bezit. 2 Huizen dus, wat een luxe! Vrijdag was dus het grote moment: de sleuteloverdracht en dan...aan de slag. Na een geweldig leuke verrassing die de verkopers hadden achtergelaten (bloemen, lekkers en bellenblazen voor de kinderen en een hoop handige klushulpjes zoals koffiezetapparaat, stofzuiger, schoonmaakspullen en keukentrap) begonnen we dan maar. Zoals ik al eerder schreef: alles moet gebeuren. Eerst het hele huis strippen dus. Vloeren, behang, keuken, badkamer, tegels, plafonds, schrootjes: alles moet eruit. Natuurlijk wisten we dit al een tijdje en hadden we dit weekend tot sloopweekend uitgeroepen. De kinderen hadden een leuke tijd bij goeie oppas en dus konden we ons helemaal uitleven. Samen met vrienden en familie is er een hoop werk verzet. Een goeie start dus. En ik vind het heerlijk om weer eens lekker te klussen. Dat hadden we al lang niet meer gedaan.
Als het goed is hebben we zo'n 4 maanden de tijd om van het huis een gezellige woonplek te maken. Dat lijkt best lang, maar gezien de beperkingen met onze 3 dametjes die geen 6 handjes kunnen helpen en de hoeveelheid werk zal de tijd vast sneller gaan dan we willen. En tussendoor moeten we ook nog op pad voor tegels, badkamer, vloer, zonwering, meubels enz.
De keuken hebben we gelukkig al wel besteld. De oude keuken hebben we op marktplaats gezet en jawel, al na drie kwartier kregen we een bod op de keuken. Leuk toch?!
IK wil foto's
Hoi , je bent zelfs zo druk dat je geen tijd had voor de oko.
Geeft niets hoor,die tijd komt straks wel weer.
Ik wens je veel succes met klussen en heel veel geluk met jullie vijfjes in jullie nieuwe huis
Ha, klussen is leuk! Maar inderdaad, wél zonder kindertjes er omheen, anders schiet het voor geen meter op.
Succes hoor!
succes met klussen!! en de verkoop van jullie "oude" huis.
Oei dat klinkt als een hele klus. En ja daar helpen die kleine meiden je natuurlijk ook niet echt mee. Maar je hebt ruim de tijd.
Succes met het klussen.
Groeten Inge
Ps: leve de marktplaats!!
En nou had ik donderdag graag wat willen schrijven, maar het kwam er niet meer van. Ja, onze kleine meid is donderdag 1 jaar geworden. En dan ga je op zo'n verjaardag weer zitten flashbacken. Veel van jullie weten het vast nog wel:
Wat heb ik lang moeten wachten. Die laatste weken zwangerschap waren erg zwaar. En waar hield ik me mee op de been? Mensen om de dag lastig vallen met vals-alarm-telefoontjes en het dagelijks bijhouden van mijn weblog. De spanning was voelbaar op de site, het aantal bezoekers steeg flink. Mensen durfden niet meer te bellen, maar logjes lezen kon natuurlijk wel. Na een week overtijd zijn, wist ik het zeker: ik ga in het ziekenhuis bevallen. Toen volgde de laatste afspraak bij de verloskundige en de eerste afspraak in het ziekenhuis. Ik mocht zelf een dag uitkiezen waarop ik wilde worden ingeleid. Nou, doe dan maar woensdag want dinsdags mag ik eventueel nog thuis bevallen. Niet dat dat zou gaan gebeuren hoor, nee, jullie zien me gewoon woensdag. En toen kwam baby in actie: In het ziekenhuis geboren worden? Ikke niet! Kom op, eruit! En zo kwam Karlijn op 22 mei toch nog thuis ter wereld.
En nu een jaar later dus. Een jaar met: eerste lachjes, 's nachts eruit, eerste keer kamperen, omrollen, last van tandjes, die zusjes zijn ook best leuk, eerste hapjes, waterpokken, lekker doorslapen (o nee daar komt nog een tand), geluiden worden woordjes, zwaaien, kusjes geven, tijgeren, zitten, met de pot mee eten, optrekken, eerste hap zand...
Karlijn heeft een hoop ontwikkelingen doorgemaakt het afgelopen jaar. En haar eigen plekje ingenomen. Ze doet het allemaal in haar eigen tempo, bijt flink van zich af, is een ontzettende vrolijkerd en gaat helemaal los op ieder muziekje dat ze hoort. Vooral dat laatste is nu haar favoriete bezigheid. We zetten een muziekje aan (of ze drukt zelf op een knopje van zo'n reuzegezellig en nooit vervelend muziek-speeltje) en ons 'duracell-konijntje' begint te dansen.
En komend jaar? Gaat ze haar nieuwe kamer krijgen, gaat ze staan en lopen, lekker meepraten, krijgt ze haar laatste borstvoeding, leert ze puzzelen, maakt ze haar eerste tekening, komen er ook nog kiezen, krijgt ze die vervelende BMR-prik, misschien voor het eerst wel een staartje in haar haar... en zo nog veel meer voor de boeg. Hmmm, volgend jaar dus weer genoeg te flashbacken.
En zo is er al weer een jaar voorbij en heb je een eenjarige dochter in huis!
Ondertussen zit ik in de positie die je in het begin beschreef: hoogzwanger en met elke dag de vraag 'zou het vandaag?....'
Nou...? Ben jij ook al zo'n moeder die haar kinderen de mooiste van de hele wereld vindt? ;)
@ Eljo: minder gelukt?? De foto's van mijn kinderen lukken altijd ;)
Wat een geweldige foto weer! Moet je daar nou eerst honderd minder gelukte foto's voor maken?
Groetjes!
nog gefeliciteerd!!! ook al weer zo'n mooie meid, leuk hoor drie meiden, alhoewel, voor Martin zal het soms wel zwaar zijn....
Nog van harte gefeliciteerd met jullie kleine grote meid.
Die flashbacks komen hier ook altijd langs. Onze Esmay is 11 mei alweer vijf jaar geworden. En dan worden ze groot he. Normaal leg ik haar kleren klaar maar tegenwoordig doet ze dat allemaal zelf wel, want mama kan het niet. Geweldig.
Geniet er nog maar fijn van.
Groetjes
Het is begonnen. Het virus heeft ons bereikt. We kunnen er niet meer onderuit en er zal waarschijnlijk ook geen weg terug meer zijn: Evelien zit in haar 'roze-periode'. En dat is nog niet alles. Nee, het is helemaal roze én prinsessen wat de klok slaat. Ja, Evelien is een echt meisje-meisje. Zo'n meisje dat huppelt en bloempjes plukt. Een meisje dat op de peuterspeelzaal als eerste de roze prinsessenjurk uit de verkleedkist pakt. Zo'n meisje dat begint te glimmen bij het woord 'glitters'. Een meisje dat met poppen praat, het liefst rokjes draagt, toch eigenlijk K3 wel erg leuk vindt en niet van vieze voeten houdt. Of vieze handen. Of natte kleren. En oja, vlechtjes in het haar zijn uiteraard helemaal favoriet. Met een roze elastiekje.
Het begon zo'n twee weken geleden. Ik was in een winkel waar ook speelgoed verkocht werd. Ik zocht wat knutselspulletjes. Hoor ik ineens achter me: 'mam, ik houd van prinsessen.' Niet reageren, dat kan mijn dochter niet zijn. Maar daar hoorde ik het weer en nu wat harder. 'Mam, ik HOUD van prinsessen.' Ik draai me om en jawel Evelien stond zich te verlekkeren bij hele foute prinsessenmuiltjes, diadeempjes en wat voor vreselijks je nog meer kan bedenken. Och ze vond het zo prachtig. En nu zitten we er dus maar mooi mee. Nee, ik heb er niks van in huis. Maar alles wat getekend en geknutseld wordt tegenwoordig is prinses. De poppen zijn ineens prinsesjes enz. Was 3 en een half jaar lang groen de favoriete kleur? Er is helemaal niks meer van terug te zien. En wat doe je dan als moeder? Ik heb het geprobeerd uit huis te houden wat dus niet gelukt is. Ben blijven roepen dat roze en glitters toch echt niet mooi kan zijn. En dus ben ik nu op zoek naar een mooie prinsessenjurk voor 6 juli. Als we niet óm deze periode heen kunnen dan moeten we er maar dóórheen.
En dus kan ik nu ook wel lachen als Evelien 's ochtends haar bed uitkomt om naar de wc te gaan en zegt: 'Robin ga je mee? Ik moet een prinsessenplas.' En Robin hobbelt er vrolijk achteraan. Je hoort haar denken: 'een prinsessenplas? Dat zal vast wel iets interessants zijn.' En Martin en ik horen vanuit bed hoe Evelien een monoloog houdt over haar prinsessenplasje.
@ Marieke: ik krijg een groot probleem als ik een groene jurk koop. Ik denk een enorme teleurstelling voor Evelien. Ik gok het er dus maar niet op (maar hij is wel leuk).
@ Mariska en Eljo: scouting? Ja, ik weet het niet. Ik denk dat ze het op zich wel leuk zal vinden. We gaan het t.z.t. vast wel proberen.
Wat is er zo erg aan roze???????? Ik breng zelf in een huis vol jongens tegenwoordig veel roze binnen!
Zal wel zijn om wat evenwicht in de man-vrouw verhouding te brengen.
Inderdaad een prachtige foto!
Nou, dat wordt dus een prinsessenkamer!!
ps bij ons aantafel gaat het alleen nog maar over voetbal en pokemon, ook lang geprobeerd buiten de deur te houden, maar dat lukt gewoon niet! Nu vind ik het zelfs wel leuk! Het is gewoon even wennen dat de kids zelf nu dingen aandragen denk ik.
Wat een schitterende foto van Evelien zeg!
En de scouting-vraag leeft bij mij ook! ;)
Groetjes!
Ik heb voor Yasha een groene prinsessejurk van artoek (www.artoek.nl). Misschien een aanvaardbaar alternatief?
hhhmm, dat wordt dus geen scouting???? ik ben ook niet zo van de prinsessen, maar ze is wel een heel mooi meisjes hoor. straks als de prinsessen de deur uit zijn, staan de jongens denk ik aan de deur!
Als meisje van een jaar of 3, 4 (eh 5, 6 ) kom je tegenwoordig niet meer om de prinsessen heen. Vandaag was er een juf van Jip's school jarig, de kinderen van haar klas mochten verkleed komen. Bij de jongens zie je dan nog wel wat variatie in de kostuurms: een cowboy, een piraat, een clown, superman. Maar bij de meisjes....werkelijk élk meisje was als roze prinses gekleed. Waarschijnlijk heb jij over een paar jaar dus 3 roze prinsessen rondlopen. Bij al Jip's vriendinnetjes heb ik de switch van groen als favo kleur naar roze zien gaan en ál hun moeders wisten toch niet zo goed wat ze daar nou mee moesten. Uiteindelijk bleek go with the flow toch de enige optie.

