 |
 |
 |
|||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
Elise:
33 jaar
getrouwd (met Martin)
schorpioen
woont aan de rand van de Veluwe
ovenschotels, pure chocolade, lenteweer, kamperen, lezen, creatief, bakken, in het donker auto rijden, Caro Emerald,
maar vooral:
mama van 3 dochters. Evelien (06-07-04), Robin (02-11-05) en Karlijn (22-05-07).
18-04-2010 20:02
Mooie dag
Nee, dit is geen mooi-weer-logje. Dat doen er al zoveel. Waarom is hetdan wel een mooie dag? Nou, omdat ik vandaag 2 kleuters heb leren fietsen. Balans hadden ze al, maar vandaag leerden Evelien en Robin opstappen, wegfietsen en remmen. Apetrots waren ze en ik niet minder. Weg met de fietskar! En dat alles aan het begin van het fietsseizoen, prachtig toch?!
Natuurlijk moeten we ze nog wel loslaten in het verkeer. Dat is de volgende stap, maar ik kon het toch niet nalaten om dit heuglijke feit even te loggen.
Reacties
Maris schreef op 26-04-2010 12:58:
Wow!
Wat zul jij glimmen van trots ;-)
(En kromlopen van de hernia?)
Mariska schreef op 19-04-2010 10:01:
Inderdaad veel belangrijker dan het mooie weer. Super hoor dames!
22-03-2010 21:58
Hilarisch legendarisch
Iedere woensdag is er op de basisschool het zogehete crea-uur: kinderen van groep 1 t/m 4 gaan in gemengde groepen ‘creatief doen’ onder begeleiding van een hulpmoeder. Hulpmoeder, raar woord eigenlijk. Klinkt wel heel erg als een hulpbehoevende moeder. Nou ja, je snapt het vast. Ik ben ook hulpmoeder en heb me opgegeven voor het timmeren. Met die 3 meiden in huis moet ook bij mij af en toe de stoere-ik er even uit. Dus werd het geen borduren, pompoenbeestjes maken of bloempotjes stempelen maar timmeren dus.
Twee weken lang mag een groepje kinderen werken aan een timmer-werkstuk. Nou ja, als er na die 2 weken twee plankjes aan elkaar getimmerd zitten is het voor een 4-jarige al behoorlijk knap.
De juffen delen de groepen in en zowel Evelien als Robin zijn nog niet bij mij langs geweest. En dan vraag je natuurlijk achteraf wat ze gedaan hadden. Robin had gepapier-machéed. Ze moest een sambabal maken. Ik vroeg hoe ze dat moest doen. Op een ballon moest je krantepapier doen. Ik vroeg: "met lijm zeker?" Nee dat was het niet. Ik legde uit dat je altijd papier-machéet met lijm. Maar Robin was heel stellig. De moeder die het begeleidde had namelijk een paar keer heel hard geniest in een emmer. Toen kwam er zelfs snot uit. En daarmee moesten we het vastplakken.
Uiteraard hebben we er erg om gelachen, maar ik vond het ook wel sneu. Het arme meiske dacht werkelijk dat ze heeft zitten knutselen met het snot van een moeder. Natuurlijk heb ik wel even de volgende dag de betreffende moeder er over aangesproken en gezegd dat ze het er bij de volgende groepjes vooral in moet houden. Dit soort hilarische uitspraken gun je andere ouders natuurlijk ook.
geen reacties (reageer)
Reacties
16-03-2010 17:05
Debuut van de buut en een geclipte papa
Sinds gisteren hebben we 'em in huis. Het heeft even geduurd maar nu is hij ertoch écht: de buut!
Omdat je als ouders nou niet dagelijks allerlei spelletjes met je kinderen doorneemt als verstoppertje, tikkertje, buskruit en stoepranden, is het toch maar weer afwachten op welk moment het zijn intrede doet in je huis. En dan helpt een schoolplein en vriendjes met oudere broers en zussen daar toch maar weer mooi bij. Als volleert spelleider was Evelien gisteren haar zusjes de spelregels aan het bijbrengen. En ja, daar kwamen ineens een 'buut' (die vervolgens tijdens één potje verstoppertje van plek kon wisselen) en 'buutvrij' bij kijken. Zusjes deden leuk mee, maar snapten het maar half. Voor ons K'lijntje houdt verstoppen toch vaak nog in dat je je gewoon met je hoofd achter je handen kan verstoppen.
En als ik ze zo hoor 'buten' dan zie ik ineens mezelf als kind weer intens genieten van dat soort buitenspellen samen met broers en zussen.
Stoepranden was heel lang mijn favoriet. Later deden we wel eens omgekeerd verstoppertje: één persoon verstopt zich en de anderen
gaan zoeken. Zodra iemand deze persoon vindt, gaat hij er stilletjes bij zitten. De laatste die aan het zoeken is, heeft verloren.
En na zo'n wild verstopspel is het tijd om uit te kleden en naar bed te gaan. Bij het tandenpoetsen mogen de dames dan een liedje
kiezen wat we dan voor ze zingen. 'mannen met baarden' is nog altijd favoriet al wordt het nu altijd veranderd in 'mannen met prinsesjes',
'mannen met glitterende roze jurken', 'mannen met vieze dingen' enz.
Vanavond bedacht Evelien de geweldige meezinger 'mannen met geclipte papa's'. Wat dat zijn, zie je hier.
Reacties
Elise schreef op 20-03-2010 21:55:
@ Mariska: k Heb het shirt op www.buutvrij.com gevonden, waar je trouwens nog veel meer geweldige shirts kan vinden.
Maris schreef op 19-03-2010 12:23:
Mooi!
Tieme en Renske zijn nog niet zover. Maar gisteren in de zandbak werden er al wel een heleboel lekkere taartjes gebakken! En renske krijgt ongwild een heleboel zand met het schepje van Tieme gevoerd ('nog een hapje, renske', zei Tieme enthousiast!).
Mariska schreef op 17-03-2010 13:14:
kon je nog maar af en toe terug naar je kindertijd, lekker onbezorgd spelen. Gaaf t-shirt trou wens.
14-03-2010 14:21
Lientje Leerde Lezen
Ja, het is echt waar: Evelien leest. Althans, ze begint nu voorzichtig eerste boekjes te lezen. Weer zo'n mijlpaal: je kind leert lezen dus straks is alle geschreven tekst in huis ook niet meer veilig voor kinderogen.
Er liggen nu dus allerlei 'eerste leesboekjes' in huis. Best knap wat die schrijvers aan verhalen kunnen schrijven met een paar klanken. Toch heb ik zo mijn bedenkingen bij het volgende verhaal dat ik in een boekje tegen kwam (niveau AVI 1 / M3 = midden groep 3):
Pa
gijs! roept ma.
kom je?
er is soep.
gijs komt er aan.
eet pa niet mee? zegt hij.
nee, zegt ma.
pa is nog op de zaak.
hij komt heel laat.
gijs eet de soep op.
hij eet de rest op.
dan pakt hij zijn bal.
die gaf pa hem.
de bal is van leer.
hij was heel duur.
gijs! roept ma.
tijd om naar bed te gaan.
kom je?
gijs komt er aan.
is pa er al? zegt hij.
nee, pa is er niet, zegt ma.
die komt pas heel laat.
dan lig jij al in bed.
gijs ligt in bed.
hij doet geen oog toe.
hij wil pa zien.
die ziet hij niet vaak.
pa heeft geen tijd voor hem.
de zaak gaat voor.
gijs gaapt.
na een poos hoort hij wat.
daar is pa.
gijs rent zijn bed uit.
dag pap, zegt hij.
nu niet, zegt pa.
ik ben moe.
ik heb geen tijd, zegt pa.
en kijk maar niet zo boos.
ik koop wat je maar wilt.
maakt niet uit hoe duur het is.
gijs gaat weer naar zijn bed.
hij tikt nog een brief.
dag pap, tikt hij.
ik ben weg.
ik hoef je poen niet.
ik zoek wel een pa die tijd heeft.
de brief ligt klaar.
maar gijs is weg.
Na even zoeken vond ik dan toch de schrijfster: Hetty van Vught. En ook een jaartal. Nee, geen 1968. Gewoon uitgegeven in 2009.
Bij het zoeken naar leuk bijpassend plaatje vond ik onderstaande prent. Dus nu heb je 2 verhaaltjes voor de prijs van 1:
geen reacties (reageer)
Reacties
10-03-2010 20:52
Een goed gesprek
Daar liepen we vanmiddag. Ik met de meiden. We maakten een wandeling in de namiddagzon. Karlijn in de buggy en Evelien en Robin links en rechts daarvan. En daar kwam het opeens vanuit het niets van links: 'mam, kan jij eigenlijk wel voor kinderen zorgen?'
Ok, vast een test, dacht ik, wat anders? Dus ik test lekker terug: 'nee, dat kan ik niet. Bij mij gaan kinderen altijd dood.' Evelien, wel vaker twijfelend of ze me goed hoort, keek verbaasd op: nee, dat bedoel ik niet. Kan jij voor kinderen zorgen?' 'Ja, ik hoorde je wel en nee, ik kan niet voor kinderen zorgen want bij mij gaan ze altijd dood.' Robin was wel in voor het spelletje en begon te lachen: 'niet waar!'
Evelien reageerde: 'mam, als je geen geld hebt, ben je arm en als je arm bent, kan je niet voor kinderen zorgen'. 'Ja, dat klopt' zei ik en ik wist dat ze weer eens het één en ander hadden gehoord op televisie.
Robin wist hier ook het nodige van: 'en als je ouders niet voor je kunnen zorgen, dan wordt je geopereerd'.
Reacties
Maris schreef op 12-03-2010 12:47:
Prachtig!
De gesprekken in ons gezin gaan helaas nog niet zo ver, maar ik kijk er naar uit!
27-02-2010 10:44
Smerig met een staartje
'Je wil niet weten wat er op de trap ligt' zei Martin.
Nou dan wil ik het dus wél weten. Ik was op dat moment op zolder en liep de trap af naar de eerste verdieping. Maar het ging niet over díe trap, het was één trap lager. Radend kwam ik er niet achter wat er op de trap lag. Wat kon het zijn? Robins verzameling speelgoed, 100 boeken (één van Robins hobby's: spullen op andere plekken in het huis neerleggen), een drol...? Nee, nou dan weet ik het niet.
'...een muis.'
Nou wil het geval dat wij al sinds we hier wonen muizen op zolder hebben. En die worden vervolgens keurig gevangen in een muizeval. Beesie dood, wij slapen weer rustig. Maar een muis beneden op de trap was voor mij ook nieuw. En Robin had hem ontdekt: 'pap, er is een muis op de trap'. En pap dacht dat het om een zinsnede uit een liedje ging, maar ging na aanhoudend roepen van Robin toch maar eens kijken.
Dit vertelde Martin mij en ging vervolgens door met: 'en hij piept nog.'
Een halfdooie muis dus. En uit nader onderzoek is gebleken dat hij gelanceerd moet zijn door de muizeval die op zolder staat, op de één of andere manier op de 1e verdieping terecht gekomen en als laatste reis dus naar beneden gevallen op de trap eronder. En dat laatste zou heel goed kunnen zijn gebeurd toen ik van beneden naar boven liep. Een tikkie met mijn schoen ofzo. Daar ga je dan toch allemaal over nadenken. En dat wil je niet. Net zomin dat je wil weten dat ie nog piept.
Martin mocht het klusje klaren. Net als altijd. Dooie muizen ruimen is zijn pakkie an. 'Jij wil muizevallen, is goed maar dan ruim je de lijkjes ook maar op'. Dat was de deal. Maar nu dus geen lijkje, maar het arme beestje leefde nog. En wat doe je dan? Muis de nek omdraaien? Dat vereist een hoop moed. Een voetafdruk achter laten op een muizerug ook.
Een beetje laf misschien, maar het muisje ligt nu in onze groene container. Biologisch afbreekbaar te piepen. En met de nodige voedselresten vraag ik me soms af hoe lang hij het daar nog uit zal houden. Scheiterd als ik ben, durf ik voorlopig even geen groenafval weg te gooien.
Robin, kom volgende keer maar gewoon vertellen dat er 100 boeken op de trap liggen.
Reacties
Eljo schreef op 05-03-2010 15:03:
A gos, het arme beest!
Maar ja, ik geloof ook niet dat ik het nekschot zou kunnen geven...
22-02-2010 13:41
vakantie!
Hmmm heerlijk vakantie. Even geen haast 's morgens. Niet in je eentje snel 4 personen van kleding voorzien, brood smeren, broodtrommels vullen, 7 staarten maken, jassen / dassen / mutsen aan, snel snel want de school begint...
Nee, de kinderen hebben vrij dus ik ook een beetje. Nou was de eerste vrije dag door mij altijd al gebruikt als relax- en langzaamaandag, maar vandaag helemaal: het regent en de kinderen zijn ziek. Nou ja, 2 van de 3 dan. Dus ze hangen de hele dag in pyjama als dode vogeltjes op de bank. Televisie aan: je hebt geen kind aan ze.
Dus kan ik even rustig bloggen en af en toe wat glaasjes water vullen. Maar ik juich niet te vroeg. Nee, ik maak me alvast op voor huilende, ontroostbare en kotsende meisjes. En die van mij spugen het liefst in bed en vergeten dan paps of mams te roepen. Sterker nog: ze vallen het liefst in slaap. Midden in... je snapt het. Mijn klusje moet nog komen: onverteerde etensresten uit lang haar pulken. Van die lange haren die wegens ziekte ook al 2 dagen niet gekamd zijn en dus al van die lekkere klittenbosjes zijn geworden. En zieke kinderen willen al niet veel, laat staan haren wassen. Dus 3 dagen later ruiken die dames nog zurig.
Wat hoor ik? Karlijn meldt zich plots vanaf de bank. Mam, ik ben ook ziek. Ik weet niet of ze dat goed inschat of dat ze het misschien allemaal wel interessant vindt, maar onze 'vakantie' begint in ieder geval anders dan ik me had voorgesteld.
Had ik dit logje al af? Ik ben intussen terug van de eerste kots-ruim-en-poets-beurt. Niet in bed, maar op de bank en houten vloer. Zo'n vloer met velling en extra noesten en kieren voor die prachtige ancient-look. Kunnen restjes brood vermengd met gal en overige maaginhoud erg lekker hun weg in vinden. Ook geen feest dus. De eerste was draait nu.
Zelf inmiddels ook onpasselijk geworden na het lezen van deze log? Ik ga nu lunchen...
Reacties
Elise schreef op 27-02-2010 10:55:
@ Eljo: uiteraard is het beter te doen bij je eigen kind, maar kots blijft kots. Ook van mezelf zal het nooit 'lekker' worden om naar te kijken.
@ Martine: Leuk dat je reageert. Ik doe idd weer een poging en heb inmiddels de aardigheid ook zeker weer terug gevonden om te loggen. Maar vieze logjes zijn altijd leuk om te schrijven.
Martine W. schreef op 26-02-2010 09:44:
Hé wat leuk dat je weer aan het loggen bent geslagen! Wel jammer dat je geen vrolijke verhalen kunt vertellen. Hopelijk is Evelien ook snel weer beter. Sterkte ermee!
sanneke schreef op 25-02-2010 23:20:
Oh, héérlijk! Een kotslog! :) Sterkte met je zieke vogeltjes.
Eljo schreef op 25-02-2010 16:55:
Nou nou, misschien schrijf je wel een beetje té levendig...
Zeg, gaat het met kots hetzelfde als met poep en boertjes: het is minder vies bij je eigen kind...?
Elise schreef op 25-02-2010 15:41:
@ Gerrie: He, wat leuk dat je af en toe nog kijkt hier! Evelien is nog steeds ziek, helaas.
Gerrie schreef op 23-02-2010 20:56:
Beterschap met de meiden! Hoop dat ze snel weer opgeknapt zijn en dat jullie nog even kunnen genieten van de vakantie.
07-02-2010 14:31
een half jaar verder...
Met enig regelmaat krijg ik toch nog vragen over mijn weblog. En vaak ook heb ik van die log-momenten:'dat is eigenlijk een logje waard.' En toch al die tijd niks gepost? Nou ja, nu dan maar weer de zoveelste herstart. Ik ga geen beloftes meer doen over frequentie. We zien wel.
Sinds mijn laatste bericht zijn er uiteraard weer een hoop dingen gebeurd en als ik het dan nu even moet reproduceren dan wordt dat toch weer lastig.
Ik moet er weer even in komen denk ik. Volgende keer meer dan maar...
Reacties
Mariska schreef op 07-02-2010 16:16:
Leuk dat je iig weer een poging waagt.
26-06-2009 13:11
Canon
Had ik me daarnet toch zomaar even tijd om de keuze voor de Canon van de Nederlandse Kindertelevisie in te vullen. Robin en Karlijn lekker samen aan het spelen en mams kon even terug naar vroeger. Oeh, leuk zeg, al die programma's van de jaren '80. Helaas stonden er geen filmpjes op, maar foto's en korte omschrijving gaven alweer een hoop oja's. En er stonden uiteraard ook weer een aantal kinderseries niet tussen de selectie, wat dan vervolgens op het forum weer het nodige commentaar opleverde, maar dat mocht mijn pret in ieder geval niet drukken.
Twee van de vele programma's die ik gekozen heb, waren 'Bollo, Bries en Bondgenoten' en 'De Poppenkraam'. Ken je ze nog? En zo heb ik van 4 decennia allerlei programma’s gekozen. Niet dat ik de illusie heb dat dit nou dé programma’s voor de canon zijn, maar voor mij waren ze in ieder geval wel de leukste.
En intussen wordt er uiteraard doorgeklust. Even een babykamer (nee, niet voor ons), een paar kozijnen vlak voor een verhuizing (ook niet bij ons) en een kado voor Evelien (foto volgt nog wel als het af is). Ja, die badkamer zit er dus nog lang niet in.
Reacties
Mariska van Vorselen schreef op 17-11-2009 12:20:
Geen inspiratie meer?
Gefeliciteerd met je verjaardag. ; )
Mariska schreef op 26-06-2009 14:36:
Oja Bolle bries, die was gaaf. Zoek eens op yout tube, wauw, daar is alles te vinden! Ovide en zijn vriendjes! Geweldig.
28-05-2009 23:14
In 't Wit
Momenteel heb ik het er druk mee: ziekenhuizen, specialisten, medische adviezen, recepten, bijwerkingen...kortom: medische perikelen. En dat allemaal dankzij onze 3 dametjes.
Gisteren mocht ik eerst met Karlijn en Robin naar het ziekenhuis voor een bezoekje aan een dermatologische verpleegkundige. Karlijn heeft nl. eczeem en alle smeersels die ik gebruikte konden niet voorkomen dat ze nu helemaal onder de plekjes zit. Controle dus. Eindresultaat: 6 (!!!)nieuwe zalfjes, een badlotion, zilveren antibacteriele pakjes, een bloedafname voor een allergietest en een afspraak voor over 2 weken. Na anderhalf uur konden we weer naar huis. Waar ik fijn kon beginnen met doorworstelen van 6 bijsluiters.
Afspraak 2 was voor Evelien. Zij mocht ‘s middags mee naar het audiologisch centrum in een ander ziekenhuis. En ook Robin ging weer mee. We kregen hier solo-apparatuur. Dit is een zendertje die de lerares van Evelien bij kringgesprekken e.d. gebruikt zodat Evelien het geluid rechtstreeks in haar hoortoestellen ontvangt. Heel handig. Maar de audioloog vond het ook nodig om een uur lang instructie te geven. Robin vond dat niet. Na 10 minuten begon ze: ‘mam, ik wil nù naar huis’. ‘t Was eigenlijk geen vraag. Ze stond al bij de deur. Toegegeven: een uur is best lang als het om een apparaat gaat waarbij je eigenlijk alleen maar hoeft te weten dat als je hem aanzet, hij het doet en als je em weer uitzet, hij het zowaar niet meer doet. Maar goed, je luistert fatsoenlijk naar een langdradige audioloog en maant je dochter tot kalmte.
Afspraak 3 was vanmorgen bij de audicien. De solo-apparatuur werkte niet. Hij hoefde toch alleen maar aan en dan deed ie het, toch?! Nou gisteravond niet meer dus. Audicien wist het ook niet. Oja, Robin was uiteraard weer van de partij en begon het telefoongesprek van de audicien met de fabrikant al zingend te verstoren. Maar goed, na het resetten van het apparaat was ook dit bezoek weer geslaagd. Best fijn, want in de wetenschap dat het hele apparaat een waarde heeft van € 2400,- sliep ik vannacht toch wat minder lekker.
Nu rest mij volgende week nog een bezoek aan het consultatieburo voor Karlijn en een bezoek aan de KNO-arts voor Robin. Nee, niet voor oostindische doofheid. Ze rommelt al maanden met haar oren en wie weet draait het op buisjes uit (Jippie, nog een ziekenhuisbezoek).
En niet te vergeten een bezoekje aan de mondhygiëniste met Robin. Na een penicilinekuur heeft ze ietwat verkleurde tanden. Ben benieuwd hoe ik haar zover krijg dat ze haar mond opendoet en braaf ondergaat wat de MH voor haar bedacht heeft. Met zo'n trildingetje en spuitspulletje enzo. Iemand nog tips?
Reacties
Maris schreef op 15-06-2009 12:44:
Nou, je bent er maar druk mee! En ik zucht al als ik met twee naar het Consultatiebureau moet (blijft toch lastig dat Tieme nog niet loopt!)...
Gelukkig voor mij heb ik nog geen ervaring bij een MH. Maar een beetje goede MH redt dat vast !?!
Mariska schreef op 03-06-2009 09:11:
uuuhh, nee geen tips, hopelijk weet de mh hoe ze dit aan kan pakken, wens je wel veel succes, misschien helpt dat een beetje.
Anouk schreef op 02-06-2009 00:30:
Ha Elise, leuk dat je weer terug bent on-line. Ik kan me voorstellen dat 3 van die dames voor aardig wat 'excitement' zorgen samen. Ben benieuwd naar jullie huis. Wij klussen ook gestaag door, dus het 'douchen op zolder' en de 'geen elektra' klinken maar al te bekend in de oren. Momenteel is mijn grootste vijand... modder. Ik hoop maar snel dat de oprit en tuin verder bestraat wordt. Maargoed, je moet wat te wensen over houden, niet...?
