nognet@work - 03-08-2010 15:49

Dit jaar maar een beetje échte vakantie…

Volgens mij heb ik een alternatief gevonden…

We gaan ergens in september eventjes weg, niets exotisch (Curaçao) of aparts (Trans Baikal Express) deze keer. En dat zette me aan het denken over vakanties die ik vroeger als lummeltje had. Dat waren geen verre buitenlands oorden maar dat beperkte zich in eerste instantie tot een flinke stacaravan in Zeeland en later in Oostenrijk, Luxemburg en Duitsland.

Omdat het hier zo stil is op het log en het verder redelijk “smooth” loopt in onze leventjes in Arnhem-Zuid wil ik in een aantal logjes gewoon een beetje mijmeren over vroeger. En dan de herinnering die ik heb aan de vakanties, het kan best zijn dat die in de loop van de jaren wat troebel zijn geworden maar in ieder geval één soort vakantie kan ik me wel heugen. En die herhaalde zich bij mijn weten ongeveer 7 jaar lang…

Dat waren de vakanties naar Renesse in Zeeland. Ome Harrie en tante Marietje hadden daar een flinke stacaravan. Ome Harrie en tante Marietje waren formeel niet mijn oom en tante maar die van mijn vader, maar zo noemde wij ze nu eenmaal. Echte als Brugman lullende/brullende Brabanders die elke vrije week/weekend richting de camping en hun vaste stacaravangingen. Maar in de échte zomervakantie gingen ze verder weg (Spanje volgens mij) en konden mijn ouders voordelig een paar weekjes met ons op vakantie.

Het was in mijn beleving altijd een hele reis, dit kwam mede omdat ik nogal wagenziek kon worden als ik probeerde te lezen of iets anders in de auto aan activiteiten ontplooide (automerken herkennen en andere spelletjes). Maar in de vaal groene Mazda 323 (in de begin jaren 80 vermoedelijk een hippe kleur) bereikte we na het afleveren van de hond bij de gebruikelijke kennel, toch altijd weer de camping.

Wij wisten niet hoe snel we de spullen moesten helpen uitladen om daarna samen met mijn ouders een paar honderd meter over de camping en de duinen te lopen… of beter gezegd te rennen om zo snel mogelijk de zee te betreden. Mijn moeder hard roepend dat ik toch écht eerst ingesmeerd moest worden om mijn tere huidje te beschermen tegen de zon. Dat ritueel van roepen heeft ze lang volgehouden en toch verbrande ik de eerste dagen levend… eigen schuld dikke bult riep ze natuurlijk tegen haar eigewijze zoontje. Maar ze bleef volhouden ut eigenbelang om het elke avond janken na het douchen na een paar dagen achter zich te kunnen laten. En je zult het niet geloven maar na die paar weekjes was zelf witte B.A.R.T.-tje met de toen nog bos rode krullen, bruin geworden! De kinderfoto’s met het bewijs kan ik niet op het internet plaatsen omdat het wellicht wat verkeerde types aantrekt die meer in mijn opzij getrokken zwembroekje geintresseerd zijn dan in het kleurverschil ;-)

Op de camping was het goed vertoeven, veel activiteiten voor de jeugd (lees: veredelde kinderopvang), maar mijn ouders trokken er liever samen met ons op uit. Maar aan het einde van de middag terug op de camping dan konden we net voor het eten nog even naar de speelhal met allemaal computerspellen van toen. Voor een paar cent konden we spelen, de favoriet was er een met een pistool dat je snel uit een holster moest zien te trekken en waarmee je de “badguys” kon neerschieten. Die was vele malen leuker (met de “échte” tv beelden) dan schieten op een groen scherm met een “kleiduif”. Dat was de automaat die ernaast stond… maar er was veel te zien en de herrie was oorverdovend heerlijk voor ons ukkies. Ook als we geen geld hadden dan konden we ons daar prima vermaken.

Terug in de warme caravan, sliepen we in smalle stapelbedjes, waar tussen de rand en het matras een triplex plankje werd gedaan zodat we niet uit ons bed lazerden tijdens onze wilde dromen waarin we de dag herbeleefde. En dan ’s nachts eenkeer wakker en naar de wc op de emmer… en bij ergere boodschappen met een zaklamp en mijn vader op weg naar de toiletgebouwen.

Ook kwamen een andere oom en tante elke vakantie wel een keer langs, die zaten vaak op een andere camping. En als die er waren dan was het friet halen! Een feestje want dat aten wij niet bijzonder vaak. Mijn broertje en ik kregen dan geld en een grote pan mee en liepen naar de frietzaak op de camping. Je kon dan een pan vol friet krijgen voor een x bedrag… gewldig natuurlijk, daar hoef je tegenworodig niet meer voor te komen. Er was echter een klein rampje voor een 5 jarig tegen over frietboer op de camping. Mijn oom wilde als extra snack altijd een: Sjasliek. Ja en spreek dat maar eens uit als klein ventje. Hilarische tafrelen voor de frietboer en andere en maar roepen: “een wat?” als we er qua uitspraak iets naast zaten.

De uitstapjes naar het dorp Renesse of een ander gat in de buurt waren de uitjes buiten het bezoek aan het strand en de wandelingen in de duinen of een bezoek aan de deltawerken (maar toen waren we al wat ouder, midden jaren 80). Tijdens die uitjes konden we waardeloos speelgoed kopen van onze ‘eigen gespaarde centen’. Zo herinner ik me nog een platicmachine geweer dat ratelde alsof het echt oorlog was. Maar dat twee dagen later al kapot was omdat ik dacht dat het wel luciferhoutjes kon wegschieten die dan helemaal vast gingen zitten in het “ratel” gedeelte. Mijn vader natuurlijk een paar uurtjes volhouden dat het niet gemaakt kon worden. Maar dan ’s avonds als wij op dat stapelbed lagen toch dat hele ding uit elkaar halen en kijken of de onttroostbare en wild dromende zoon ’s ochtends weer op te beuren was.

Prima vakanties in eigen land dus… en dat was dan even een kijkje terug in het verleden… voor mezelf natuurlijk leuker, dus ik heb een lekkere 15 minuten gemijmerd achter mijn toetsenbord en kan nu weer aan het werk en vergeet ik een beetje dat we dit jaar niet écht op vakantie gaan.

De foto is niet van de bewuste caravan van ome Harrie en tante Marietje ;-)

weergeven in nieuw venster

1 Reactie (reageer)

teyoutuben@home - 18-07-2010 11:31

Ontroerd... door voor mij nieuwe muziek...

Vic Chesnutt... helaas al overleden.

Gisteren was ik nog laat wat aan het z@ppen en kwam op de zender Het Gesprek terecht. Daar begon op dat moment het programma 2 metersessies met Jan Douwe Kroeske (nog steeds geen spat verandert qua look en stem).

Deze uitzending stond in het teken van Betty Serveert (Carol van Dyk en Peter Visser). Na een korte bio over het ontstaan van de band en wat korte achtergrond over het door hen zelf benoemde underground rockbandje mochten zijn een top 3 samenstellen uit het grote 2 meter sessie archief. Zelf heb ik vele cd's maar de uitzendingen op tv heb ik nooit mee gekregen en ze zijn online niet of nauwlijks te vinden.

Maar ik wil toe naar het moment van de top-1, ze noemde daar een naam: Vic Chessnutt. http://www.hetgesprek.nl/archief/4100/? en het gaat om het fragment van 00:20:55 uur de inleiding, het respect en de annekdote leiden een geweldige 2 meter sessie in... en dat greep me direct, om precies dezelfde rede als die Peter Visser zelf opgeeft in het fragment: zijn stem snijdt door je ziel heen!

Zijn stem bleef écht hangen en de blik in de ogen van de man geeft aan dat hij zijn muziek intens beleefd met volgens mij al zijn haken en ogen. Maar het is al even geleden dat ik zo gegrepen ben. Helaas heeft de man uiteindelijk zelfmoord gepleegd... dat is toch jammer, zie ik iets nieuws (voor mij) en dan de wetenschap dat de man al dood is.

Ik heb daarna nog het muziek programma Spectacle van Elvis Costello (http://www.sundancechannel.com/spectacle/) gekeken waar The Edge en Bono tegast waren. Gelukkig was The Edge korter en meer helder over zijn antwoorden, maar die Bono was langdradig... maar verder een aardig programma waar Elvis Costelo en band een paar leuke riedeltjes weggaven.

Maar het bleven riedeltjes, vergeleken bij het eerder op de avond gehoorde nummer van Vic Chesnutt. Hieronder nog een you tube fragment van hetzelfde nummer maar dan met band. Ook geweldig en lekkkkkeeerrrr langggg.

Hopelijk grijpt het jullie ook, ik ben wel benieuwd wat een ieder ervan zal vinden!

1 Reactie (reageer)

inmiddelsteruguit@werchter - 12-07-2010 13:00

P.R.I.N.C.E.

Hete dag met fantastisch maar nat einde...

Dit weekend waren van vrijdag t/m zonda in Aarschot, dichtbij Werchter om daar Werchter Boutique mee te kunnen maken met optredens van Jamie Lidell, Mint Condition, Larry Graham en natuurlijk de hoofdact: Prince.

Twee gemoedelijke en aan elkaar klevende homo's voor ons waren zo vriendelijk de foto's door te sturen... wij hebben een fantastisch middag en avond gehad!

Eve, kwam ik nog tegen... maar toen waren we echt even op weg naar een stukje schaduw en was ons weerzien kort. Dus hopend op een snelle loggers meeting om oa. over deze middag na te praten.

's Avonds doorweekt terug naar het Hotel in Aarschot, maar daar heb ik heerlijk liggen dromen.

Lees het verslag op www.oor.nl
http://www.oor.nl/deruit_concertverslagen_details.asp?id=1404
En check de naam van de fotograaf.. die Eve toch!

Edit (26-07-2010); de twee you tube video's zijn op last van NPG records van de site gehaald. Ik heb het vervangen door een filmpje van een meisje dat pas op het terrein in de gaten kreeg dat het hier om een concert van Prince zou gaan... en ze dacht toch werkelijk dat ze 'm nooit in levende lijve zou gaan zien ;-)

weergeven in nieuw venster

weergeven in nieuw venster

weergeven in nieuw venster

1 Reactie (reageer)

@home - 18-04-2010 10:56

Dexter...

en dan bedoel ik niet de tekenfilmserie!

Eens in de zoveel tijd koopt D.U.S.H.I een dvd-box die écht iets anders te bieden heeft dan het algemene vrouwen gezemel. Na alle seizoenen van The L Word (al was ik wel gecharmeerd van het vrouwelijk vertoon ;-), SATC, Gilmore Girls etc. zijn de twee seizoenen van Dexter een uitstekend voorbeeld hiervan. Voor de lezers die hier denken dat het om de tekenfilmserie gaat met een slim ventje in een laboratorium. .. lees even verder!

Dexter draait voornamelijk om één persoon en natuurlijk niet geheel toevallig met de naam: Dexter. De kijker volgt Dexter (gespeeld door Michael C. Hall die een belangrijke rol had in de hitserie: Six feet under, een andere serie die leuk was om mee te kijken) en daarnaast horen we Dexters gedachten en toelichtingen terug in de “voice over”.
Dexter is als jong kind als wees opgenomen door een politieman en samen opgevoed met diens eigen dochter Debra. Door de serie heen zien we regelmatig flashbacks van Dexter naar vroeger in het gezinsleven. Zowel Dexter als Debra zijn zelf inmiddels werkzaam bij de politie. Dexter werkt daar als forensisch expert en Debra is aan het begin van de serie een gewone agente, die heel graag rechercheur wil worden. Dexter heeft voor zijn doen de ideale baan, hij heeft namelijk een fetisj voor bloed. In Miami is hij de grootste experts op dat gebied en wordt hij door de politie voor veel onderzoeken naar moorden ingezet. Dexter kan uit de positie, kleur en samenstelling van druppels of liters bloed veel afleiden over het misdrijf. De serie is voor >16 en dat heeft zo zijn redenen als je nogal visueel ingesteld bent, met name als het gaat om gedachten hoe dergelijk bloedpatronen tot stand zijn gekomen… het is in ieder geval Dexter zijn uit de hand gelopen hobby zullen we maar zeggen.

Tot zover klinkt het allemaal nog redelijk normale serie, een als bijvoorbeeld CSI:NY. Maar Dexter is echter geen doorsnee politieserie . Dexter heeft namelijk een “kleine” afwijking. Hij voelt geen emoties en begrijpt ze ook niet altijd even goed bij anderen wat vooral richting zijn zus tot hoog oplopende discussies kan leiden . Dexter kent ook geen verdriet, wordt niet verliefd en wordt niet echt boos. Dexter kent echter ook geen angst, schuldgevoel en berouw.

Maar dat is nog niet het meest vreemde aan hem, daarvoor is een beetje achtergrond nodig… Als kind had hij veel respect voor zijn inmiddels overleden pleegvader Harry. Omdat Harry overtuigd was dat misdadigers gestraft moeten worden en je juist “leeft”als iemand zich goed gedraagt en meedoet met de rest om niet al te veel op te vallen. Dexter probeert ook een goed leven te leiden door zich aan die regels te houden en dat is best moeilijk te combineren met zijn lust tot: moorden… Dexter is echter geen kwade vent en zoekt de uitlaatklep in het vermoorden van misdadigers die in zijn ogen de dood verdienen (na eigen research). Hij is daarmee een soort beschermer van goede burgers.

Hiermee wordt de grens tussen goed en kwaad in Dexter flink grijs ingekleurd. Is Dexter slecht omdat hij moorden leegt? of juist goed omdat hij mensenlevens redt door moordenaars uit Miami (zeer fraai in beeld gebracht qua kleuren, zonlicht etc.) te laten verdwijnen. Want dat is nog wel even essentieel… ze vinden van zijn daden nooit wat terug en je ziet hem de hele tijd met vuilniszakken slepen om de distributie af te ronden. Zelf neemt hij wel van iedereen die hij vermoord een druppeltje bloed mee, maar daar ga ik verder niets over schrijven.

Dexter is een serie waarin de psychologie een belangrijke factor speelt. Het is geen serie boordevol keiharde actie, maar verveling zal zeker niet optreden. Dexter zijn onhandige omgang met mensen is aandoenlijk en intrigerend en ook de toestanden rondom zijn collega’s zijn erg interessant om te volgen (qua humor en wat kleine verhaallijntjes over relaties etc.).

Hoewel je de indruk zou kunnen krijgen dat deze serie maar een macabere bedoeling is… Dexter is een totaalpakketje van comedy, politiewerk, drama en een klein schepje thrillerhorror … volgens mij is het absoluut de moeite waard om deze serie een kans te geven in je DVD-speler!

Wij gaan in ieder geval verder met seizoen 2. In Amerika zijn ze al in seizoen 5, dus we moeten nog even wachten tot hier de boxen uitkomen, want ondertiteling kan door de vele dialogen wel handig zijn… maar ik ben echt in2 Dexter op dit moment.

weergeven in nieuw venster

2 Reacties (reageer)

opeenopgeruimdezolder@home - 11-04-2010 11:11

Jawel, hij is geleased...

nu nog wachten tot 23 juni... *zucht*

Tadaaaaaaaa... geen Prius, het was even twijfelen ;-)

Het is een Seat Leon geworden, precies zoals op de foto's hieronder (wit, FR 170pk, Ibera velgen, zonnedakje etc.).

Als een kind zo blij, ik kan er niets aan doen.

weergeven in nieuw venster

weergeven in nieuw venster

1 Reactie (reageer)

@home - 08-04-2010 13:33

Barcelona...!?

Wat een tripje Barcelona voor gevolgen heeft voor mij...

D.U.S.H.I.-lief zit in Barcelona met een vriendin en is daar 3 dagen een deuk aan het gooien in mijn creditcard. Zoals het hoort hoor ik de vrouwelijk lezers al denken... Voor alle afwezigheid mbt. tot mijn werk, is dit waarschijnlijk terecht… ik hoop dan ook dat ze zich prima vermaken.
Zelf heb ik me er toe gezet grote schoonmaak te houden in alle kasten, lades in dressoirs én opbergruimtes op zolder.

Zo vond ik een set sleutels van deuren en ramen uit ons vorige huis. Die heb ik die keurig aan een musketonnetje gedaan en samen met een plattegrond van het huis op een stapeltje gelegd bij af te handelen zaken. Onze eigen reservesleutels zijn nu ook weer netjes gesorteerd en het gevonden gereedschap in dezelfde la is nu keurig in de gereedschapskist in de schuur opgeborgen.

Ik kwam er ook achter wat onze matrassen kostte, dat er afgelopen jaar heel wat oude klanten zijn gestorven, dat mijn D.U.S.H.I. een boel snottert aangezien ik wel 13 (!) pakjes aangebroken tissues vond . Ze ook nog steeds rookt als een schoorsteen en die aansteekt met 9 verschillende aanstekers…

Er lagen ook 43 dvd’s en 26 cd’s her en der te slingeren ipv. in de opbergsystemen op zolder. Kwam ik daarnaast bergen met antenne-, S-videokabels, RGB tulp-stekkers en een flinke stapel handleidingen van apparatuur tegen. Heeft D.U.S.H.I 7 potjes nagellak, vijltjes en remover + “watten-toestanden” in de la van de salontafel liggen, zodat ze voor de buis lekker kan keutelen bij een tranentrekker (die nu keurig in het opberg systeem zitten, ver van mijn dvd-speler).

Tijdens het doorvroeten van de dressoirlades vond ik ook de uitdraai van het medicijnenpaspoort van D.U.S.H.I., die we gisteren voordat ze vertrok nog even opnieuw hebben laten printen bij de apotheek. Ik heb het dan nog niet gehad over Praxis- en Gammabonnetjes, Hilvers-bakkerijducaten en DE-punten die her en der verspreid over 9 lades lagen.

In de lades met placemats kwam ik een berg verschillende servetten tegen en de grootte van de stapel doet vermoeden dat we nog veel etentjes gaan organiseren hier in Arnhem ;-) Maar dat is natuurlijk geen straf, dus wil er nog iemand iets speciaals?

Aan de inhoud van de lades ook een tas vol oudpapier en een doos met allerhande plastic toestandjes overgehouden. Die staan nu bij de voordeur te wachten op een rit naar de Gemeentewerf, maar dat zal morgen worden. Want ik moet nog naar de 1ste etage en de zolder en het vermoeden is dat daar ook nog wel wat zooi te vinden is.

We wonen hier nu ruim 2,5 jaar en het is verbazingwekkend dat we toch alweer zo’n berg hebben weten te verzamelen. En dat terwijl we tijdens de verhuizing en een jaar later tijdens de eerste zolderopruiming toch flink huisgehouden hebben…

Maar met de recent teruggekregen DVD’s van Joe Satriani (met scheurende gitaren) is het allemaal prima te doen. Dus ondanks alle opsommingen heb je mij met geen woord horen klagen en dat is ook wel bijzonder na zo’n drukke tijd op kantoor. Het is bijna rustgevend ;-)

Als dit vandaag allemaal gaat lukken, dan kan ik morgen verder met het fotoboek van de treinreis van vorig jaar. Dan is ie hopelijk net voor het één jarige jubileum van de reis klaar.

Edit 11-04-10: hoop vandaag aan wat foto's te kunnen werken. t/m gisteren bezig geweest op zolder.

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)

@home lekker youtubben tijdens mijn weekje vrij! - 02-03-2010 23:05

Kaarten voor 013

Larry Graham... funk & soul...

Als er dakpannen zouden liggen op 034 dan zouden ze er af vliegen 19 april aanstaande ;-)

Geniet mee van de fragmenten... en bemachtig een kaartje als dat nog kan... dit wordt immers een groot feest!

De legendarische bassist Larry Graham komt met zijn Graham Central Station voor het eerst sinds ruim tien jaar weer voor een optreden naar Nederland toe! Larry Graham speelde basgitaar in de zeer succesvolle en invloedrijke funk-, soul-en rockband Sly & the Family Stone van 1966 tot 1972. Toen de band, door onder andere het drugsmisbruik van de voorman Sly Stone geleidelijk aan uit elkaar viel, vormde Graham zijn eigen band, genaamd Graham Central Station. De naam is een woordenspel op Grand Central Station, een beroemd treinstation in Manhattan, New York City. De band had meerdere hits in de jaren zeventig, waaronder Hair. In het midden van de jaren zeventig had Larry Graham tevens een belangrijk aandeel in de carrière van de funk- en soulzangeres Betty Davis, de vrouw van de jazzlegende Miles Davis. Eind jaren negentig ging hij op tournee onder de naam Larry Graham And Graham Central Station. Ze traden onder meer op op het North Sea Jazz Festival (1996) en Paradiso. In 1998 bracht hij, met behulp van een nieuwe band die ook gebruik maakte van de naam Graham Central Station, nog een album uit op Prince zijn platenlabel NPG Records. Twee van de nieuwe bandleden waren de voormalige Family Stone-collega's Cynthia Robinson en Jerry Martini. Rond dezelfde tijd was hij ook een lid van Prince zijn begeleidingsband de New Power Generation, waarmee hij van 1998 tot en met 2001, en de jaren daarop nog incidenteel, toerde.

2 Reacties (reageer)

zolder@home - 24-01-2010 11:41

Gadget 2010

Een nieuwe en lekkere zoektocht in de specificaties van TV's

Het verstand zegt dat vele nieuwe apparaten het leven er op geen enkele manier makkelijker op maken, maar toch jeuken mijn handen vaak om verschillende hebbedingetjes en nieuwe apparatuur vlot uit de handen van de verkopers te rukken of uren me te verdiepen in een bepaalde materie op internet.

In dit alles liggen grote problemen op de loer die uiteindelijk samengevat kunnen worden met een term: een gadgetverslaving. En zoals ik wel vaker met verslavingen: die zijn niet te betalen! En vaak komt er na de eerste euforische kick de onvermijdelijke kater en tevens mega krater in mijn budget.

Zo’n SmartPhone met navigatiesysteem is leuk, maar de weg van huis naar het kantoor in Hilversum kan ik ondertussen wel dromen. Daar heb ik Truus helemaal niet voor nodig. Ja, zeggen sommigen dan: wat live verkeersinformatie erbij? Geweldig om te weten dat ik vast komt te staan in de file, omdat het aan alternatieven ontbreekt. En zo is er bij al dat moois wel weer een nadeel te bedenken.

Bovendien maakt zo’n gadgetverslaving de dingen alleen maar erger. Als de computer kan samenwerken met de digitale video recorder of stereo, dan moet dat ook aan elkaar “gefreubeld” worden. D.U.S.H.I. wordt er soms gek van, al geniet ze nu met volle teugen van alle series vanuit haar bedje door de connectie van haar pc naar een kastje in de slaapkamer… en kan de iPod op verschillende plekken in huis gebruikt worden om een van de 1800 albums in de bibliotheek van iTunes weer te geven. Het levert dus ook het nodige… comfort op, de kraters op de bankrekeningen nemen we dan maar voor lief.

Dat gadgets een terugkerend onderdeel zijn op dit weblog en tevens vaak hét gesprekonderwerp met vrienden is staat wel vast. Daarom wil ik jullie deelgenoot maken van de nieuwe zoektocht… de plasma tv. Geen LCD, geen LED maar een tv met een technologie die het beste is in het weer geven van film en waar zwart ook zwart is… iets wat vele LCD en LED tv’s ontberen. Ik zal jullie niet vermoeien met de details… het is maar hoe je tegen dit soort technieken aankijkt en welke eisen je er aan wilt stellen. Voor velen is een tv gewoon een tv… en ik wilde dat ik er zo naar zou kunnen kijken. Helaas is dat niet mogelijk… de zoektocht naar een 50” Plasma TV is daarmee begonnen en begin 2010 nog eens aangewakkerd omdat mensen om mij heen zich begonnen te roeren in de brei met specificaties en ik niets anders kon dan me er in verdiepen samen met hen.

Getuige de foto… ik samen op de bank met 2 vrienden die, eenmaal aangestoken over techniek, uren kunnen speuren op internet. Technieken vergelijken, van het scherm tot de aangesloten apparatuur en laten we de aansluiting in de vorm van vergulde, snelle en accurate kabeltjes etc. niet vergeten.

Ik kan jullie mededelen dat deze discussie de hele middag heeft gevuld terwijl onze partners thee dronken en het over schoenen, tassen etc. hadden. Met andere woorden: we hebben ons prima vermaakt. En ik heb mezelf tot mei 2010 gegeven om een oordeel te vellen over plasma tv’s en het daarvoor gewenste budget bij elkaar te krijgen…

Oh, en ik ben met D.U.S.H.I. bezig haar te overtuigen dat het ding 50” moet zijn… ze wordt dit jaar 40 dus de ondertiteling moet dan al wat groter in beeld vermoedelijk ;-)

weergeven in nieuw venster

4 Reacties (reageer)

zolder@home - 24-01-2010 11:17

OPgeruimd en met een vlotte PC beginnen...

in 2010!

Jawel, D.U.S.H.I. haar computer was een week na de aankoop in juli 2009 al geïnstalleerd… de geweldige HP Elite met een i7 processor is gewoon een raspaardje en het 26” scherm geeft echt en stralend plaatje weer. Zij mocht er dus al maanden van genieten, maar voor mij was het nog afzien op mijn oude en vele malen tragere pc. Maar tussen Kerst en Oud & Nieuw was ik na 9 jaar eindelijk eens écht vrij van mijn werk en is ook mijn nieuwe pc in werking gesteld… oh, wat een verademing.

Nu hebben jullie er natuurlijk niet veel van gemerkt, mijn log staat immers grotendeels stil. Maar weet dat ik ervan geniet. Het bewijs van (in onze ogen en woorden) geweldige werk- en entertainmentplekken zien jullie op de foto die ik zo even maakte.

D.U.S.H.I. links en ik rechts...

weergeven in nieuw venster

geen reacties (reageer)