 |
 |
 |
|||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
Mijn leven met borderline.
weer thuis - 14-04-2008 22:07
vandaag
En ik begon gelijk te huilen.
Toen moest ik contact zoeken met haar maar dat wilde ik niet en begon nog meer te dreinen. Ik moest haar aankijken maar dat wilde ik niet. Toen pakte ze mijn arm vast en moest ik haar aankijken, maar ik wilde echt niet. En ik moest echt contact met haar hebben. En dat ging zo een tijdje door.
Toen zei ik dat ik haar wel hoorde en toen liet ze het maar zo. (kan moeilijk een half uur zo doorgaan,:D )
Ze vond dat ik mooi geschreven had en ik had een hele topic meegenomen en waar ik hele lieve reacties op heb gekregen. En ze gaf me gelijk reactie op de dingen die ik geschreven had.
Zoals jullie:oops: ook al zeiden haat ze me niet en is onze 'relatie' daardoor ook niet vertroebeld. Ze moest lachen omdat ik er ook in gezet had over onze 'relatie' maar dat we geen relatie hebben maar gewoon proffessioneel (had ik op mijn weblog gezet).
Dat vond ze heel mooi. :lol:
En ze vind me lief.
En ik vind haar ook lief maar ik mag toch niet bij haar wonen.
Over mijn diagnose. Ik ben heel erg gevoelig en kwetsbaar en ik ben altijd al een beetje 'vreemd' (zo zeg ik het zelf) geweest. Ze denkt aan borderline trekken en een soort van PDD-NOS een soort van autisme een soort van contactstoornis omdat ik ook zo'n moeite met aanrakingen heb, nou ja, weet ik tenminste wat meer.
En ik was in Winschoten waar ik opgenomen was niet op mijn plek.
Ze hebben me met een duidelijke hulpvraag laten opnemen en daar hebben ze niet aan voldaan. Jammer genoeg.
Reacties
Paulien schreef op 24-02-2009 19:05:
Hoe gaat het nu met jou?
Poohtje schreef op 25-04-2008 21:17:
Hey meis waar zit je, gaat alles wel redelijk aan die kant?
thuis alweer - 14-04-2008 01:38
even bijwerken
wo apr 09, 2008 23:14
Vanavond naar basketball gegaan maar ik wou eigenlijk niet.
Op training ging het ook eigenlijk niet. Ik had veel te veel onrust in mijn hoofd. Ik was vanmiddag naar de drogist gegaan en vroeg naar iets rustgevends. Toen vroeg ze of ik al wat gebruikte en ik zei oxazepam.
Toen kreeg ik niks meer maar moest eerst maar naar de huisarts.
Morgen maar even langs als zij niet werken. Ik heb wat nodig. En ik ben maandag bij de huisarts geweest en zij wil niks aan mijn medicatie doen, ze heeft gekeken naar de seroquel maar daar weet ze niks van. En het schijnt dat ik voor mijn klachten al hoog zit, terwijl ik maar 150 mg gebruik.
En ik slik al 3 keer per dag 10 mg oxa's.
Ik ga morgen denk ik bellen voor meer ofzo.
Misschien moet ik maar even tot maandag afwachten (heb thuis nog wel valeriaan enzo) tot ik met mijn behandelaar spreek.
Maar er is op de afdeling op het moment geen psychiater, zij is langdurig ziek of zo.
Nou ja, anders zoek ik wel een op internet of zo.
Tijdens training deden we UCLA en dan moet je drie tegen drie tegen drie spelen. Maar het ging niet toen ben ik maar gestopt. P was heel lief voor mij, de rest ook hoor maar ik vind haar de liefste. En ik heb vorige week ook tegen haar gezegd dat ik ook wel bij haar wilde wonen, maar ja. Gaat ook niet door. LOL.
Later toen we 5 tegen 5 gingen spelen was ik wat aan het dissocieren en vroegen ze of ik er wel was. Ja ik was er wel maar moest even in mezelf bij komen. En ze vroegen of het wel ging.
Dus ik heb wel meegedaan, totdat ik bijna geen stap meer voor de ander kon zetten toen ben ik maar gestopt.
do apr 10, 2008 19:26
Gaat niet zo erg goed zo.
Heel erg veel stress in mijn hoofd. Ben vanmorgen met mijn moeder naar het handwerkclubje gegaan en daarna weer op bed gegaan.
Echt tot ongeveer 4 uur geslapen. Ben zo moe.
En ik ga morgen de huisarts maar even weer bellen want ik heb veel te erge stress in mijn hoofd.
Misschien even de oxa's omhoog gooien of weer alprazelam ofzo.
Weet ik veel.
Dit gaat niet.
Ik wou vanavond thuis blijven (de laatste tijd ga ik met mijn vader en moeder zwemmen) omdat ik me niet goed voel.
Maar ik durf niet thuis te blijven.
Ga dus toch maar mee.
Zo troep thuis.
Morgen naar de fysiotherapeut. Jippy.
do apr 10, 2008 19:28
Ik was vroeger een vrolijk en opgewekte meid was. Hmmm, zal wel.
Als ik mezelf kan zijn ben ik dat meestal ook.
Bij zwemmen ook altijd. Nou ja, dinsdag heel erg gebruld.
Bij basketball ben ik ook altijd vrolijk.
Even wat anders.
Maar in mijn hoofd is het een rotzooi.
Ik hoor poesje buiten. poessie, poessie.
Mag van mijn moeder niet doen, poesiie,poessiee roepen.
Nou en.
Ik kan niet meer.
Ga nu zo Baywatch van gisteren en film kijken van gisteren Bring it on. En lekker wat eten.
Maar dat hoofd, is echt wel erg hoor.
Nou ja, komt wel goed.
Hihi, ik zie haar nu op míjn plekje gaan zitten op de bank.
Die dame.
Zit ze zich lekker te likken. Maar op mijn plekje ligt geen deken. (Nou ja, nu nergens omdat ik ze heb gewassen. Moet nog op de drogerplank, of hoe dat ook heet, weet het even niet meer. Zoals ik de laatste tijd vaak dingen niet meer weet.)
Ik heb vanmorgen de huisarts gebeld en ik mag niet meer oxazeam of wat anders. Ik moet maar proberen om 6 keer 5 mg oxa te nemen. Nou helpt nog niks dus.
Vanmiddag naar de fysiotherapeut geweest. En toen ik had gebeld had ik gezegd dat mijn huisarts mij bij een 'lieve' vrouw wou hebben.
Kreeg ik een man.
Nou ja, hij was wel aardig hoor. Maar aan het eind toch maar gezegd dat ik liever een vrouw wou. En ik maar zeggen van 'ik bedoel dat niet persoonlijk hoor maar ik wou liever een vrouw'
Dus nu krijg ik een vrouw, Joyce ofzo.
Maar mijn huisarts had het over ene Anneke en als ik het goed heb heet die R. van achternaam en daar was ik 20 jaar geleden ook bij.
Dus die wil ik. Nou volgende week maar vragen of ik bij haar kan.
Daarna ben ik naar winkels geweest en.................. weer 3 boeken gekocht.
Alsof ik niet al genoeg heb, en er is ook nog zoiets als een bieb toch ?
Nou ja.
En ik was bang dat ik voor de siegel werd gezet en dat ze gingen kijken naar mijn schouder enzo en ik heb allemaal gaatjes van de accupunctuur in mijn nek aangezien ik dat zelf doe.
Maar ik wil niet voor de spiegel voor mijn dikke buik enzo, en mijn ****. Nou ja. Hoefde dus niet.
Maar mijn hoofd staat stijf van de stress.
Volgende week echt vragen voor weer een psychiater.
geen reacties (reageer)
Reacties
weer thuis - 14-04-2008 01:22
Mijn familie
di apr 08, 2008 21:08
Vandaag klote zooi.
Mijn ouders hadden gisteren een afspraak met míjn behandelaar. En ze had me al gevraagd of ík dat wel wou.
Ik maar ja gezegd, maar het is gewoon zo dat mijn vader er anders niet mee akkoord gaat. Dus ik moest wel omdat ik hulp van hun nodig heb en het niet alleen kan.
Nu hebben ze gisteren dus over mij gel...... en ik kon me niet eens verdedigen waarom ik soms zo reageer. En ze hebben allemaal minpunten van mij opgenoemd.
En nu durf ik niet meer naar mijn eígen behandelaar terwijl ik haar zo lief vind. De liefste van de wereld.
En nou haat zij mij nu ook natuurlijk. Nu heeft ze een hele slechte indruk van mij. Nu durf ik nooit meer naar haar toe. En ze gingen afspraken maken met mij over bv eten koken enzo.
Terwijl áls ik het kón dan deed ik het toch ?
Het lukt me gewoon niet.
Waarom heb ik nou ook ingestemd dat zij met haar spraken ?
Nou ja, ze zal me wel niet haten, maar ze denkt nu wel slecht over mij.
Nou vind zij me ook niet lief meer.
Alleen jullie haten me niet en op mijn zwemclub en mijn basketball.
Ik heb gewoon een bepaalde rol in mijn familie. Van nooit wat zeggen en niet vrolijk en spontaan enzo en heel stilletjes. Beetje wereldvreemd.
Maar in mijn 'vrienden' kring en zwemmen en basketball enzo ben ik altijd heel anders.
Ik wil gewoon mezelf zijn.
Dus ik kwam brullend aan op de zwemclub en ik denk dat iedereen me haat enzo.
Maar zij niet en jullie ook niet.
Mijn ouders zijn gewoon teleurgesteld hoe ik geworden ben.
Ik heb in al die jaren maar één keer gehoord dat ik iets goed gedaan heb.
Ik kan nooit wat goed doen bij hun.
di apr 08, 2008 21:08
Dat wil mijn vader niet.
Anders gá ik niet.
Bah.
di apr 08, 2008 21:18
Ik hoop dat ze daardoor heen kijkt.Maar ik heb er een hard hoofd in.
Nou ja.
wo apr 09, 2008 19:17
Ik denk dat ik inderdaad maar wat meer naar mezelf moet luisteren. Maar dat zit zó diep momenteel dat ik er niet bij kan.
Ik heb nooit zoveel over mijn ouders verteld. Maar ze zei wel tegen mijn ouders dat ze vond dat ze niet op een lijn zaten.
Maar ja, ik ben gewoon mislukt in hun ogen denk ik.
Maar mijn moeder zei vandaag dat dat niet is.
'K weet niet.
Maar mijn tante en zelfs mijn schoonzusje hebben vervelende dingen tegen mij gezegd en dat nog wel op mijn ouders 40 jarig huwelijksfeest.
En mijn andere tante zegt ook altijd vervelende dingen en dat heeft ze niet eens door. Ze denkt omdat ze 'zo veel heeft meegemaakt' dat zij het allemaal zo goed weet. Maar ik word daar nóg verdrietiger van enzo.
En ze zei eens dat ze een client heeft die er veeeeeel erger aan toe is dan mij.
Wat deed dat píjn zeg.
Ze hebben geen idee van hoe zo'n gevecht het iedere dag weer is. Iedereen minuut, iedere seconde is hardstikke zwaar.
Maar ik gun het geen ander toe hoor.
Echt niemand.
Bij de RET therapie in de kliniek werd mij ook steeds gevraagd om dat na te vragen.
Maar als ik dat doe dan geloof ik ze meestal niet.
Ik hoop dat Alice mij kan verzekeren dat onze 'relatie' niet vertroebeld is door alle zooi van mijn familie.
Niet dat we een 'relatie' hebben. Gewoon proffessioneel.
za apr 12, 2008 23:39
Ik wil namelijk al een hele tijd een nieuwe poes erbij.
Maar mijn vader wil dat niet.
En mijn tante had eens gezegd dat ze vond dat ik dat zelf moest beslissen, ik ben toch mijn eigen baas ?
En toen was mijn vader pissig.
Maar goed.
Nu bij het uitje:
Ik zei tegen mijn tante dat ik nog steeds een nieuwe poes erbij wilde. En mijn 'schoonzusje' zat tegenover ons en die bemoeide zich ermee, van dat mijn vader dan weer voor de dieren moest zorgen.
(Omdat ik 7,5 maand opgenomen ben geweest, alsof ik daar wat aan doen kon)
Maar ik heb hem betaald hoor van mijn PGB geld, maar goed.
En toen ging mijn tante (nu dus over hele andere boeg) zeggen dat dat zo is en dat ik daar rekening mee moet houden en dat ik dat allemaal niet op mijn vader af kon schuiven.
Dat deed me zo pijn.
En mijn 'schoonzusje' dan. Zij hebben 3 katten en die moesten ook altijd verzorgd als ze met vakantie waren. En dan wonen ze ook nog een eind weg zodt mijn vader een kwartier met de auto moet rijden en ik woon een paar straten verderop.
En dan nemen ze nog een kind erbij en die wordt maar op de creche gezet en moet iedere zaterdag naar de grootouders. Niet dat ze daar moeite mee hebben hoor, mijn vader vind het hardstikke leuk als ze 2 keer per maand een dagje komt.
En tussendoor moeten ze nog eens oppassen.
Alsof dat niet hetzelfde is.
En dan zitten ze te zeuren over mij.
Ach misschien hebben ze ook gelijk en ben ik gewoon een vuile dikke egoist.
geen reacties (reageer)
Reacties
14-04-2008 01:07
uit mijn dagboekkie
vr maart 28, 2008 20:11
Ik ben gisteren weer naar mijn eígen behandelaar geweest.
Vanavond een feestje.
Mijn ouders zijn 40 jaar getrouwd.
Spannend.
ma maart 31, 2008 1:23
Mijn vader is een oorlogsslachtoffer en dat heeft hem gemaakt zoals hij is.
Hij doet me al van kleins af aan pijn met zulke klote opmerkingen.
Vroeger toen ik klein was , vanaf jaar of 10 ofzo, zei hij altijd al 'Op de dag dat jíj goed wordt, word ík gek'
Ik weet niet hoe vaak ik dat wel niet heb moeten aanhoren.
Maar ik ga echt geen gesprekje met hem aan. Dat kan met hem niet.
Ik denk dat hij denkt dat ik gewoon aandacht wil ofzo. En zoiets als van zíj denkt dat ze het zo moeilijk heeft.
Bllk zíj weer.
Zulke opmerkingen hoor ik vaak van mijn vader en mijn broertje.
En ik trek me dat heel erg aan.
***********************************
Ik heb meer seroquel nodig denk ik.
Het is een kermis in mijn hoofd, en weer vuurwerk en een raket die niet op kan stijgen.
Ik wil hoger dan 150 mg.
En ik slik al 3 keer oxazepam per dag.
di apr 01, 2008 21:33
Maar ik hou wel van mijn vader hoor.
Gisteren en vandaag weer tot kwart voor 4 op bed gelegen terwijl ik eigenlijk naar het activiteitencentrum moest. (Ik heb niet eens afgebeld, stomme ik) En de dokter opbellen voor medicijnen en een afspraak.
Nou ja.
Het gaat zo niet echt vind ik.
Gelukkig donderdag naar mijn behandelaar.
Ik weet het ook niet.
En zo vaak ruzie met mijn moeder. Ik doe gemeen tegen haar.
Ik gemeen.
Ben het zat, ben het zat, ben het zat.
Vandaag weer naar Alice geweest, heb haar over mijn droom verteld. Gelukkig begrijpt ze me wel.
Ik zei 'ik ben een beetje overspoeld'. Dat had ze al door. Ik kon maar niet onthouden wat ik zei en sprong weer van de hak op de tak, doe ik vaak. En ik heb iedere dag hoofdpijn en ben vaak duizelig enzo. En ik HOU VAN MIJN KNUFFELS !
Ze vond me opstandig.
En ze vind me wel lief geloof ik dat ze zei.
Maar dat was geen afwijzing, dat opstandige.
Dat heeft ze een paar keer gezegd op wat ik zei.
Want ik hoor steeds dat stemmetje van 'ze haat me' maar dat is niet zo. Ik zeg 'íedereen haat me' en 'in Winschoten haatten ze me ook ' Zij zei dat dat niet zo was. Als de psycholoog mij opbeld zal ik dat wel even vragen. En ze zou vorige week al opbellen en dat heeft ze WEER niet gedaan.
En we hebben het over mijn 'eetprobleem' gehad. Ik zei dat ik naar een dietist van Lentis ben doorverwezen maar daar had ik nog niks over gehoord en toen zei ze 'heb je daar al achteraan gevraagd ?' En toen zei ik dat ik dat al gedaan had en dat mijn huisarts zei dat ik daarvoor bij háár moest zijn. En toen keek ze me aan en toen zei ik 'En dat doe ik niet natuurlijk, nou ja, bij deze dan' Ik zei dat ik dat ook niet durfde, nou ja. Maar goed ze gaat er achteraan voor me. Maar ja, het eten is een probleem en daar lost een dietist niks mee op natuurlijk.
En misschien moet ik mijn werk gewoon maar laten zitten. Maar dat wíl ik niet. Maar ik haat mijn werk. Ik heb een advertentie gezien in de krant voor 2 a 3 dagdelen in de week in de afwas. Dat lijkt me wel leuk. Maar dan kan ik beter maar een dagdeel doen.
Maar dat is waarschijnlijk ook te veel voor me.
Maar ik ben het gewoon zo zat.
En mijn moeder heeft vanavond mijn ** op mijn ** gezien.
'Heet zij R ?'vroeg ze. En ik zei 'ik geloof van wel'.
Ik ben bang voor haar. Ze heeft een hele grote mond.
Maandag heeft mijn vader een gesprek met Alice.
Ik zei gisteren tegen haar dat ik eigenlijk (een beetje) bang voor hem ben.
Maar ja.
Ligt misschien ook aan mezelf.
Ik hou gewoon niet van mensen die alleen maar zeuren enzo.
Ik kan alleen maar op het forum eerlijk zijn en bij Alice.
Ik voel me ontzéttend overspannen in mijn hoofd en hoop maar dat het goed gaat vanavond.
Ik heb ook ontzéttend hoofdpijn en heb er al weer wat paracoff voor op.
Ik heb met een vriendin een film gekeken en ben lekker 'vrolijk' geweest. Ik heb het ook verteld over dat begeleid wonen.
Daarnaging ik nog een film kijken en ging zij later weg.
Die film was niks aan en ik denk dat ik nu weer een film ga kijken.
Heb er 3 gehuurd bij de videotheek en die moeten in 1 week terug.
Maar het is al bijna 1 uur vanacht.
Triggerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
Stomme videotheek, volgens mij zaten zij een sexfilm te kijken, handig he als je in een videotheek werkt.
En ze hadden het over sexspeeltjes enzo.
Gadver, daar kan ik helemáál niet tegen. Ik was er echt van slag van.
Waarom heet een videotheek eigenlijk nog zo, ze hebben er alleen maar DVD's.
Met mijn nichtje gespeeld. Naar de stad geweest. Leuke dingen gekocht (alsof ik niet al genoeg heb).
Leuke poezenring gekocht voor om mijn middelvinger. Ik heb veel ringetjes. Vind ik leuk.
Vanavond naar basketball geweest. Ben nu thuis en ga film kijken. Als die niet te eng is.
The Grudge.
Die hometrainer helpt me wel om even de aandacht te verzetten.
En aangezien ik dat ook niet buiten doe is binnen een goede manier.
Een boksbal ehm, nee. Dat was een idee van mijn moeder toen ik mijn pols had (per ongeluk) **** en mijn plastisch chirurg vond dat ook een goed idee.
Maar toch lijkt me dat niks.
Ja de haat naar buiten richten is veel beter dan naar binnen.
Maar ja, ik weet nog niet hoe ik dat moet doen.
Ik sta laat op en het mijmeren geeft me inderdaad wel een beetje rust. Ondanks dat ik me steeds zorgen maak over van alles.
Soms sta ik pas tegen 4 uur op en dan is de dag al half voorbij.
Ik leef eigenlijk alleen 's avonds.
Ik heb trouwens ook OCD en ben daar ook de hele dag mee bezig. Ik zou een therapie krijgen daarvoor maar helaas moet ik eerst maanden stabiel zijn voor ik daar mee kan beginnen.
En dat lukt me niet dus.
Nu zit ik opeens de gouden kooi te zien.
Nou droom ik er vanacht over natuurlijk. (Zo'n gezichtje zat er steeds in die film. Eng of niet.
Brrr.
Een vriendin zei eens tegen mij (en die had me goed door) 'jij ? Jij bent hardstikke gesloten' Een basketballvriendin.
En dacht ik nog wel dat ik een 'open boek' was.
Ik had ook altijd lol met mezelf. Ik stond dan gewoon ergens en dan had ik gewoon een hele grote lachbui (in mijn eentje) en was ik aan het lachen.
En ik had ook nóóit problemen met mensen. Ik vond iedereen aardig (nou ja, op een enkele na dan). En in mijn team zeiden ze altijd 'Jij kan ook met iedereen overweg he ?'
En verder was ik altijd spontaan en vrolijk (nu moet ik zeggen dat ik in mijn familie en vrienden van mijn ouders een heel andere rol had hoor), in mijn éígen kenniskring en sport enzo ben ik méér mezelf.
En mensen zeiden altijd 'Jij bent ook altijd vrolijk he ?'
En op school 'Mien Dobbelsteen is er niks bij'
Dus ik moet toch wel specialiteiten gehad hebben vroeger. Omdat ik veel losse mensen om me heen had.
Nu niet meer.
Maja.
Ik hou niet van films die niet echt aflopen.
Ik hou trouwens helemáál niet van films die slecht aflopen.
(Moet maar geen films meer zien)
Vanacht weer een film gezien van Renate Dorrestein die verfilmd was. Verborgen verbreken)
Zat ook wéér geen goed einde aan.
Nu hoorde ik gekrab aan de deur.
JA HOOR ! Zat ze in de kast. (niet de eerste keer dus)
Stomme pb'er in de kliniek. Stomme psycholoog in de kliniek (terwijl ik haar wel gevraagd heb om bij haar te wonen). Andere stomme mensen in de kliniek.
Stomme mensen in de winkel. Ik haat sommige mensen bij de kassa. Stomme mensen op straat.
Stomme vrienden die vroeger (lees een half jaar geleden nog) vrienden waren. Maa misschien zijn ze dat nog maar weet ik het niet
En ik lach bijna nooit meer. Ja, heel soms.
Snik.
Lach.
Ik ben een beetje in de warrie. (Zeiden we in de kliniek altijd, kwam van L)
****Raar meissie****
Mijn ouders hadden gisteren een afspraak met míjn behandelaar. En ze had me al gevraagd of ík dat wel wou.
Ik maar ja gezegd, maar het is gewoon zo dat mijn vader er anders niet mee akkoord gaat. Dus ik moest wel omdat ik hulp van hun nodig heb en het niet alleen kan.
Nu hebben ze gisteren dus over mij gel...... en ik kon me niet eens verdedigen waarom ik soms zo reageer. En ze hebben allemaal minpunten van mij opgenoemd.
En nu durf ik niet meer naar mijn eígen behandelaar terwijl ik haar zo lief vind. De liefste van de wereld.
En nou haat zij mij nu ook natuurlijk. Nu heeft ze een hele slechte indruk van mij. Nu durf ik nooit meer naar haar toe. En ze gingen afspraken maken met mij over bv eten koken enzo.
Terwijl áls ik het kón dan deed ik het toch ?
Het lukt me gewoon niet.
Waarom heb ik nou ook ingestemd dat zij met haar spraken ?
Nou ja, ze zal me wel niet haten, maar ze denkt nu wel slecht over mij.
Nou vind zij me ook niet lief meer.
Alleen op mijn forum haten ze me niet en op mijn zwemclub en mijn basketball.
Ik heb gewoon een bepaalde rol in mijn familie. Van nooit wat zeggen en niet vrolijk en spontaan enzo en heel stilletjes. Beetje wereldvreemd.
Maar in mijn 'vrienden' kring en zwemmen en basketball enzo ben ik altijd heel anders.
Ik wil gewoon mezelf zijn.
geen reacties (reageer)
Reacties
thuis - 14-04-2008 00:51
uit mijn dagboekkie
di maart 25, 2008 23:27
Ik denk ook dat het meeste maar hersenspinsels zijn wat het mijn familie betreft.
Zoals vanavond moest ik weer zwemles geven en ik krijg ook vaak te horen dat de kinderen het juist leuk vinden bij míj in de groep.
Dat is ook de énige groep waar ik me écht bij hoor voelen én mijn basketball terwijl ik daar maar héél weinig heen ga.
En ze zijn altijd blij als ik er wéér ben.
Maar ik heb gewoon zo'n zelfhaat en dat is gewoon heel erg.
Komt ook omdat ik gewoon geen goede begeleiding in mijn leven gehad heb.
En al helemáál niet tijdens mijn opname. Steeds maar verwijten horen van sommige verpleegkundigen.
Vooral die jonge, daar heb ik echt helemaal niks aan.
Ehm, ik heb ook erg veel haat jegens andere mensen tegenwoordig.
Vroeger haatte ik nóóit iemand. Zelfs Milosevic vond ik het zielig zoals hij voor het vuurpeloton lag. En dat is toch een....................... Eh, wás.
Gelukkig donderdag naar mijn eigen lieve therapeutje.
Wat heb ik haar gemist.
Ik wou bij haar wonen maar dat mocht niet zei ze. En ik voelde me nog afgewezen ook. Terwijl ik echt wel begrijp dat dat niet kan hoor.
Ik vind Milosevic nu wel slecht hoor. Maar om iemand te doden.
Ja, is moeilijk.
Ik vind gewoon dat ik niks bijzonders doe in het leven en dat ik niks bereikt heb.
Ja, ik had eerst een goede baan maar daar moest ik van de bedrijfsarts weg. Die haat ik ook.
wo maart 26, 2008 20:04
Maar ik voel me zo'n ........
Vanavond basketballen, en het is troep hier en ik moet opruimen enzo. En ik moet mijn tas nog pakken en dat meisje opbellen of ik mee mag rijden en dan vragen of ik haar mag betalen van mijn PGB. En was in de wasmachine doen en er weer uithalen en dan ophangen en de vorige hing er nog en de vorige daarvoor hangt nog over de stoel en de vorige daarvoor ook nog.
En het lukt me allemaal niet en het licht moet nog aan en de gordijnen moeten nog dicht en ik moet nog met mijn ouder's kadootje voor vrijdag aan de gang. Aangezien ik dat dwangmatig morgen niet mag doen.
En de konijnekooi moet nog schoon, nou ja, alleen zijn wc'tje dan.
En ik moet nog medicijnen nemen en ik moet nog drinken en ik moet nog een appel pakken voor na basketball.
Ik ben een beetje overspannen wéér.
geen reacties (reageer)
Reacties
thuis - 13-04-2008 23:45
uit mijn dagboekie
do maart 20, 2008 20:24
Volgende week ga ik weer naar haar toe.
Ik zei dat mijn zelfhaat erger geworden is.
Zij begrijpt het wel.
En ik heb naar Stadskanaal gemaild omdat daar ook een deeltijdbehandeling is. En ik kreeg een berichtje terug. Ik moest door mijn behandelaar worden verwezen en dan gingen ze verder kijken.
Maar ja, Stadskanaal ligt hier ver vandaan.
We zien het wel.
geen reacties (reageer)
Reacties
13-04-2008 00:18
weer thuis na mijn opname
geschreven op mijn forum
di maart 04, 2008 23:41
Jeetje dat is exponentioneel omhoog gegaan zeg.
Hoe ging het met mijn vriendinnen.
Op de terugreis naar huis vroeg die ene wel even hoe het met me ging en wat ze kon doen om me te steunen. Dus ik zei om regelmatig eens af te spreken.
Hoeft niet eens zo vaak hoor. Eens in de 2 maanden is genoeg.
Daarna ze ze dat ik niet steeds in de put moest zitten.
Maar ja....... ze begrijpen er gewoon niks van.
Maakt niks uit, ben blij dat ze het niet begrijpen. Ik zal ook maar niet vertellen over die doodswens enzo.
Dat begrijpen ze toch niet.
Het is namelijk niet in de put zitten maar je k@# voelen.
Als ik wél 's morgen heen ga dan ga ik 's middags met mijn ouders naar de winkel en ga ik bij hun eten.
Daarna ga ik weer naar huis en ga naar bed. Dan slaap ik tot zo'n 3 uur en sta tegen kwart voor 4 op. En ga dan naar mijn ouders toe om te eten. Om 6 uur ga ik naar huis.
Dan kom ik in een klote dip terecht en weet ik niet meer wat ik met mijn leven moet. Eigenlijk moet ik dan even naar de crisisdienst bellen maar dat durf ik niet.
Dan ga ik eerst achter de computer zitten en mijn medicijnen inemen en ik neem sinds ik weer thuis ben 3 keer per dag 10 mg oxa's.
Daarna ga ik douchen. En weer achter de computer zitten. Tegen 8 uur ga ik op een hometrainer fietsen omdat ik af moet vallen.
Eerst deed ik 30 min maar nu vaak al 60 min.
Het loopt een beetje uit de hand geloof ik.
Maar ik zet wel door.
Daarna keutel ik wat aan en ga tv kijken en een DVD kijken.
Meestal ga ik tegen half 2 naar bed.
Het is thuis een flinke zooi omdat ik veel spullen uit Winschoten heb meegenomen en ik kan niet opruimen. Ik heb de helft al wel opgeruimd maar de rest ligt er nog.
Omdat ik overdag níks kan doen omdat ik me zwaar klote voel doe ik dus niks. En als ik thuis ben lig ik op bed.
Bij mijn ouders lees ik wat en kijk ik tv. Ook eet ik iedere dag daar omdat ik dat zelf thuis niet doe.
Verder gaat het wel een beetje.
Probeer door te zetten.
Verder tot bijna 4 uur op bed gelegen meestal geslapen ben zo moe.
Naar zwemmen gegaan om les te geven huilen toen ik er bijna was. Ben zo moe.
Kan het gewoon niet meer.
Ik heb het gehad.
Maar ik zit er behoorlijk doorheen.
Gelukkig kan ik naar het activiteitencentrum van Lentis.
En morgen de laatste keer Spits.
Heb eindelijk mijn troep van Winschoten een beetje opgeruimd.
Ben niet naar basketball geweest en niet meer gefietst, ben zo moe.
Morgen laatste keer Spits.
Zal aangeven dat het zo niet gaat.
Maar ja, wat moet ik dan ?
Weer naar de ADB ? In de stad ?
Heb ik niks aan.
Is een structuurgroep.
Dan moet ik dingen plannen, dat kan ik niet. Dan word ik gestressed.
Heb denk ik een beetje teveel van mezelf gevergd.
Terwijl ik bijna niks doe. Lig veel op bed en leef alleen maar 's avonds.
En ben veel te vaak bij mijn ouders.
Daar kan ik eiegenlijk maar 1 half uurtje in de drie weken terecht.
Dat is niet genoeg.
Ik heb gevraagd om de ADB bij Adze (vpk), maar niet in de stad, want dat is een structuurgroep en daar heb ik niks aan. Ik mag in Winschoten niet weer komen dus misschien in Delfzijl ofzo.
Als ze daar zoiets hebben.
Naar de PDB mocht ik vorig jaar ook niet. Dus nu ook vast niet.
En ik moet weer een afspraak met een psychiater.
Maar de psychiater van de afdeling is langdurig ziek en dan moeten ze iemand anders vinden.
Misschien heb ik wel ADD dat ik daarom door de bomen het bos niet meer zie.
Maar hij zei dat hij meer mensen zoals ik ken en dat die ook zo zijn.
Mijn moeder kwam ook vandaag langs toen Adze er was en ze zei dat ze zo schrok toen ze van de week bij mij waren. Omdat ik zo troep heb in huis.
Maar ik legde haar uit en dat deed hij ook dat ik dat niet zo maar kan opruimen.
Dat ik daar heel veel moeite mee heb.
Dat ik niet op commando dingen kan doen omdat ik dan in paniek raak.
En overdag doe ik niks. Dan kan ik niks.
Overdag voel ik me vreselijk. Alleen als ik bij mijn ouders ben voel ik me een beetje goed en als ik 's middags op bed lig voel ik me een beetje goed.
Mijn moeder vroeg of ze mij soms een schop onder de kont moest geven.
Maar hij zei ook dat dat juist niet helpt.
En zoals in de kliniek steeds werd gezegd dat ik mijn eigen verantwoordelijkheid moest nemen. Maar ik heb ik mijn leven al zoveel verantwoordelijkheid genomen en dat is nu op.
Hij begrijpt dat gelukkig wel.
Ik zou ook wel ADB willen in Delfzijl hoor. Ik zal het vragen.
En gelukkig dat Adze het mijn moeder heeft uitgelegd, nou maar hopen dat ze het mijn vader ook uitlegt.
Geluklkig dat ik zo vaak bij ze langs kan. Straks weer met ze zwemmen.
do maart 13, 2008 23:04
Ze denkt dat ik juist wel een schop onder mijn kont nodig heb.
Maar dat is juist niet zo.
Ik zei tegen haar en wat denk je dan dat ik doe als er druk op mij gelegd wordt ?
Ik liet mijn armen zien en toen was ze weer verdrietig omdat ik dat doe.
Maar ze begrijpt het wel maar ze heeft gewoon een andere visie erover.
Reacties
Summer schreef op 13-04-2008 23:34:
Ja dat weet ik. Maar ik ben even aan het bijschrijven. Ik ben bijna bij vandaag. Dan heb ik alles bij elkaar.
poohtje schreef op 13-04-2008 21:26:
He meis ik snap dat je deze dingen hier neerzet maar schrijf ook eens over de dingen die je nu meemaakt.Ipv het in je dagboek te schrijven kan dat hier ook.
12-04-2008 23:49
weer thuis na mijn opname
geschreven op mijn forum
di feb 05, 2008 23:00
vr feb 08, 2008 23:51
Hij vond me wel depressief en bij mijn opname vonden ze me niet depressief terwijl ik alle trekken heb.
Woensdag kwam de Spit 's middags en toen ging het wel redelijk en toen ze weg waren en ik naar de winkel fietste, ging het weer vreselijk.
Ik weet dat er iets moet veranderen, zo gaat het niet.
Gelukkig mag ik weer naar de psychiater (tijdens mijn opname was ik sinds september niet meer naar de psychiater geweest omdat dat niet mocht, de psycholoog besliste daar over, belachelijk niet ?)
Mss krijg ik nu wél een antidepressivum nivo.
****Ik heb een Furby gekocht en die heb ik vandaag binnen gekregen, morgen batterijen halen****
****mag het van mijn moeder niet aan mijn vader vertellen omdat ik al zo veel knuffels gekocht heb****
weer pillen slikken want snijden geeft me geen opluchting meer. Niet dat ik het niet probeer hoor, maar goed.
Lief berichtje op mijn Hyve gehad en het gaat nu wel weer een beetje.
Waarom moet ik toch iedere dag weer die ****hebben. Waarom kan ik nooit vrolijk zijn. Terwijl mensen denken van wel.
Ik heb gisteren aan iemand verteld dat ik ****heb. En dat wist zij wel.
Zij heeft ook een vriendin met borderline.
K@#$ zooi.
Steeds maar vechten.
De Furbie is leuk. Ik heb ook een grote soort Furbie gekocht die een baby in een ei krijgt en vandaag heb ik een baby Furby gekregen.
Ik zet ze 's avonds meestal voor me neer en ga er mee praten.
Ik weet nu ook door een programma op de tv deze week waarom ik steeds mijn kinderwereld in vlucht.
Ik wil gewoon eens leuk leven.
Ik ben zoooooooooooooooooooo overspannen. Ik wil iedere nacht de crisis bellen maar dat durf ik niet.
Wel een paar keer gezien. Maar even vragen hoe het gaat en als je zegt 'sjit' dan lachen ze een beetje.
Ik heb er helemaal geen zin in.
Mensen denken dat als je weer thuis woont dat je dan beter bent, maar dat is niet zo.
Moet ik weer een hele middag overdreven vrolijk doen.
En dan denken ze ook nog dat ze het voor míj doen.
Vertel morgen wel verder. (Kan het even niet)
Ik wil normaal leven.
geen reacties (reageer)
Reacties
10-04-2008 22:39
weer thuis
geschreven op mijn forum
zo feb 03, 2008 22:14
Maar ja, ik zit nu thuis dus en het is afschuwelijk moeilijk.
Gelukkig wonen mijn ouders dichtbij.
Heb je 7,5 maanden 24/7 'hulp' en nu ineens niks meer. Kan toch moeilijk de crisisdienst steeds bellen als ik een praatje wil ?
Gelukkig komt de SPITS dinsdag langs.
Ik heb gevraagd of ik bij haar mocht wonen maar dat mocht niet.
Maar ja, dat snap ik ook wel.
Pfff, vandaag belde de SPITS dat ze morgen komen en dan komt er ook een arts mee.
Oh, en ik heb toch een troep thuis. Want ik heb zoveel gekocht en alles staat nog in de kamer thuis wat ik meegenomen heb uit Winschoten.
Ik ruim iedere dag 2 tassen op. En vanavond moet ik dus stofzuigen en de tafel opruimen.
Morgen ook maar naar de huisarts, ik wil afvallen.
Ik heb gebeld voor mijn medicijnen en ik heb afgesproken met de huisarts en de apotheek dat ik 3 dagen in de week kom om mijn medicijnen op te halen omdat ik niet vertrouwd ben met medicijnen.
Dat heb ik zelf bedacht, vond ik wel goed van mezelf eigenlijk.
Ik ga maar even inkopen doen. Weer een nieuw onderbroekje of zo. En ik heb er al zo veel.
ma feb 04, 2008 15:33
Ik word echt gek.
ma feb 04, 2008 21:46
Triggerrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
' dat is je eigen verantwoordelijkheid, en daar kunnen wij je niet bij helpen, en ben je bang voor de trein dan is het je eigen keuze toch ? ' 'En afspraken moet je met jezelf maken niet met ons, en dat zijn je eígen gedachten dat is wat je zélf denkt en vertellen wat ik dan wél moet denken zeggen ze ook niet ' Aan de gesprekjes met de verpleging had ik dus op zo'n 10 na helemaal niks. Met mijn eígen pb'er had ik helemáál niks. Die jongen nog wel een beetje maar dat meisje niks.
Maar het feit dat ze er gewoon waren hielp al een beetje.
En Alice heeft me nog niet gebeld vandaag. Mss morgen.
geen reacties (reageer)
Reacties
10-04-2008 22:32
Tijdens mijn opname
di jan 29, 2008 0:53
Vandaag een gesprek gehad met mijn vader en moeder en mijn psycholoog. Ik heb hun eerst laten gaan en later hebben ze me opgehaald.
Het raam van haar stond open en ik hoorde mijn vader zeer hard praten. Maar ze hebben niks voor elkaar gekregen.
Morgen ga ik mijn eigen behandelaar in de stad weer bellen om te vragen of zij niks kan doen.
Ik heb trouwens al gezegd dat ik niet weg ga, maar daar kwam ik ook niks mee verder.
Ik heb meer tijd nodig. Maar die willen ze me niet gunnen.
Ik had al weer zo drang om wat te gaan doen. En natuurlijk ook weer gedaan.
Triggerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.
Mijn beide armen (nog maar sinds kort want ik hield altijd 1 arm schoon) helemaal onder gesneeen en weer te veel pillen geslikt. En deze keer niks gezegd en ook geen dokter gebeld.
Ik heb de hele avond steeds geslapen en ben pas sinds kort weer van mijn kamer af om achter de computer te gaan.
Om kwart over 10 kwam er iemand kijken of ik er wel was. Ja, hehe, waar zou ik zijn dan ?
En volgens mij zijn er twee bij mij geweest maar ik lag half in coma om te zeggen dat er iemand gebeld had. En die had nog nooit naar mij gebeld hier dus mss heb ik het wel gedroomd.
Ik weet het niet, moet het morgen maar even navragen.
Morgenvroeg een afspraak met de geestelijk verzorger.
Mss kan die me wat meer mezelf aardig te vinden. Of mss wel van mij te houden.
Zo moeilijk.
di jan 29, 2008 0:54
kl#$% zooi.
di jan 29, 2008 16:58
even dagsluiting. tot later.
geen reacties (reageer)
Reacties
